ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﻪﭘﯩﺮﻯ

ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﻐﺎ ﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻡ ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻘﻨﯩﯔ ﺷﺎﮬﻤﺎﺕ ﺗﺎﺧﺘﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﯧﭽﻜﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺭﻭﮬﯩﻢ ﻣﺎﮬﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺰﯨﺪﺍ ﺗﯘﺭﻣﺎﻳﺘﺘﻰ، ﭼﯜﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺳﻪﻳﺮ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﺍﺋﯩﺮﯨﺴﻰ ﻣﺎﻛﺎﻥ، ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﻪﻛﻠﻪﻧﻤﻪﻳﺪﯗ-ﺩﻩ، ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰ ﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﺍﻻﻳﺪﯗ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﻗﯧﺘﯩﻐﺎ ﺷﯘﯕﻐﯘﭖ ﺑﯩﺮ ﮬﺎﺯﺍ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﺎ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﮕﯜﺳﯩﻨﻰ ﻣﯚﻟﭽﻪﺭﻟﻪﻳﺪﯗ ﯞﻩ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭ ﻣﻪﻧﺰﯨﻠﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﺪﯗ. ﻛﻪﻟﮕﯜﺳﯩﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮﺍﻗﻼ ﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﻳﺎﻛﻰ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﺎ ﺗﯧﺰ ﺳﯜﺭﺋﻪﺗﺘﻪ ﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻰ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﭖ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ. ﺷﯘﯕﺎ ﺋﺎﯓ ﺋﯧﻘﯩﻤﻰ ﻳﺎﺯﻏﯘﭼﯩﻠﯩﺮﻯ ﭘﺴﺨﯩﻚ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮ ﺋﯘﺳﯘﻟﯩﻨﻰ ﻗﻮﻟﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﻪﺳﻪﺭ ﻳﺎﺯﻏﺎﻧﺪﺍ ﺋﻪﻧﺌﻪﻧﯩﯟﻯ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﻨﻰ ﺑﯘﺯﯗﭖ ﺗﺎﺷﻼﻳﺪﯗ. ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺑﯘ ﻳﺎﺯﻣﺎﻣﻨﻰ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﻨﻰ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻧﻼﺷﺘﯘﺭﯗﭖ (ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﭼﻜﻪ) ﻳﺎﺯﺍﻱ ﺩﻩﭘﻤﯘ ﺋﻮﻳﻠﯩﺪﯨﻢ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻠﯩﻚ ﻳﺎﺷﺎﭖ، ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻠﯩﻚ ﻳﯧﺰﯨﭗ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﮕﻪ ﺭﯨﺌﺎﻳﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﺎﺳﺎﺳﺘﺎ ﻳﺎﺯﺩﯨﻢ، ﺭﻩﯕﮕﺎﺭﻩﯓ ﮬﯧﺲ-ﺗﯘﻳﻐﯘ، ﺋﯧﻐﯩﺮ-ﻳﯧﻨﯩﻚ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯚﺗﻜﻪﻥ ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﻪﻟﮕﻪﻛﺘﯩﻦ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﭖ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﯖﻼﺭﻏﺎ ﺳﯘﻧﺪﯗﻡ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﺑﻪﺯﻯ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺯﯨﻐﯩﺮﻻﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﺘﯩﻦ ﻗﯘﺗﯘﻻﻟﻤﯩﺪﯨﻢ. ﺋﻪﺳﻠﯩﻴﻪﻟﻤﯩﮕﻪﻧﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺋﺎﺗﻼﭖ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﺑﻪﻟﻜﯩﻢ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻛﯚﭖ ﻗﯩﺴﻤﻰ ﻳﯧﺰﯨﺸﻘﺎ ﺋﻪﺭﺯﯨﻤﻪﻳﺪﯗ، ﺋﻪﮬﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰ.. ﺋﻪﮬﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﮔﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻛﯚﭖ-ﮬﻪ! ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﺋﻪﺳﻠﯩﮕﯜﺩﻩﻙ ﺗﯜﺯﯛﻙ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ… ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﻩ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﯜﺭﯛﺷﻜﻪ، ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﻗﯩﺰﯨﻘﻘﺎﻥ ﺳﺎﮬﻪﺩﯨﻜﻰ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺋﻮﻳﻠﯩﻨﯩﺸﻘﺎ ﻳﯧﺘﻪﺭﻟﯩﻚ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪﻙ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻚ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻏﺎ ﭼﯚﻛﯩﻤﯩﺰ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﻤﯩﺰ. ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ ﺗﺎﺷﻴﻮﻟﯩﺪﺍ ﻳﯘﻟﻐﯘﻧﻼﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪﻙ «ﺌﯩﺰ » ﻧﺎﻣﻠﯩﻖ ﺷﯧﺌﯩﺮﺩﺍ ﮬﻪﺳﺮﻩﺗﻠﯩﻚ ﻛﯜﻳﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺋﻪﺟﺪﺍﺩﻟﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ، ﺑﯘ ﺗﯘﭘﺮﺍﻗﻘﺎ ﺗﯚﻛﯜﻟﮕﻪﻥ ﻗﺎﻧﻼﺭﻧﻰ ﺋﯧﺴﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﺋﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﭼﻪﻛﺴﯩﺰ ﻗﯘﻡ ﺑﺎﺭﺧﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻧﻪﺯﻩﺭ ﺳﺎﻟﺴﺎﻕ «ﻘﯘﻡ ﺑﺎﺳﻘﺎﻥ ﺷﻪﮬﻪﺭ’… ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻚ ﻛﯧﭙﻪﻥ ﺋﻮﻏﺮﯨﻠﯩﺮﻯ… ﻛﺎﺭﯞﺍﻧﻼﺭ… ﺋﯚﻣﯜﺭ ﻣﻪﻧﺰﯨﻠﻰ… ﻗﯩﻴﺎﻣﻪﺕ… ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﺋﻮﻳﻼﺭﻏﺎ ﭼﯚﻛﯩﻤﯩﺰ. ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﻼﺭﻏﺎ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﺍﻟﻤﯩﻐﺎﻧﭽﻪ ﻗﯘﻡ-ﺑﻮﺭﺍﻥ ﺋﺎﭘﯩﺘﻰ، ﻛﯧﯖﯩﻴﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﭼﯚﻟﻠﯜﻙ، ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯧﻜﻮﻟﻮﮔﯩﻴﯩﻠﯩﻚ ﺗﻪﯕﭙﯘﯕﻠﯘﻕ، ﺑﯘﻟﻐﯩﻨﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﯘﮬﯩﺖ… ﺗﻮﻏﺮﯗﻟﯘﻕ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻧﻰ ﺳﯜﺭﯨﻤﯩﺰ… ﺑﯘ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﮔﺎﮬﻰ ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ، ﮔﺎﮬﻰ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰ… ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻤﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺶ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﻛﻪﭼﻤﯩﺶ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺕ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯘﻳﻘﯘ، ﭼﯜﺵ… ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ…ﻻﺭﻧﯩﯔ ﮬﯧﭽﻘﺎﻳﺴﯩﺴﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﮬﺎﻳﺎﺕ ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﮕﻪ ﺑﯩﺮﯨﻨﭽﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺳﻪﻛﺮﯨﮕﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﯩﻜﻰ ﺗﯘﻳﻐﯘﻧﻰ ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﺗﺎﭘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘﯕﺎ ﻛﻮﻧﺎ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﯨﻦ ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺯﯦﺮﯨﻜﻪﻱ ﺩﯦﮕﻪﻧﺪﻩ، ﺑﯘ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻳﯧﯖﻰ ﺳﻪﭘﻪﺭ، ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ، ﺳﯜﺭﺋﻪﺕ، ﻳﻮﻟﯘﭼﯩﻼﺭ، ﻳﻮﻟﺪﯨﻜﻰ ﺗﺎﻣﺎﻕ… ﺑﻮﻏﯘﻧﺎﻕ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﯩﻜﻰ ﺋﯘﻳﻘﯘ.. ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﺍ ﻗﻮﻳﯘﻟﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻧﺎﺧﺸﺎ، ﻛﯩﻨﻮﻻﺭ..ﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻳﯧﯖﻰ، ﻳﯧﯖﻰ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﺘﺎ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﯩﺴﻪﻥ، ﻳﯧﯖﻰ ﺗﯘﻳﻐﯘﻻﺭﻏﺎ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﯩﺴﻪﻥ،… ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﻩﻣﮕﻪ ﺗﻪﺳﻪﻟﻠﯩﻲ ﺑﯧﺮﯨﻤﻪﻥ. ﻛﻮﻧﺎ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﺋﯘﭼﺮﺍﺷﻘﺎﻥ ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻖ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺋﯚﺗﯜﺷﯜﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺑﯩﺮ ﻛﯚﺭﮔﻪﻥ ﺟﺎﻳﻼﺭ، ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﻣﯧﯖﯩﺸﻼﺭ ﻛﻮﻧﺎ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰ ﮔﻪﺭﭼﻪ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺸﺘﯩﻦ ﺳﯩﻘﯩﻠﺴﯩﻤﯘ ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯧﺘﯩﻐﺎ ﺷﯘﯕﻐﯘﭖ، ﻳﯧﯖﻰ ﮬﺎﯞﺍ، ﻳﯧﯖﻰ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﺘﯩﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﺪﯗ.
ﺑﯧﻜﻪﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻱ ﺋﯘﺯﯗﻥ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﺋﻮﺭﻧﯩﻤﯩﺰ ﮬﺎﻳﺎﻧﻜﻪﺷﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺩﻩﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﻣﯘﻗﯩﻤﻼﻧﻤﺎﻱ ﻛﯚﭖ ﮬﻪﺭﻩﺝ ﺗﺎﺭﺗﺘﯘﻕ. ﺋﻮﻗﯘﻏﯘﭼﯩﻼﺭ ﺗﻪﺗﯩﻠﮕﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻪﺯﮔﯩﻞ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﺑﯧﻠﻪﺕ ﺑﺎﮬﺎﺳﻰ ﺑﯩﺮﺍﻗﻼ ﺋﯚﺭﻟﻪﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺗﯚﻣﯜﺭ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﭼﻪﺗﺘﻪ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺧﻮﺗﻪﻧﻨﯩﯔ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻠﯩﺮﻯ ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﯞﯨﻼﻳﻪﺗﻨﯩﯖﻜﯩﺪﯨﻦ ﺋﯩﻠﻐﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ. ﺩﯨﻤﯩﻖ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻨﯩﯔ ﺩﯦﺮﯨﺰﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﯧﺸﯩﻤﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﺩﻩﺭﺩﻣﻪﻥ ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﺍﺷﻠﯩﺮﯨﻤﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﻳﺘﺘﯩﻢ. ﺋﻮﻗﯘﻏﯘﭼﯩﻼﺭ ﭘﺎﺗﭙﺎﺭﺍﻕ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﭖ ﻳﯜﺭﻩﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻐﺎ ﺑﯧﻠﻪﺕ ﺋﺎﻟﻐﺎﻥ ﯞﯨﺠﯩﻚ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﯩﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﻮﺷﻠﯩﺸﯩﭗ ﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻱ، ﭼﯩﯔ ﻗﯘﭼﺎﻗﻼﻱ ﺩﯦﺴﻪ ﻛﯜﭘﻜﯜﻧﺪﯛﺯﺩﻩ ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﺘﯩﻜﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﻪﻳﻤﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺋﻮﻏﯘﻝ ﺧﻮﺗﻪﻧﻠﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺗﻪﯕﻘﯩﺴﻠﯩﻖ، ﺩﯦﻠﯩﻐﯘﻟﻠﯘﻕ ﯞﻩ ﺳﻪﻝ ﺋﺎﻻﻗﺰﺍﺩﯨﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺋﻪﻧﺌﻪﻧﯩﯟﻯ ﺋﻪﺧﻼﻕ ﻗﺎﺭﯨﺸﯩﻨﯩﯔ ﺗﯧﺨﻰ ﻳﻮﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ. ﺋﯘﻧﻰ ﺋﯘﺯﺍﺗﻘﯩﻠﻰ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ، ﻛﻪﺳﻜﯩﻦ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﻮﻏﯘﻟﻨﯩﯔ ﺑﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﺋﯧﺴﯩﻠﯩﭗ ﻳﯩﻐﻠﯩﻐﯩﻠﻰ ﺋﺎﺭﺍﻥ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﻛﯩﭽﯩﻜﻼ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ.. ﻣﻪﻛﺘﻪﭘﺘﻪ ﺗﻮﻧﯘﺷﻘﺎﻧﻤﯩﺪﯗ ﻳﺎﻛﻰ ﺗﻮﺭﺩﺍ ﺗﻮﻧﯘﺷﻘﺎﻧﻤﯩﺪﯗ؟ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻛﯚﺯ ﻳﺎﺷﻠﯩﺮﻯ ﭼﯩﻦ ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺗﻨﯩﯔ ﺋﯜﻧﭽﻪ-ﻣﺎﺭﺟﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺪﯗ؟ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻱ ﺩﯦﺴﻪﻣﻤﯘ، ﺋﯘ ﺋﯩﻜﻜﯩﺴﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺳﺎﻻﺗﺘﯩﻢ. ﻣﺎﯕﻤﺎﻳﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﺘﺎ ﺋﯩﭽﯩﻢ ﭘﯘﺷﯘﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻧﺪﺍ ﺩﯦﺮﯨﺰﻩ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﯚﻳﺪﯨﻜﻰ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﻭﺭ، ﻛﻮﻣﭙﻴﯘﺗﯧﺮ… ﺋﯧﻜﺮﺍﻧﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭ ﻛﯚﺯﻧﻪﻛﻜﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﺎﺗﺘﻰ-ﺩﻩ، ﺳﯩﺮﺗﺘﺎ ﺩﯨﻘﻘﻪﺗﻨﻰ ﺟﻪﻟﭗ ﻗﯩﻠﻐﯘﺩﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻻﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪﯨﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﻪﻧﺪﻩﻙ، ﺋﺎﻳﺎﻟﯩﻢ ﺑﯩﺮﻗﺎﻧﭽﻪ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﮔﯧﺰﯨﺘﻨﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺩﯦﺮﯨﺰﯨﺪﯨﻦ ﺳﯘﻧﯘﭖ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﮔﻪﻥ ﻛﯩﺘﺎﺑﺨﯘﻣﺎﺭ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺗﭽﯩﮕﻪ ﺋﯘ ﺋﻪﯓ ﻳﺎﻗﺘﯘﺭﻣﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﻪﻛﯩﺮﯨﭗ ﺑﻪﺭﺳﯩﯖﯩﺰﻣﯘ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ. ﮔﯧﺰﯨﺘﻨﻰ ﺋﯚﺭﯛﭖ-ﭼﯚﺭﯛﭖ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ، ﺳﯩﺮﺗﺘﺎ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻳﯧﻐﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﺋﺎﺧﯩﺮ ﻗﻮﺯﻏﺎﻟﺪﯗﻕ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﻗﺎﺭﺍ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﻗﺎﻟﺪﻯ.

ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ ﺗﺎﺷﻴﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﯩﻨﻰ ﺧﯩﻴﺎﻟﻠﯩﺮﯨﻢ ﻳﯧﻨﯩﻜﻠﻪﺗﺘﻰ. ﻛﯧﭽﯩﺴﻰﻗﯘﻣﻠﯘﻕ ﺗﯩﻠﺴﯩﻤﺎﺗﺘﻪﻙ ﺳﯩﺮﻟﯩﻖ ﺋﯩﺪﻯ ، ﻗﯘﻡ ﺑﺎﺭﺧﺎﻧﻠﯩﺮﻯ ﺭﯨﺌﺎﻟﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﻳﯧﻴﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺗﺎﺗﺘﻰ، ﻳﯩﺮﺍﻗﺘﺎ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻧﯧﻔﯩﺘﭽﯩﻼﺭ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺋﻮﺕ ﻳﺎﻟﻘﯘﻧﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﻟﻪﺗﺘﻰ. ﺋﺎﺭﯨﻼﭖ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯧﻼﻧﻼﺭ، ﺋﯚﺗﻪﯕﻠﻪﺭ، ﺯﺍﯞﯗﺗﻼﺭ، ﮔﺎﺯﺍﺭﻣﯩﻼﺭ… ﻗﯘﻣﻠﯘﻗﻨﯩﯔ ﺑﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﺧﯩﻠﯟﻩﺗﻠﯩﻜﻰ ﯞﻩ ﺟﯩﻤﺠﯩﺘﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﺎﺭﺍ-ﺑﺎﺭﺍ ﺋﺎﺧﯩﺮﻻﺷﺘﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﻳﻐﯘ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﻰ. ﺗﺎﯓ ﺋﺎﺗﺘﻰ، ﻛﯜﻥ ﭼﯩﻘﺘﻰ، ﻛﯜﻥ ﭼﯜﺵ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻧﯩﻴﻪ، ﻛﯧﺮﯨﻴﻪ، ﭼﯩﺮﺍ… ﻻﺭﺩﯨﻦ ﺋﯚﺗﺘﯘﻕ. ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺕ ﻳﻮﻟﺒﻮﻳﻰ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻛﻮﭼﯩﻼﺭ ﺋﺎﭘﺌﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ، ﻣﺎﺗﻮﺭﻟﯘﻕ ﻗﺎﺗﻨﺎﺷﻼﺭ ﮔﯜﻛﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﺳﯩﮕﻨﺎﻝ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻥ… ﻛﻮﭼﯩﻼﺭ ﺋﺎﻗﺎﺭﺗﯩﯟﯦﺘﯩﻠﺴﻪ، ﺑﯩﻨﺎﻻﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺯﯨﭻ ، ﮬﻪﻳﯟﻩﺕ ﺳﯧﻠﯩﻨﺴﺎ، ﺷﺎﯞﻗﯘﻥ-ﺳﯜﺭﻩﻥ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ… ﺗﻪﺭﻩﻗﯩﻴﺎﺕ، ﺩﻩﺑﺪﻩﺑﻪ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺷﯘ.

ﻟﻮﭘﺘﯩﻜﻰ ﻗﯧﻴﻨﺎﺗﺎﻣﻨﯩﯔ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﻣﯩﯔ ﺑﺎﻻﻟﯩﻘﺘﺎ ﺋﯘﻟﯩﺸﯩﭗ، ﮬﺎﺭﺩﯗﻕ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ. ﻛﻪﭼﺘﻪ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﯩﻦ ﺑﯧﺮﻯ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﺪﯨﻤﯘ ﻗﻮﻟﺪﯨﻦ ﺑﻪﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﻛﻮﺭﯨﻴﻪ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻯ «ﻗﻪﻟﻪﻧﺪﻩﺭ ﺷﺎﮬﺰﺍﺩﻩ» ﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﻗﺎﭼﺎﻧﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯧﺮﻯ ﻛﻮﺭﯨﻴﻪﻧﯩﯔ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻟﯩﺮﯨﻐﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﯩﻨﯩﻤﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﻪﻥ، ﺋﻪﯓ ﺩﻩﺳﻠﻪﭘﺘﻪ ﻛﯚﺭﮔﯩﻨﯩﻢ «مﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺕ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ» ﺩﯨﻦ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﯩﭽﻪ 1000 ﻗﯩﺴﯩﻤﻐﺎ ﻳﯧﻘﯩﻦ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻯ ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﺪﯨﻤﻪﻥ. ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﻠﻪﺭ ﺑﯩﻠﯩﺪﯗ: ﻛﻮﺭﯨﻴﻪ ﻓﯩﻠﯩﻤﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﯞﻩﻗﻪﻟﯩﻜﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ، ﻣﻮﻧﺘﺎﮊﻻﺭ ﺗﯘﺭﻣﯘﺵ ﺗﻪﭘﺴﯩﻼﺗﻰ (ﯞﻩﻗﻪﻟﯩﻚ ﺩﯦﺘﺎﻟﻠﯩﺮﻯ) ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﮔﯩﺮﻩﻟﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ، ﺋﻮﻳﻠﯩﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﭼﯩﻦ، ﻛﯜﻟﻜﯩﻠﯩﻚ ﻳﺎﻛﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ ﺗﯜﺳﺘﻪ ﺭﺍﯞﺍﺟﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﺭﯨﺪﯗ. ﻗﯩﺴﻘﯩﺴﻰ، ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺧﺎﺳﻠﯩﻘﻰ ﮬﻪﺭ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﮔﻪﯞﺩﯨﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺋﻪﺧﻼﻕ ﺗﻪﺭﻏﯩﺒﺎﺗﻰ ، ﺋﯚﺭﭖ-ﺋﺎﺩﯨﺘﻰ ﺟﻪﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﻳﯧﻘﯩﻨﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺋﺎﺭﺗﯩﺴﻠﯩﺮﻯ ﺭﻭﻟﻨﻰ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺋﺎﻟﯩﺪﯗ. ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﻯ ﺟﯩﻖ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺩﯙﻟﯩﺘﯩﻤﯩﺰ ﻳﺎﻛﻰ ﻣﯧﻜﺴﯩﻜﺎ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻟﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺸﻠﯩﻚ ﺋﻪﻣﻪﺱ. ﻛﻮﺭﯨﻴﯩﺪﻩ ﺳﯩﻨﺎﺭﯨﺴﺘﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﻨﺎﯞﯨﺘﻰ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﻳﯘﻗﯩﺮﯨﻤﯩﺶ، ﻛﻮﺭﯨﻴﯩﺪﻩ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺷﯘ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻧﻰ ﻛﯩﻤﻨﯩﯔ ﻳﺎﺯﻏﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻥ ﺗﺎﻟﻼﭖ ﻛﯚﺭﯨﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺷﯘﯕﺎ ﺳﯩﻨﺎﺭﯨﺴﺘﻼﺭ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺭﯨﮋﯨﺴﻮﺭﻟﯘﻗﻨﻰ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﺋﺎﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺗﺎﭘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭘﯘﻟﯩﻤﯘ ﻛﯚﭖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ.

ﻳﻮﻟﺪﯨﻜﻰ ﺟﯘﯞﺍﻥ

ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ. ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﺘﯩﻜﻰ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﺎ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺷﺎﻣﺎﻟﻼﺭﻏﺎ ﻳﯜﺯﯛﻣﻨﻰ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺗﻨﯩﯔ ﺷﯩﯟﯨﺮﻻﺷﻠﯩﺮﯨﻨﻰ، ﻗﯘﻣﻠﯘﻗﻨﯩﯔ ﻳﯩﺮﺍﻗﺘﯩﻦ ﺑﯚﺭﯨﺪﻩﻙ ﮬﯘﯞﻻﺷﻠﯩﺮﯨﻨﻰ، ﻳﻪﺭﺗﯧﮕﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﻟﻠﯩﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﻧﯩﺪﺍﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯩﻤﻪﻥ. ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺑﯘ ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻥ ﺋﺎﯞﺍﺯﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﻨﯩﯔ ﮔﯜﺭﯛﻟﺪﻩﺷﻠﯩﺮﻯ ﺑﯧﺴﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ. ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﺭﯨﺌﺎﻟﻠﯩﻘﻘﺎ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺳﯧﻤﯩﺰ ﺟﯘﯞﺍﻥ ﮔﺎﺯﯨﺮ ﭼﯧﻘﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻳﯧﻨﯩﻚ ﺳﯩﻠﻜﯩﻨﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﺍ ﺑﻪﺩﯨﻨﻰ ﺟﯩﻢ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻛﯚﻛﺴﻰ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﻳﺪﯗ. ﺋﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺎﻟﻨﯩﯔ ﺋﯜﻧﺴﯩﺰ ﺩﯨﺌﺎﻟﯘﮔﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﻩﭖ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﺋﺎﭼﯩﺪﯗ. ﭼﯚﻝ-ﺟﻪﺯﯨﺮﻩ، ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ، ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﻠﯩﻖ، ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﺘﺎ ﺗﺎﯞﻻﻧﻐﺎﻥ ﻛﯜﭼﻠﯜﻙ ﮔﯩﻴﺎﮬﻼﺭ، ﺑﺎﮬﻨﻰ ﻗﯘﯞﯞﻩﺗﻠﻪﺵ ﺩﻭﺭﯨﻠﯩﺮﻯ… ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ، ﺷﻪﮬﯩﺪﺍﻧﻪ ﺧﻮﺗﻪﻥ ﻛﻪﻳﻨﯩﻤﺪﻩ ﻗﺎﻟﻤﺎﻗﺘﺎ، ﺧﻮﺗﻪﻥ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﻧﯧﻤﻪ ﺑﯩﻠﯩﻤﻪﻥ؟ ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﻗﯘﻣﺪﻩﻙ ﺋﯘﭼﯩﺪﯗ، ﺗﻮﺯﺍﻧﺪﻩﻙ ﺗﻮﺯﯗﻳﺪﯗ… ﻗﯘﻣﻐﺎ ﻛﯚﻣﯜﻟﮕﻪﻥ ﺧﻮﺗﻪﻥ ﺧﺎﺭﺍﺑﯩﻠﯩﺮﻯ… ﺋﺎﺷﯩﻖ-ﻣﻪﺷﯘﻕ ﺭﯨﯟﺍﻳﻪﺗﻠﯩﺮﻯ ، ﺗﺎﺟﺎﯞﯗﺯﭼﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺑﺎﻳﻠﯩﻖ ﻧﻪﭘﺴﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﯗﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﮔﯚﮬﻪﺭ ﺯﯦﻤﯩﻦ، ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻖ ، ﻧﯩﻴﺎﺯ ﮬﯧﻜﯩﻤﺒﻪﮒ، ﺋﯩﭙﻼﺱ ﻣﺎﺧﻮﺳﻪﻥ… ﻛﯧﭙﻪﻥ ﺋﻮﻏﺮﯨﺴﻰ ﺳﯩﺘﻪﻳﯩﻦ، ﻗﺎﻗﯟﺍﺵ ﺋﯩﺴﻼﻣﺌﺎﺧﯘﻥ.. ﺗﯜﮔﯩﻤﻪﺱ ﺑﻮﺭﺍﻥ-ﭼﺎﭘﻘﯘﻧﻼﺭ…ﻟﯧﻴﯩﻐﺎﻥ ﺑﯘﻻﻗﻼﺭ، ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻐﺎﻥ ﺋﺎﮬﯘ ﻛﯚﺯﻟﯜﻛﻠﻪﺭ.. ﺗﯜﮔﯩﻤﻪﺱ ﮬﺎﺷﺎﺭ، ﻛﻪﻟﻜﯜﻧﺪﯨﻦ ﻣﯘﺩﺍﭘﯩﺌﻪ ﻛﯚﺭﯛﺵ… ﻏﺎﻳﻪﺕ ﭼﻮﯓ ﺳﯘ ﺋﺎﻣﺒﺎﺭﻟﯩﺮﻯ، ﺗﻮﭘﺎ ﻗﻮﻧﯘﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﻪﺭ، ﺗﻪﻣﻠﯩﻚ ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯩﯟﯨﻠﻪﺭ، ﻟﻪﺯﺯﻩﺗﻠﯩﻚ ﻛﺎﯞﺍﺑﻼﺭ، ﺗﯧﯟﯨﭙﻼﺭ ، ﮔﯩﻠﻪﻣﭽﯩﻠﻪﺭ، ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎ ﭘﺎﺧﺘﺎ ﺗﻪﺭﮔﯩﻠﻰ ﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﻣﺒﻪﻏﻪﻝ ﺩﯦﮭﻘﺎﻧﻼﺭ، ﺑﯧﻴﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺗﺎﺷﭽﯩﻼﺭ، ﺋﯧﺴﯩﻞ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭ، ﻗﻮﺷﻼﭖ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺋﯧﻠﯩﺸﻼﺭ، ﭘﯩﺪﺍﺋﯩﻲ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ، ﻛﻪﻳﻨﻰ-ﻛﻪﻳﻨﯩﺪﯨﻦ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﺑﺎﺷﻠﯩﻖ ﮬﯚﺟﺠﻪﺗﻠﻪﺭ، ﮬﯧﭻ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﯩﻚ ﺳﯩﻴﺎﺳﻪﺗﻠﻪﺭ، ﻣﻪﻧﺴﻪﭖ ﺭﻩﺯﯨﻠﻠﯩﻜﻰ، ، ﻗﯩﻤﻤﻪﺕ ﻛﯩﻴﯩﺶ ﺋﯩﺴﺮﺍﭘﭽﯩﻠﯩﻘﻰ، ﺗﺎﺵ ﻛﻮﻻﺵ ﺑﯘﺯﻏﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻘﻰ… ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ، ﻣﺎﻟﯩﻤﺎﺗﺎﯓ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻣﻨﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮﻻﺷﺘﯘﺭﯗﯞﻩﺗﺘﻰ. ﺋﺎﯕﻐﯩﭽﻪ ﭼﻮﻛﺎﻥ ﻣﺎﯕﺎ ﻟﻪﭘﭙﯩﺪﻩ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻤﻨﻰ ﺑﯘﺯﺩﻯ، ﺗﻪﺑﻪﺳﺴﯘﻡ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﮔﺎﺯﯨﺮﻧﻰ ﺋﯘﺯﺍﺗﺘﻰ:

-ﮔﺎﺯﯨﺮ ﭼﯧﻘﯩﯔ،

– ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ. ﺳﯘ ﺋﯩﭽﻪﻣﺴﯩﺰ؟

-ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ، ﺳﯜﻳﯜﻡ ﺑﺎﺭ.

ﮔﺎﺯﯨﺮ ﭼﺎﻗﻘﺎﭺ ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ:

-ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﺩﺍﯞﺍﻻﻧﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﺋﺎﻳﺪﯨﻦ ﺋﻮﺷﯘﻕ ﺩﺍﯞﺍﻻﻧﺪﯨﻢ. ﺋﯧﺮﯨﻢ ﺷﻮﭘﯘﺭ، ﺑﻪﻙ ﻛﯚﻳﯜﻧﯩﺪﯗ، ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﻳﻮﻗﻼﭖ ﺑﺎﺭﺩﻯ. ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﺴﺘﺎ ﻳﺎﺗﻘﺎﻧﻼﺭ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ ﺋﯩﺪﻯ، ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﯩﺴﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﭼﺎ-ﺳﯩﯖﯩﻠﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ. ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﯩﻨﯩﻤﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖ ﻧﻪﭼﭽﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻛﯚﯕﻠﻰ ﻳﯧﺮﯨﻢ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻢ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﺩﻩﯕﺎ… ﺑﯩﺮ ﻛﯩﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﭼﯩﻘﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﻤﻪﻥ.
ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎ ﻛﯩﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﭼﺎﻟﺪﺍ ﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﺎ ﺋﺎﭼﺎﺗﺘﯩﻢ. ﻧﺎﮬﯩﻴﯩﺪﯨﻦ ﺋﻮﻳﻨﯩﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯜﺗﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺳﻪﻱ ﭼﯩﻘﯩﺮﺍﺗﺘﯘﻕ، ﮬﺎﺭﺍﻕ ﻗﯘﻳﯘﭖ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﯩﻢ. ﺋﯘﻻﺭ ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻗﺎﻧﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻳﻮﻗﻤﯘ ﺩﻩﻳﺘﺘﻰ. ﻣﺎﯕﺎ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥ ﻧﻮﻣﯘﺭﯨﻨﻰ ﻗﺎﻟﺪﯗﺭﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﺷﯘﻻﺭﻧﻰ ﭼﺎﻗﯩﺮﯨﭗ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﯩﻢ. ﺋﯘﻻﺭ ﺷﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﺎﻧﺴﺎ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ، ﻏﻪﺭﻕ ﻣﻪﺳﺖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﯘﺳﯘﻗﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻣﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﻳﻮﻗﯩﻠﯩﺸﺎﺗﺘﻰ. ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭﻣﯘ ﻳﻪﭖ ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ، ﻣﻪﺳﺘﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﻨﻰ ﻗﯘﺭﯗﻗﺪﺍﭖ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻣﺎﯕﺎ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺸﻪﺗﺘﻰ. ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﭼﺎﻗﯩﺮﯨﯔ ﺟﯘﻣﯘ ﺩﻩﻳﺘﺘﻰ. ﺑﯘ ﺩﺍﭘﺸﺎﻗﻼﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺗﻮﻳﻤﺎﻳﺘﺘﻰ…
…ﺧﻮﺗﻪﻧﻠﯩﻚ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭ ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯨﻜﻪﻥ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻘﻨﻰ ﻳﯧﺮﯨﻢ ﭼﯩﮕﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺋﯘﻻﺭ ﺗﯜﺯ ﭼﯧﮕﯩﺸﻨﻰ ﺋﯚﮔﻪﺗﺘﻰ، ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺩﯦﮕﻪﻧﻨﻰ ﺋﯘﻗﻤﺎﻳﺘﺘﯩﻢ، ﺋﯘﻻﺭﺩﯨﻦ ﺋﯚﮔﻪﻧﺪﯨﻢ. ﻛﯚﯕﻠﯜﻡ ﺋﯧﭽﯩﻠﯩﭗ، ﺳﺎﻻﻣﻪﺗﻠﯩﻜﯩﻤﻤﯘ ﻳﺎﺧﺸﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺋﻮﻳﻼﭖ ﺑﺎﻗﺴﺎﻡ، ﻣﻪﻥ ﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﺎ ﺋﯧﭽﯩﭗ ﮬﺎﺭﺍﻡ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﺋﻪﯓ ﻳﺎﻣﯩﻨﻰ، ﺷﯘ ﺩﺍﭘﺸﺎﻗﻼﺭﻧﻰ ﺷﻮﭘﺎﯕﻐﺎ ﭼﯩﻠﻼﭖ، ﺳﻮﻻﻣﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﺋﯧﺮﯨﻢ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻠﻤﯩﻐﺎﭼﻘﺎ، ﭘﯘﻟﻼ ﺗﺎﭘﺴﺎﻡ ﺑﻮﻟﺪﻯ ﺩﻩﭖ ﻳﯜﺭﯛﭘﺘﯩﻜﻪﻥ، ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻤﻪﻥ. ﺧﯘﺩﺍﻳﯩﻢ ﺑﯘﻳﺮﯗﺳﺎ، ﺋﯘ ﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﯩﻨﻰ ﺳﯧﺘﯩﯟﯦﺘﯩﭗ، ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻦ ﭘﺎﻛﯩﺰ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺮﻧﻰ ﺋﺎﭼﯩﻤﻪﻥ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻘﻨﻰ ﭼﯩﯔ ﭼﯩﮕﯩﭗ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﺗﯜﯞﯨﺪﻩ ﭘﯘﻝ ﺳﺎﻧﺎﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﻤﻪﻥ…

ﺋﯘ ﺑﯘ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻣﺎﺧﺘﯩﻨﯩﭗ ﺩﻩﯞﺍﺗﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﺍ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﭙﺎﺩﯨﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﺷﻮﺥ، ﺑﯩﻐﻪﻡ، ﻧﺎﺩﺍﻥ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﺎﯕﻘﯩﺮﯨﯟﺍﻟﻐﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺋﻮﻳﭽﺎﻧﻠﯩﻘﯩﺪﯨﻦ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﺪﻩ ﭘﺎﺕ-ﭘﺎﺕ ﭼﺎﻗﻨﺎﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﻪﺗﺌﯩﻴﻠﯩﻜﯩﺪﯨﻦ ﺭﻭﮬﯩﺪﺍ ﻳﯜﺯ ﺑﯧﺮﯨﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺧﻪﻳﺮﻟﯩﻚ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺸﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﻐﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ، ﺩﯦﻤﻪﻙ ﺑﯘ ﺟﯘﯞﺍﻥ ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻛﯧﺴﯩﻠﯩﻨﻰ ﺩﺍﯞﺍﻟﯩﺘﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﺭﻭﮬﯩﻲ ﺋﯩﻠﻠﻪﺗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﻤﯘ ﺧﯧﻠﻰ ﺩﺍﯞﺍﻻﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﯩﺪﻯ.

ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔ ﺋﻮﻳﻐﯩﻨﯩﺸﯩﻐﺎ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯨﻢ. ﺋﯚﺯﻩﻣﻨﯩﯔ ﺗﯘﺭﻣﯘﺵ ﻗﺎﺭﯨﺸﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﯘﻧﻰ ﻗﻮﻟﻼﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﮔﻪﭘﻠﻪﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ: ﭘﺎﻛﯩﺰ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺟﻪﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﺳﺎﻻﻣﻪﺕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﺭﻭﮬﻰ ﺑﯘﺯﯗﻕ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﯩﺸﻰ ﺋﺎﻟﻐﺎ ﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ، ﮬﺎﺭﺍﻡ ﻳﯧﮕﻪﻥ، ﮔﯘﻧﺎﮬﯩﻨﻰ ﺩﺍﯞﺍﻣﻼﺷﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ، ﮔﯘﻧﺎﮬﻘﺎ ﺷﺎﺭﺍﺋﯩﺖ ﮬﺎﺯﯨﺮﻻﭖ ﺑﻪﺭﮔﻪﻧﻨﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺋﺎﻗﯩﯟﻩﺕ ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ…
ﺟﯘﯞﺍﻥ ﺑﯘ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺗﻪﺳﺘﯩﻘﻠﯩﺪﻯ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﮔﯩﺴﻰ ﻛﻪﻟﺪﻯ:
– ﺋﯧﺮﯨﻤﮕﻪ 13 ﻳﯧﺸﯩﻤﺪﺍ ﭼﯜﺷﯜﭘﺘﯩﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﯩﭽﻪ ﺋﯩﻨﺎﻕ ﺋﯚﺗﯜﯞﺍﺗﯩﻤﯩﺰ، ﺑﺎﺭﺳﺎﻡ ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ…

ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯩﻐﺎ ﺑﻪﺧﺖ ﺗﯩﻠﯩﺪﯨﻢ، ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯘﻣﯘ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﻯ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭘﺎﺭﺍﯕﻼﺷﻤﯩﺪﯗﻕ. ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﻗﺎﻏﯩﻠﯩﻘﺘﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﭘﻮﻟﻮﺧﺎﻧﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﭘﻮﻟﻮ ﻳﯧﮕﻪﭺ، ﻳﻪﻛﻪﻧﻠﯩﻚ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﺋﯩﻤﯩﻨﻨﯩﻴﺎﺯﻧﯩﯔ ﯞﺍﻳﯩﻐﺎ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﭖ ﺋﯧﻴﺘﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻳﯜﺭﯛﺵ ﺧﻪﻟﻖ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮﻻ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﻣﻪﺩﺩﯨﻲ ﯞﻩ ﻣﻪﻧﯩﯟﻯ ﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺟﯩﻢ ﻗﯧﻨﯩﭗ ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯚﺯ ﻣﺎﻛﺎﻧﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﻳﺎﻳﺮﺍﺷﻨﯩﯔ ﮬﻮﺯﯗﺭﻯ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﻣﻮﻝ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺑﻮﻟﯘﺷﻨﯩﯔ ﺷﻪﺭﯨﭙﻰ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺷﯩﺮﯨﻦ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯘ ﻗﻪﯞﻣﻨﻰ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯚﺯﮔﯩﭽﻪ ﻳﺎﺭﺍﺗﻘﺎﻧﯩﻜﻪﻥ. ﮬﻪﺭ ﻳﯘﺭﺗﻨﯩﯔ ﺋﯚﺯﮔﯩﭽﻪ ﮬﺎﯞﺍﺳﯩﺪﯨﻦ، ﻣﺎﺩﺩﯨﻲ ﻣﻪﺋﯩﺸﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺧﯘﻟﻘﻰ، ﺷﯩﯟﯨﺴﻰ، ﻳﺎﯕﺮﯨﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﺶ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺳﻪﭘﻪﺭ ﺩﺍﯞﺍﻣﯩﺪﺍ ﺋﯩﺸﻘﺎ ﺋﺎﺷﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ…

ﻳﯘﺭﺗﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﮬﺎﯞﺍ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭ ﻛﯚﭖ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭖ ﻛﯜﭼﻠﯜﻙ. ﮬﺎﯞﺍ ﺳﺎﭖ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻳﯧﺰﯨﻼﺭﻏﺎ ﭼﯩﻘﺴﺎﻕ ﺋﯚﭘﻜﯩﻤﯩﺰ، ﺩﯨﻠﯩﻤﯩﺰ ﭘﺎﻛﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺷﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻐﺎ ﺳﯧﻠﯩﺸﺘﯘﺭﻏﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺑﯘ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﮬﻪﺭ ﻛﯜﻧﻰ ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻐﺎﻥ ﮬﺎﯞﺍﺩﯨﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﭗ، ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻧﯩﻤﯘ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﻮﻳﻠﯩﻤﺎﺳﺘﯩﻦ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﯩﻤﯩﺰ. ﺋﯚﺯﻩﻡ ﻳﯧﺰﯨﻠﯩﻖ، ﺋﯧﺘﯩﺰﻟﯩﻘﻼﺭﺩﺍ، ﺋﻮﺭﻣﺎﻧﻠﯩﻘﺘﺎ ﻗﻮﻱ ﺑﯧﻘﯩﭗ، ﻗﻮﻧﺎﻗﻠﯩﻘﺘﺎ ﺋﻮﺕ ﺧﺎﻟﯩﺘﯩﺴﯩﻐﺎ ﺑﯧﺸﯩﻤﻨﻰ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﯜﺭﯛﭖ ﺋﯘﺧﻼﭖ، ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﺪﯨﻜﻰ ﻻﻱ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻣﯜﻟﯜﭖ، ﻗﯩﺰﯨﻖ ﺗﻮﭘﯩﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻳﺎﻟﯩﯖﺎﭺ ﺑﺎﻏﺮﯨﻤﻨﻰ ﻳﯧﻘﯩﭗ ﭼﻮﯓ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ، ﺋﯘ ﭼﺎﻏﺪﯨﻜﻰ ﺋﯩﭙﺘﯩﺪﺍﺋﯩﻲ، ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﯩﻠﯩﭙﻤﯘ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﺪﯨﻢ، ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻨﯩﯔ ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﻛﯚﻟﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺳﯜﻧﺌﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﻤﯘ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﺘﯘﻕ، ﺋﺎﻟﻤﺎﺷﺘﯘﺭﯗﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﺳﯘﺩﯨﻜﻰ ﭘﯘﺭﺍﻗﻨﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﻤﯩﺰ ﺩﻩﭖ ﺩﻭﺭﺍ ﭼﯧﭽﯩﭗ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺯﻩﮬﻪﺭﻟﻪﻳﺪﯗ، ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﭼﯚﻣﯜﻟﯜﭖ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﺴﺎﻕ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺧﻪﻗﻨﯩﯔ ﭼﯧﭽﻰ ﺋﯩﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﻳﯩﺮﮔﯩﻨﯩﺶ… ﮬﻪﻣﻤﯩﻼ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﻳﯩﺮﮔﯩﻨﺪﯛﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﭘﺎﮬﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﻏﺮﯨﺴﯩﺪﻩﻙ ﭼﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﯧﮕﯩﺰ-ﮬﻪﻳﯟﻩﺕ ﺑﯩﻨﺎﻻﺭﺩﯨﻦ ﻛﯩﻢ ﭘﻪﺧﯩﺮﻟﯩﻨﯩﺪﯗ؟ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﻳﺎﺳﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯚﺗﯜﺷﻤﻪ ﻳﻮﻟﻼﺭﺩﺍ ﻗﯘﻳﺮﯗﻗﻰ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻱ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﻗﺎﻳﻨﺎﻡ-ﺗﺎﺷﻘﯩﻨﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻛﯩﻢ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﺪﯗ؟ ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺗﻨﯩﯔ ﻗﻮﻳﻨﻰ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﺋﻪﯓ ﭘﺎﻙ، ﺋﻪﯓ ﮔﯜﺯﻩﻝ، ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﺑﯧﺮﯨﯔ، ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﺗﺎﻏﻼﺭﻏﺎ، ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﺗﻪﮔﻤﯩﮕﻪﻥ ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ، ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﻼﺭﻏﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﯧﻘﯩﯔ، ﺧﺎﺗﯩﺮﺟﻪﻡ ﺗﻪﻳﻪﻣﻤﯘﻡ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺗﻮﭘﺎ ﺗﯘﭘﺮﺍﻗﻼﺭﻧﻰ، ﺋﯧﻐﯩﻨﺎﭖ ﻳﺎﺗﺎﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﯩﻤﻪﻧﻠﯩﻜﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﺎﭘﺎﻻﻳﺴﯩﺰ. ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻧﺎﺩﺍﻥ، ﺳﺎﭘﺎﺳﯩﺰ ﺑﻪﺩﯞﯨﻴﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﻪﺩﯨﻤﻰ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﭘﺎﺳﻜﯩﻨﺎ. ﺷﯘﯕﺎ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺯﯨﭻ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﻗﻼﺷﻘﺎﻥ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺑﯘﻟﻐﯩﻨﯩﺶ ﺋﻮﭼﯩﻘﻰ. ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺑﯘ ﺋﻮﭼﺎﻗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺴﻼﺭﺩﯨﻦ، ﺋﻮﺗﺘﻪﻙ ﻛﯚﻳﯜﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺱ، ﺭﻩﺯﯨﻠﻠﯩﻚ ﮬﺎﯞﺍﺳﯩﺪﯨﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺷﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘ ﺟﻪﺭﻳﺎﻧﺪﺍ ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﯧﻠﻰ ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﻨﻰ ﺑﯘﺯﯗﯞﺍﻟﯩﺪﯗ. ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؟ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﻳﺎﻟﻐﯘﺯﻟﯘﻗﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺗﻮﭖ ﻳﻪﻛﯜﻥ ﻳﺎﺷﺎﺷﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﻛﻮﻧﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﻗﺎﻻﻗﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺗﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺑﯩﺮﻻ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﺷﻜﻪ ﺋﯚﭺ، ﺧﯩﻠﻤﯘﺧﯩﻞ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﺷﻜﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺟﯩﻤﺠﯩﺘﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺷﺎﯞﻗﯘﻥ-ﺳﯜﺭﻩﻧﮕﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺟﯩﻨﺲ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﺎﻳﺮﯨﺴﺎﻕ، ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮﻻ ﺧﯩﻞ ﻗﯩﻴﺎﭘﻪﺗﺘﯩﻜﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩﺰﺍﺭ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻜﻰ ﺭﻩﯕﮕﺎﺭﻩﯓ ﻳﺎﺳﯩﻨﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺧﻮﺗﯘﻥ-ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﻩ ﺋﺎﺩﻩﺕ ﻛﯜﭼﯩﻨﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﻰ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﺳﯩﻘﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺷﺎﺷﺘﯩﻦ ﺑﯩﺰﺍﺭ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﺩﻩ ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ ﻳﺎﺷﺎﺷﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯧﮭﺮﻯ ﻛﯜﭼﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﺗﻪﻟﻪﻱ ﺳﯩﻨﺎﭖ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰ-ﭼﻮﻛﺎﻧﻼﺭ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﺗﯧﺰﻻ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺩﯗﻛﺎﻥ-ﺩﯗﻛﺎﻧﻼﺭﺩﯨﻜﻰ ﺋﺎﻻ-ﻳﯧﺸﯩﻞ ﻣﺎﻟﻼﺭ، ﺋﻮﻳﯘﻥ-ﺗﺎﻣﺎﺷﯩﻼﺭ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺑﺎﺭﻟﯩﻖ ﺋﺎﺭﺯﯗ-ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﮕﻪ ﺋﻮﺕ ﻳﺎﻗﯩﺪﯗ، ﺷﯘﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻳﯧﺰﯨﻐﺎ ﺯﻭﺭﻻﭖ ﺋﺎﭘﺎﺭﺳﯩﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﻗﯧﭽﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺑﯘﺭﻧﯩﻐﺎ ﺳﯧﺴﯩﻘﭽﯩﻠﯩﻖ ﭘﯘﺭﯨﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺳﻪﺯﮔﯜﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﺪﯗ. ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﻰ ﻳﯧﺘﻪﻛﻠﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯧﻘﯩﻤﻐﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﻛﯚﭘﻪﻳﺴﻪ ﻛﯚﭘﯩﻴﯩﺪﯗﻛﻰ، ﺋﺎﺯﻟﯩﻤﺎﻳﺪﯗ.

ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺪﯨﻤﯘ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻥ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺋﺎﻏﺰﯨﻨﻰ ﺗﺎﻣﯩﺸﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﺑﻪﺯﯨﻠﯩﺮﻯ ﻛﻪﯕﺮﻯ ﺑﺎﻍ-ﯞﺍﺭﺍﻧﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﯞﻭﮔﺰﺍﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﯘ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﻣﯘﺳﺎﭘﯩﺮﻻﺭ ﺗﯧﻐﯩﺪﺍ ﻣﺎﻛﺎﻧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ ﺧﻪﻕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﻮﻝ ﺗﺎﻟﯩﺸﯩﭗ، ﺋﺎﺧﺸﯩﻤﻰ ﺋﯩﺖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﻮﻕ ﺗﺎﻟﯩﺸﯩﭗ ﻳﺎﺷﺎﯞﻩﺭﺩﻯ، ﻗﯘﺭﯗﻟﯘﺵ ﭼﯧﻘﯩﭗ ﺗﺎﭘﻘﯩﻨﻰ ﺗﺎﻳﯩﻨﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻧﻪﭼﭽﯩﺴﻰ ﺋﯩﺶ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﮬﺎﺩﯨﺴﯩﮕﻪ ﺋﯘﭼﺮﺍﭖ، ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﯩﻠﻴﻮﻥ ﻳﯜﻩﻧﻠﯩﻚ ﺩﺍﯞﺍﻻﻧﺴﯩﻤﯘ ﺋﻮﯕﺸﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻪﺟﺮﯗﮬﻼﺭﻏﺎ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﻯ؛ ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦ ﺳﺎﻕ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ، ﺑﺎﻏﺮﻯ ﺗﺎﺵ ﺷﻪﮬﻪﺭﺩﯨﻦ ﻣﯧﻴﯩﭗ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﺪﻩ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﻗﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﺋﺎﻟﺪﻯ.

ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦ ﻗﯧﭽﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ، ﺋﺎﺯﺩﯗﺭﯗﻟﻐﺎﻥ ﺋﻮﻏﯘﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﯞﻩ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﻯ ﺋﯚﻟﻜﯩﻠﻪﺭﺩﻩ ﺋﯩﺘﻨﯩﯔ ﻛﯜﻧﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰ، ﻗﺎﻳﻤﯘﻗﺘﯘﺭﯗﻟﯘﭖ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯚﺯﻯ ﻗﺎﯕﻘﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺩﻩﺭﺩﻣﻪﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺑﻮﻟﯘﺷﯩﻐﺎ ﻳﺎﺷﺎﭖ، ﺑﯘﺯﯗﻟﺴﯩﻤﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﻗﻼﭖ، ﻛﺎﻟﻼ ﺋﯩﺸﻠﯩﻤﯩﮕﻪﻧﺪﯨﻜﯩﺪﯨﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﻩﺳﻤﯩﻴﺴﯩﻨﻰ ﺩﻭﻏﺎ ﺗﯩﻜﯩﭗ ﺟﺎﻥ ﺳﺎﻗﻼﭖ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﺋﺎﻳﺎﻥ ﺋﯩﺠﺘﯩﻤﺎﺋﯩﻲ ﻣﻪﺳﯩﻠﻪ، ﺗﻮﻻ ﺗﯩﻠﻐﺎ ﺋﯧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﯧﺘﯩﺒﺎﺭﻯ ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﻛﻮﻧﺎ ﮔﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﻩ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﺎ ﺋﺎﭼﺴﺎ ﺗﻮﻱ ﻗﯩﻠﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ، ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺗﻪﻟﯩﻴﻰ ﭼﯩﻘﻤﯩﻐﺎﻥ ﺳﯩﯖﻠﯩﺴﯩﻨﻰ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﻗﻮﻟﻰ ﭘﯘﻝ ﻛﯚﺭﮔﻪﻥ ﺋﯩﻨﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﯩﭗ ﺳﯜﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﻘﯘﺳﻰ، ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺑﺎﻗﻘﯘﺳﻰ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ. ﺳﺎﺗﺮﺍﺷﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﺎﻧﭽﻪ ﭘﯘﻟﻐﺎ ﺩﯦﻴﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺋﯘ ﺩﯙﺗﻨﯩﯔ ﺋﻪﻳﺪﯨﺰﺩﯨﻦ ﺧﻪﯞﯨﺮﻯ ﻳﻮﻕ، ﭘﺎﮬﯩﺸﻪﻧﯩﯔ ﻳﺎﻣﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺋﯩﺸﻨﻰ ﺗﯜﮔﻪﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭘﯘﻝ ﺑﻪﺭﮔﯜﺳﻰ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺳﺎﻗﭽﻰ ﺋﺎﺷﻨﯩﺴﯩﻐﺎ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺑﯩﺮ ﺷﯩﻨﺠﺎﯕﻠﯩﻖ ﻣﺎﯕﺎ ﺑﺎﺳﻘﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘ 10 ﻳﯩﻠﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﺗﯚﯞﻩﻥ ﻛﯧﺴﯩﻠﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﻩ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ. ﺳﺎﻗﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﻰ ﭘﯘﺷﺴﺎ ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻛﯚﺗﯩﮕﻪ، ﭼﺎﺗﺮﯨﻘﯩﻐﺎ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺋﻪﺩﻩﺑﻠﻪﻳﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﺎﻱ ﺋﯩﺸﻠﻪﭖ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ 20-30 ﻣﯩﯔ ﻳﯜﻩﻥ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﺋﯩﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯘﺗﯘﻟﺪﯗﺭﯗﺷﻘﺎ ﺋﺎﺗﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺳﺎﻗﭽﻰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﭘﺎﻻﻧﻰ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﻗﻮﻳﯘﯞﯦﺘﯩﻤﯩﺰ ﺩﻩﻳﺪﯗ، ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﻩ ﻳﺎﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﺧﻪﻧﺰﯗﭼﯩﻨﻰ ﻳﺎﻣﺪﺍﭖ ﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﯩﮕﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻪﺭﺯ ﻳﺎﺯﺍﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻧﻪﮔﻪ ﺋﻪﺭﺯ ﻗﯩﻠﯩﺸﯩﻨﯩﻤﯘ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺳﺎﻗﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﻨﺴﺎﯞﻯ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻗﺎﻟﺴﺎ ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﺎﻳﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ ﺗﺎﻳﺎﻕ ﻳﻪﭖ ﻳﺎﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﺴﯩﻤﯘ 10 ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻳﺎﺵ ﻗﯧﺮﯨﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﺭﻭﮬﻰ ﺋﯧﺰﯨﻠﯩﭗ، ﺗﯧﻨﻰ ﺯﻩﺧﻤﻪ ﻳﻪﭖ ﻛﯧﻴﯩﻨﻜﻰ ﮬﺎﻳﺎﺗﯩﻨﻰ ﭼﯜﺷﻜﯜﻧﻠﯜﻙ، ﺯﻩﺋﯩﭙﻠﯩﻚ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯨﺪﯗ. ﺳﯩﯖﯩﻠﭽﺎﻗﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻏﻪﺭﻕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﻓﯩﺰﯨﺌﻮﻟﻮﮔﯩﻴﯩﻠﯩﻚ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺸﻠﯩﺮﻯ ﺗﯜﭘﻪﻳﻠﯩﺪﯨﻦ ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻤﯘ ﻗﻮﺩﺍﯕﺸﯩﭗ، ﺧﺎﻡ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻏﺎ ﺑﯧﺮﯨﻠﯩﺪﯗ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻛﯩﻴﯩﻤﻠﻪﺭﻣﯘ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻛﯚﯕﻠﯩﻨﻰ ﺋﺎﯞﯗﻧﺪﯗﺭﺍﻟﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺑﯘ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﻐﺎ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﺎﻛﻰ ﻛﺎﯞﺍﺑﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﻛﯩﺮﯨﺪﯗ، ﺳﯩﯖﯩﻠﭽﺎﻗﻘﺎ ﻛﯚﺯ ﺗﺎﺷﻼﻳﺪﯗ، ﻳﺎﺵ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﻪﺭﺳﯩﺰ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ، ﺋﻪﺭﻧﯩﯔ ﻧﯧﻤﯩﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻳﯜﺭﯨﻜﻰ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯗ، ﻣﻪﻧﯩﻠﯩﻚ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ، «ﻧﯧﻤﻪ ﻳﻪﻳﺴﯩﺰ؟» ﺩﻩﭖ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ، ﻗﯩﺰﺯﯨﻖ ﭼﺎﻱ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ. ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﻩ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ ﻳﺎﺷﺎﺷﺘﯩﻦ ﮬﯘﺯﯗﺭﻟﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺑﯘ ﺋﯧﺰﯨﺘﻘﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﯘﻧﻰ ﻳﯧﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﺪﻩﻙ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﯛﻟﯩﺪﯗ، ﺋﯘ ﺋﯩﺸﺘﯩﮭﺎ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﯘﺯﯗﺭﻟﯩﻨﯩﭗ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﻗﻮﺭﺳﯩﻘﻰ ﺗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﮬﻪﯞﻩﺱ، ﮬﻪﯞﻩﺳﺘﯩﻦ ﺋﯚﺗﻪ ﺷﻪﮬﯟﻩﺕ ﻧﻪﺯﯨﺮﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﺎﺭﺍﻳﺪﯗ. ﻗﯩﺰﻣﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺩﯨﻘﻘﻪﺗﻜﻪ ﺳﺎﺯﺍﯞﻩﺭ ﺑﻮﻟﻐﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭﻟﯩﻘﯩﺪﯨﻦ ﻣﻪﺳﺖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﻗﯩﺰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﺗﯜﯞﯨﮕﯩﭽﻪ ﺋﯘﺯﯨﺘﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﯓ ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﺋﯘﻣﯘ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﻛﯚﺯﯨﮕﻪ ﺗﯩﻜﯩﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ «ﭼﻮﻗﯘﻡ ﻛﯧﻠﯩﻤﻪﻥ» ﺩﻩﻳﺪﯗ، ﺩﯦﮕﻪﻧﺪﻩﻙ، ﺋﯘ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﭘﻮﻟﻮ، ﻛﺎﯞﺍﺏ ﺑﯘﻳﺮﯗﺗﯘﭖ ﻳﻪﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﺎﺧﯩﺮﻗﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﻗﯩﺰ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﭼﺎﻱ ﻗﯘﻳﯩﯟﯦﺘﯩﭗ: » ﺑﯜﮔﯜﻥ ﻧﯧﻤﻪ ﻳﻪﻳﺴﯩﺰ؟ » ﺩﻩﭖ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﺪﺍ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﭘﻪﺱ ﺋﺎﯞﺍﺯﺩﺍ: ﺳﯩﺰﻧﻰ… ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﻗﯩﺰ ﻗﯩﺰﯨﺮﯨﭗ ﮬﻪﻡ ﭼﯚﭼﯜﭖ ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﻘﺎ ﻗﺎﺭﺍﻳﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﮔﯚﺵ ﺋﺎﻟﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ، ﺋﺎﺷﭙﻪﺯﻟﻪﺭ ﻗﺎﺯﺍﻥ ﺑﯧﺸﯩﺪﺍ ﺋﯩﺪﻯ. ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻳﯜﺭﯨﻜﻰ ﺩﯛﭘﯜﻟﺪﻩﭖ ﺳﻮﻗﯩﺪﯗ، ﻛﯚﺯ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯧﮭﺮﻯ ﭘﯜﺗﯜﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﻐﺎ ﻳﺎﻣﺮﺍﻳﺪﯗ. ﺋﯘ ﺋﻪﻧﺪﯨﻜﯩﺶ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﻛﻪﺳﻜﯩﻦ ﻗﺎﺭﺍﺭﻏﺎ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ: ﻗﺎﭼﺎﻧﻐﯩﭽﻪ ﺟﻮﺯﺍ ﺳﯜﺭﺗﯜﭖ، ﻳﯘﻧﺪﺍ ﺗﯚﻛﯜﭘﻼ ﺋﯚﺗﯩﻤﻪﻥ، ﻳﺎﺷﻠﯩﻘﯩﻢ ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﯧﺘﻪﻣﺪﯗ، ﻳﯘﺭﺗﻘﺎ ﺑﺎﺭﺳﺎﻡ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢ ﺋﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢ ﺋﯩﺸﻪﻧﻤﻪﻳﺪﯗ… ﺋﺎﻛﺎﻡ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﯚﻣﯜﺭﻟﯜﻙ ﺑﺎﻗﯩﯟﻩﻧﺪﻩ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﮬﻪﻡ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﺎﻟﯩﻴﻰ ﺋﻪﻣﻪﺱ.. ﻣﯧﻨﯩﯖﻤﯘ ﺋﯚﺯ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯘﻡ ﺑﻮﻟﯘﺷﻰ ﻛﯧﺮﻩﻙ… ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﻛﯚﭖ ﺋﯚﺗﻤﻪﻱ، ﺋﺎﻛﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻏﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ، ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﯧﮕﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺳﺎﻳﺎﻗﻘﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ… ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺋﻮﺗﻘﺎ ﻛﯩﺮﺳﻪ ﺋﻮﺗﻘﺎ، ﺳﯘﻏﺎ ﻛﯩﺮﺳﻪ ﺳﯘﻏﺎ ﻛﯩﺮﯨﺪﯗ، ﺗﻪﻟﯩﻴﻰ ﻛﻪﻟﺴﻪ ﺷﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘﺯﯗﻧﻐﯩﭽﻪ ﺑﻪﺧﺘﻠﯩﻚ ﻳﺎﺷﺎﻳﺪﯗ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯩﺶ ﻛﯘﻟﯩﺪﺍ ﻣﯚﺟﯩﺰﻩ ﮬﯧﺴﺎﺑﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﻣﯚﺟﯩﺰﻩ… ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﮬﺎﻻﻝ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭘﻼ ﺋﯧﺰﯨﻘﯩﺪﯗ، ﭼﯜﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﮬﺎﻻﻝ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻣﯘﺳﺘﻪﮬﻜﻪﻡ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩ ﻛﻪﻡ ﺋﯩﺪﻯ، ﺟﯜﻣﻪﮔﻪ ﺑﺎﺭﻏﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺑﯩﺮ ﮬﻪﭘﺘﯩﻠﯩﻚ ﺟﯘﻧﯘﭘﻠﯘﻗﺘﯩﻦ ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻨﺎﻱ، ﺋﯩﺸﯩﻢ ﺋﻮﯕﻐﺎ ﺗﺎﺭﺗﺎﺭ… ﺩﻩﭖ ﺑﺎﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﻯ ﻛﻪﻡ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﻨﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﺪﯗ. ﺋﯘﻣﯘ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﺋﺎﺳﺎﻥ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ ﺩﻩﭖ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺗﯘﺗﯘﻟﯘﭖ ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪ ﺳﻮﻟﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺳﺎﻗﭽﯩﺪﯨﻦ ﺷﺎﭘﯩﻼﻕ، ﺗﯧﭙﯩﻚ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﺧﻮﺗﯘﻥ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﺪﯗ. ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮﻯ ﺋﯩﺸﯩﻐﺎﻝ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﻟﯩﺪﯗ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻣﯘ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺗﯧﺰﻻ ﺑﻮﻳﺴﯘﻧﯘﭖ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯧﮭﺮﻯ ﻛﯜﭼﯩﮕﻪ ﻣﻪﭘﺘﯘﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﺎﺷﺎﯞﯦﺮﯨﺪﯗ، ﻛﯚﭖ ﺋﯚﺗﻤﻪﻱ ﺋﯘ ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﯧﭙﯩﯟﺍﻟﯩﺪﯗ، ﺋﻪﺭ ﺋﯘﻧﻰ ﺗﺎﭘﺘﯩﻤﯘ، ﻳﺎﻛﻰ ﺋﻪﺭﻧﻰ ﺋﯘ ﺗﺎﭘﺘﯩﻤﯘ، ﺋﯚﺯﯨﻤﯘ ﺋﯘﻗﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺑﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﺎﺗﯩﻘﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻱ ﻧﻪﭘﺴﯩﻨﯩﯔ ﺧﺎﮬﯩﺸﻰ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ، ﻳﯧﺸﻰ ﭼﻮﯕﺎﻳﻐﺎﻧﭽﻪ ﺋﯘ ﺋﻪﺭﺧﯘﻣﺎﺭ، ﺗﻪﻧﻨﺎﺯ ﺑﯩﺮ ﭼﻮﻛﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﺘﯩﺸﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﮬﯧﭽﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﻟﯩﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﻐﯘﺳﻰ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯜﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﻨﻰ ﻗﻮﻧﺎﻕ ﺗﯜﯞﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻮﺗﻨﻰ ﻳﯘﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻳﯘﻟﯘﭖ ﭼﯜﺷﯜﺭﯨﯟﯦﺘﯩﺪﯗ. ﭼﯜﻧﻜﻰ ﻛﯘﻟﯩﻐﺎ ﺗﯜﺭﻛﯜﻣﻠﻪﭖ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻧﺎ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﯩﻨﻰ ﺗﻮﯕﻠﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ. ﺋﯘ ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺑﺎﺭﺍ-ﺑﺎﺭﺍ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻏﺎ ﺋﯚﭺ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺟﻪﺯﺧﻮﺭﻟﯘﻗﻘﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻧﻰ ﮬﺎﺭﺍﻣﻠﯩﻖ ﺩﻩﭖ ﺗﯩﻠﻼﭖ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺷﯘ «ﺷﯘﻡ»ﻼﺭﻧﻰ ﺗﯘﻏﯘﭖ ﭼﻮﯓ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﺎﻧﯩﻼﺭﻧﯩﻤﯘ ﮬﺎﻗﺎﺭﻩﺗﻠﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭ ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻜﻰ ﭘﺎﻙ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭﻏﺎ ﺋﻪﺷﻪﺩﺩﯨﻲ ﺋﯚﭺ!!! ﮬﯧﭽﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﺭﻣﯘ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﻰ ﺭﻩﺳﻤﯩﻲ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﺪﻩﻙ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﺑﺎﻻ ﻳﯜﺯ ﻛﯚﺭﯛﺷﻨﻰ ﺧﺎﻟﯩﻤﺎﻳﺪﯗ. ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻣﯘ ﻛﯘﻟﯩﻨﯩﯔ ﺭﻩﭘﺘﺎﺭﯨﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ، ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﻨﻰ ﺩﻩﺳﻤﯩﻲ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻣﻪﺯﻣﯘﺕ ﻳﺎﺷﺎﭖ ﺗﯘﺭﯨﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﻗﻼﭖ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺕ ﭘﺎﺗﻘﯩﻘﯩﻐﺎ ﺗﯧﻴﯩﻠﻐﺎﻥ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﮬﺎﺭﺍﺭﯨﺘﯩﺪﯨﻦ ﺋﯧﺮﯨﭗ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﯩﻨﺘﯩﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯩﺮﯨﺪﻩ ﺗﯘﺗﯘﻟﯘﭖ ﺗﺎﻳﺎﻕ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﺩﯨﻦ ﺳﯜﺭﮔﻪﻥ ﻟﻪﺯﺯﻩﺗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﻪﺳﻠﻪﭖ، ﺋﯩﺸﺸﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻳﯧﺮﯨﻨﻰ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﻮﻟﻐﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺗﯩﺪﯗ. ﺟﯩﻨﺴﯩﻲ ﮬﻪﺳﺮﻩﺗﻠﻪﺭﮔﻪ ﺳﻪﯞﻩﺑﭽﻰ ﺋﺎﻟﯟﺍﺳﺘﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻐﺎ ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﻪ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ، ﺧﻮﺗﯘﻧﻤﯘ ﺋﯚﺯ ﻧﯚﯞﯨﺘﯩﺪﻩ ﺋﺎﺩﯨﻤﯩﻲ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻐﺎ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺷﻪﻳﺪﺍ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﻰ ﺋﺎﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻴﻨﺎﭖ ﺋﯚﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ… ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯘﺯﺍﻕ ﺩﻩﯞﺭ ﺳﯜﺭﯨﺪﯗ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ «ﻛﺎﺗﺘﺎ» ﺩﻩﯞﺭ ﺳﯜﺭﯛﭖ، ﺋﯧﺴﯩﻠﺰﺍﺩﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗﻛﻰ، ﺋﻪﯓ ﺑﺎﺷﺘﺎ ﺋﯘﻧﻰ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﻳﺎﻛﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺋﯩﮕﯩﺪﺍﺭﻟﯩﺮﯨﻤﯘ ﺋﯘﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪ ﺗﻮﻧﯘﻳﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ…

نېمىشقا چوڭ-كىچىك شەھەرلەرنىڭ ھەممىسى بۇزۇقچىلىق بىلەن تولغاندەكلا كۆرۈنىدۇ؟ ئۈرۈمچى، خوتەن، ئاقسۇ شەھەرلىرىنىڭ ھەممىسىلا شۇنداقمۇ؟ ئاڭلىغان گەپلىرىمنىڭ ھەممىسى شۇ: ھەي، بۇزۇلۇپ كەتتى، ئىنساپ قالمىدى، ئېلانلار ساختا.. دېھقانلار ھەسرەتتە، كىشىلەر كۈندە قويۇلۇپلا تۇرىدۇ. «قويۇلۇش» دېگەن سۆزنىڭ ئالدىنىش، ئىپپەت نومۇسىدىن ئايرىلىش دېگەن مەنىلەرگىچە كېڭىيىپ كېتىشى نېمىدىن دېرەك بېرىدۇ؟ يېڭى چىقىۋاتقان قارا گەپلەر، يېڭى سۆزلەر، كونا سۆزلەرنىڭ يېڭى مەنىلىرى، سەلبىي ماقال-تەمسىللەر جەمئىيەتتىكى ھەم كىشىلەر ئېڭىدىكى ئۆزگۈرۈشلەرنى مەلۇم جەھەتتىن ئەكس ئەتتۈرۈپ بېرىدۇ.

يۇرت شۇنچە گۈزەل، تەبىئەت شۇنچە ساپ، ئەمما يۇرتداشلارنىڭ روھىي ھالىتى، تۇرمۇش ئادەتلىرى، ئولتۇرۇپ-قوپۇشلىرى يىلدىن يىلغا ئۆزگىرىپ كېتىۋاتقاندەك، بۇ جەھەتتىمۇ قېرىنداش مىللەتلەر بىلەن بىردەكلىكىنى ساقلاشقا كىملەردۇر چاقىرىق قىلىۋاتقاندەك تۇيۇلدى ماڭا… ھەممە ئادەم شەھەرلەردىكىدەك ئالدىراش، تىرىكچىلىك بۇرۇنقىدىن قىزغىن، رىقابەت بۇرۇنقىدىن كەسكىن ئىكەن، ئۇخلاپ ياتىدىغان ئادەم قالماپتۇ. كىچىككىنە يېزىمىزدا چوڭ رېستۇراندىن بىر نەچچىسى پەيدا بوپتۇ، ئەڭ چوڭىغا 500 كىشى سىغقۇدەك. ئىستېمال قىزغىنلىقى ئېشىپتۇ، داڭلىق كىيىملەر تېز سۈرئەتتە قىز-چوكانلارنىڭ ئۈستىۋېشىغا چىقىپ بولىدىكەن. ياش يىگىتلەرمۇ ئۈرۈمچىدىكى بالاڭزىلاردىن قېلىشمايدىغان بولۇپ كېتىپتۇ. شەھەر بىلەن يېزىنىڭ پەرقى بارغانچە كىچىكلەۋېتىپتۇ. ھاراق ئىچمەيدىغان ياش ئاخۇنلار مودىدىن كېيىن قالغانلار، تۈزەلمەيدىغان «قالاقلار» ھېسابلىنىدىكەن، ئۇلارغا توختىماي مەجلىس ئېچىلىدىكەن. سىياسىي قانۇنغا مەسئۇل شاڭجاڭ ئىنتايىن ئالدىراش ئىكەن. ئەمەل-مەنسەپ بۇرۇنقىدەكلا كادىرلارنىڭ دىققەت مەركىزى، ھاراق سورۇنلىرىدىكى پاراڭ تېمىسى ئىكەن. ئىچكىرىگە بارىدىغان ئىشلەمچى قىزلار ئەمدى بۇ يۇرتتىمۇ باشلىنىپتۇ، قىزلارنىڭ كېچىكىپ توي قىلىشى، ئىچكىرىگە بېرىپ تېخنىكا-ھۈنەر ئۆگەنگەچ پۇل تېپىشى كەلگۈسىدىكى ئانىلارنىڭ ئىدىيە ئازادلىقىغا، ئەۋلادلارنىڭ ئىستىقبالىغا پايدىلىق ئىش ئىكەن. ئاتا-ئانىلارغا بۇ جەھەتتە تەربىيە خىزمىتى ئىشلەش داۋاملىق ئېلىپ بېرىلىۋېتىپتۇ، ئاخۇنلارمۇ بۇ ئىشقا سەپەرۋەر قىلىنىپتۇ.
مەھەللەمدە ئېتىزلارنى ئارىلاشقا پۇرسەت بولمىدى، ئۆستەڭلەر لايداپ تېيىزلاپ كېتىپتۇ، بىر چاغلاردا بىزگە كۆڭۈللۈك سەيلىگاھ، سۈزۈك سۇغا چۆمۈلۈش ئارامگاھى بولغان باغرى كەڭ جاڭگاللىقنىمۇ بوز يەر ئاچىدىغانلار تىلغاپ، قاشالاپ، بېلىق كۆلى كولاپ يوقىتىپتۇ. تۇغۇلغان يۇرت، ئۆي- ماكانىمدا كۈن شۇنداق ئۇزۇن ئىدى، مەن بۇ كۈنلەرنىڭ خاسىيەتلىكلىكىنى تولىمۇ قەدىرلەيتتىم. ھاياجانلىق ئۇچرىشىشلاردىن كېيىن ئۇرۇغ-تۇغقان، قېرىنداشلىرىمنىڭ ئارىسىغا چۆكۈپلا كەتتىم، ئىناق كۈلكىلەر، قىزغىن پاراڭلار… ئۈزۈلمىدى. ئەتىسىدىن باشلاپ سالام-سائەت، مېھماندارچىلىق تۈگىمىدى، بىر بۇلۇڭ، تۆت كۇلۇڭدىن چىقالمىدىم. كېيىنكى كۈنلەردە ئەل-ئاغىنە بۇرادەرلەر ئىزدەشكە باشلىدى، نەچچە ھاراق سورۇنلىرىغا كىرىپ قالدىم، ئىچمەڭلار دەپ توسالىغۇدەك كۈچلۈك ئىمانغا ساھىب ئەمەسلىكىمنى ھەر ۋاقىت ئىچ پۇشۇقى ئىچىدە ھېس قىلدىم، يۈزۈمنى قىلغانلارنىڭ يۈزىنى يۇمشاق كۆڭۈللۈك بىلەن ئايىدىم، مېھمانلار شەرىپىگە تەمبۇر چېلىپ ناخشا توۋلاپ بەردىم، زەئىپ ئىمانىمنىڭ ھەسرەتلىك تىۋىشلىرىدىن بۇغۇلۇپ تۇرساممۇ ئۆزەمنى قويۇپ بەردىم. شۇنچە خۇشال ئولتۇراي دېسەممۇ ئولتۇرالمىدىم، ئەمما ئۆزەمنى تەقۋا كۆرسىتىپ ھېچكىمنى كەمسىتمىدىم، بەزى ئىشلارنى توغرا چۈشىنىدىغان ئىلمىي ھاجىم بولۇۋەردىم. شەيتان ھەر باپ بىلەن مېنى ئوينىتىپ كۈلدۈردى، ئاجىز ئىنسان بۇ دۇنيادا كۈلگەن بىمەنە كۈلكىلىرىنىڭ، جۆيلىگەنلىرىنىڭ دەردىنى ھامان تارتىپ قالىدىغىنىنى بىلمەيدۇ، ئويغاق كاللا جەسۇر ئىرادىنى تەلەپ قىلىدۇ. بىھۇدە ئىسراپخورلۇققا داۋاملىق شاھىت بولۇپ تۇردۇم ئىسلاھات- ئېچىۋېتىشتىن كېيىن ئۇيغۇرلارنىڭ تۇرمۇش سەۋىيىسى ئۆسۈپ، سورۇنخۇمارلىق، ھەشەمەتچىلىك ۋاباسى ئېغىرلىشىپ كەتتى، مەسچىتلەردىكى ۋەز-تەبلىغ، مەتبۇئاتلاردىكى تەشۋىقاتنىڭ ھېچقانچە ئۈنۈمى بولمىدى. بازار ئىگىلىكى، ئىستېمال قىزغىنلىقى… بىزنى يېڭىدىن يېڭى بىمەنە ئادەتلەرگە ئۆگەتتى، بۇ ئويۇنلارغا رىقابەتچى بالىلاردەك بېرىلىپ كەتتۇق. ئەخمەقلىق قىلىۋاتقىنىمىزنى بىلىپ تۇرۇپ ئېقىمغا ئەگەشتۇق. «سەت تۇرىدۇ، خەق نېمە دەپ قالىدۇ، خەق نېمە بولسا بىزمۇ شۇ،…» دېگەن گەپنىڭ دىكتاتۇرىسى بېشىمىزدا قامچىدەك ئوينىدى، ئېتىقادىمىز سۇسلىشىپ ، ئېسىل ئۆرپ-ئادەتلەرنى تاشلىدۇق، ناچار ئادەتلەرنى كەشىپ قىلدۇق، ئۇنىڭ دەردىنى تارتىپ تۇرساقمۇ پەرۋا قىلمىدۇق. ياشلار جەڭگىۋار قوشۇن، شۇڭا ماۋجۇشى ئىتتىپاق كومىتېتى قۇرۇشنى ئالاھىدە تەشەببۇس قىلغان. ئېقىمغا ئەگىشىشتە ياشلار باشلامچى بولسىغۇ، بۇلار نادان، ئىش ئۇقمايدۇ دەپ ئاقلىغىلى بولار، لېكىن كىشىنى ھەيران قالدۇرىدىغىنى شۇكى، كەمبەغەللىك، ئاچارچىلىق، تەلۋىلىك، ساراڭلىق، نامەرتلىك، مەھبۇسلۇقنىڭ دەرىنى بىر مەزگىل تارتقان پېشقەدەملەرمۇ ئېقىمغا ئەگەشتى، بۇنى تەرەققىيات دەپ قوبۇل قىلدى، ھەتتا خۇشال بولدى. مەن بىلىدىغان پېشقەدەم زىيالىيلارنىڭ كۆپىنچىسى ئىچىدۇ، ئۇلار ئۆتمۈشىدىكى ھەسرىتىگە ئىچەمدىغاندۇ؟ ياكى پات ئارىدا كېلىدىغان ئۆلۈمىدىن تەشۋىشلىنىپ، بۇ ۋەھىمىلەردىن بىر دەم بولسىمۇ قۇتۇلۇش ئۈچۈن ئىچەمدىغاندۇ؟ ئۇلاردا ياشلارغا ئۈلگە بولىدىغان، ئۇلارنىڭ مۇۋەپپەقىيىتىنى قوللاپ بېرىدىغان سالاپەت، ئۇلۇغۋارلىق ناھايىتى كەم. شۇنداق ھالدا ئۇلارنىڭ ئاۋامغا ئاقساقاللىق قىلالىشىدىن، ئۇلارنى يېتەكلەپ ماڭالىشىدىن ئۈمىد كۈتكىلىمۇ بولمايدۇ. ئۆزىنى ئوڭشاپ يۈرەلمىگەن ئادەمنىڭ ھەر قانداق پەند-نەسىھەتلىرى ئوسۇرۇققا تەڭ. مۇشۇ ھەقتە «ئىجادىيەت» مۇنبىرىدە يۈسۈپ ئېلى (ھېللو لائىف) ناھايىتى ئوبدان ماقالىدىن بىرنى ئېلان قىلغان.
ئوسال قېرىش ئادەمنىڭ زالالىتى، قېرىغاندىمۇ ئۆلۈمدىن ساۋاق ئالماسلىق، ئىچىملىكتىن ئۆزىنى تارتماسلىق ھەقىقىي ھالاكەتنىڭ باشلىنىشى. ئىلگىرى ئەمەلدار بولغان قاقۋاش قېرىلار يەنىلا ئىچىدىكەن، ياش ئەمەلدارلار تېخىمۇ ئاكتىپ، ئۇلار ئۈچۈن ھاراق دېمەك مۇناسىۋەت دېمەكتۇر، ھاراق سىياسىي ئاڭنىڭ قانداقلىقىنى ئىپادىلەيدۇ، ھاراق ئىچمىگەننىڭ ئىدىيىسى چاتاق، ھاراق ئىچمىگەن ئادەم ئۆسىمەن دېمەي، ئاستا سىيىپ كىرىپ ئۇخلاپ قالسا بولىدۇ. ئۆتكەن يىلى ئۈرۈمچىدە چاغانلىق بىر ئولتۇرۇشتا بىر چوڭ رەھبەرنىڭ قولىنى قايتۇرۇپ، يېنىمدىكى مەست كادىرنىڭ « سەن دىنىي زاتمۇ؟ نېمىشقا ئىچمەيسەن؟» دېگىنىنى ئاڭلىغان، رەھبەرنىڭ كەيپىياتىغا بېقىپ پۈتۈن سورۇننىڭ كەيپىياتى بۇزۇلغان؛ مەن بۇ سورۇنغا تەكلىپ بىلەن كىرىپ قالغىنىمغا قاتتىق پۇشايمان قىلغانىدىم. ئۈرۈمچىدەك ئىلمىي شەھەردە بۇنداق بولغان يەردە، تۆۋەندە ئەھۋال قانچىلىك؟
يۇرتتا ئەمەلدارلار سورۇنىدا ھېچكىم مېنى ھاراققا زورلىمىدى، پايتەختتىن كەلگەن ھاجىم دەپ ئىززىتىمنى قىلدى. ئەمما ھەر قېتىملىق سورۇندىكى كىشى بېشىدىن توغرىلاپ، ھەتتا ئاشۇرۇپ ئىچىشلەردىن، كەيپىكتە بولۇۋاتقان سەتچىلىكلەردىن بىئارام بولدۇم. ناخشا، سازدىن مۇڭلىنىشلارمۇ بىر چاغدا مەنىسىنى يوقاتتى. قوتور ئېشەككە مىنمەڭ، مىنگەندىكىن ۋايسىماڭ دەپ، ئۆزەمگە باشتىن ئاخىر تەنبىھ بېرىپ ئولتۇردۇم. ئۇنىڭدىن كېيىن ئۇنداق سورۇنلارمۇ بولمىدى، بىر نەچچە كۈن خېلى ئارام تېپىپ قالدىم.

ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﺗﺎﻏﯘ ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺋﻮﺭﻣﺎﻥ ﺋﯧﺮﯗﺭ…

ﻳﻪﻧﻪ ﺳﻪﭘﻪﺭﮔﻪ ﺋﺎﺗﻼﻧﺪﯨﻢ. ﺋﯘﭼﺘﯘﺭﭘﺎﻥ ﺋﺎﻗﻴﺎﺭ ﻳﯧﺰﯨﻠﯩﻖ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﺍ ﻣﻪﻛﺘﻪﭘﻨﯩﯔ ﻣﯘﺩﯨﺮﻯ ﺋﻮﺑﯘﻝ ﻗﺎﺩﯨﺮﻧﯩﯔ ﺩﺍﻻ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﯩﺪﺍ «ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ»ﻧﺎﻣﻠﯩﻖ ﺋﯧﺘﻮﺗﻨﯩﯔ ﺋﯜﭼﯩﻨﭽﯩﺴﻰ ﻗﻮﻳﯘﻟﯘﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﭼﻮﯓ ﺋﻪﻳﺴﺎ ﻟﻪﻏﻤﻪﻥ ﺑﯘﻳﺮﯗﺗﻘﺎﻥ ﻣﯘﺳﺎﻏﺎ ﺷﯧﺌﯩﺮ ﺋﻮﻗﯘﺩﻯ: «ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﺗﺎﻏﯘ ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺋﻮﺭﻣﺎﻥ ﺋﯧﺮﯗﺭ.. ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﻗﺎﺵ-ﻗﺎﭘﺎﻕ.. ﻛﯚﺯ، ﺑﯘﺭﯗﻥ ﻣﺎﻧﺪﺍ…. » ﺩﻩﭘﻼ ﮔﯧﭙﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﺯﺩﻯ، ﺷﯩﺮﻛﻪﻳﭙﻠﯩﻜﺘﻪ ﺑﯘﻣﯘ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﭼﯩﻘﺘﻰ: «ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﺩﺍ ﺋﻪﺩﻩﭖ-ﺋﻪﺧﻼﻕ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺑﺎﺭﻣﯘ ﮬﯘﻱ ، ﭼﻮﯕﻼﺭ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺗﺎﻣﺎﻛﺎ ﭼﯧﻜﯩﺪﯗ ﺗﯧﺨﻰ… ﻣﯘﺳﺎﺟﺎﻥ ﺳﺎﻗﺎﻡ… ﻣﺎ ﮔﻪﭘﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼ…» ﭼﻮﯓ ﺋﻪﻳﺴﺎ ﺳﯚﺯﻟﻪﯞﺍﺗﯩﺪﯗ، ﻳﯧﺰﯨﻤﯩﺰ ﻳﯩﺮﺍﻗﻼﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻗﯘﻳﺎﺵ ﭘﺎﺭﻻﻕ ﺑﯘ ﻳﯧﺸﯩﻞ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺳﻪﮬﺮﺍﺩﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ، ﺋﯩﺲ-ﺗﯘﻣﺎﻧﻠﯩﻖ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﺟﯚﻧﯩﺪﯨﻢ. ﺋﺎﻗﺴﯘﺩﺍ ﺗﻮﺧﺘﺎﭖ ﺋﯚﺗﺘﯘﻕ. ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻐﺎﻥ ﺩﯗﻛﺎﻧﻼﺭ، يوتىسى ئوچۇق ﻧﺎﻳﻨﺎﻗﻼﺭ، كۈلۈپ تۇرغان تۈلكە جىنلار… ﺋﯧﺰﯨﺘﻘﯘﺩﻩﻙ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺰ ﻏﯘﻟﺠﯩﻐﺎ ﺗﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﻛﯘﭼﺎﺭ ﻳﻮﻟﯩﺪﯨﻦ ﺗﻪﯞﻩﻛﻜﯘﻝ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ، ﺑﺎﻳﺪﺍ ﺗﻮﺧﺘﺎﭖ ﻧﺎﺭﯨﻦ ﭼﯚﭖ ﻳﯧﺪﯗﻕ. ﺑﺎﻳﻠﯩﻘﻼﺭﻧﯩﯔ «ﺋﯧﺸﻪﻙ ﻗﯧﺘﯩﻘﻰ ﺋﯩﭽﻜﻪﻥ ﺳﺎﺭﺍﯕﻼﺭ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺳﻪﺕ ﻟﻪﻗﯩﻤﻰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺑﺎﻳﻨﯩﯔ ﻛﻮﭼﯩﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﺎﺕ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﮔﯜﻝ ﺳﻪﻳﻠﯩﺴﻰ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ، ﺟﻪﺯﯨﺮﯨﻠﻪﺭ، ﯞﯨﻠﯩﻠﺪﺍﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺋﻮﺕ-ﺋﺎﺗﻪﺵ ﮬﺎﯞﺍ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﺋﺎﭼﺘﻰ، 2000ﺩﯨﻦ ﻛﯚﭖ ﺋﻮﻗﯘﻏﯘﭼﯩﺴﻰ ﺑﺎﺭ ﻣﻪﻛﺘﻪﭘﺘﻨﯩﯔ ﻣﯘﺩﯨﺮﻯ، ﻣﻪﻣﻠﯩﻜﻪﺗﻠﯩﻚ ﻣﯘﻧﻪﯞﯞﻩﺭ ﻣﻪﻛﺘﻪﭖ ﻣﯘﺩﯨﺮﻯ ، ﻣﺎﺗﯧﻤﺎﺗﯩﻜﯩﭽﻰ، ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﯩﭽﻰ ﺋﻮﺑﯘﻝ ﻗﺎﺩﯨﺮﻧﯩﯔ ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺳﺎﻻﮬﯩﻴﯩﺘﻰ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﻰ، ﺷﻮﭘﯘﺭ ﺋﯩﺪﻯ. ﺑﻪﺳﺘﻠﯩﻚ، ﺳﺎﻏﻼﻡ، ﺟﻪﺳﯘﺭ، ﺗﻪﯞﻩﻛﻜﯘﻟﭽﻰ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻜﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ ﺑﯘ ﻛﯩﺸﻰ ﻳﯧﺰﯨﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﺋﺎﺩﯨﻤﻰ ﺋﯩﺪﻯ. «ﺋﺎﺗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﺗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺩﯙﯓ ﻳﺎﺧﺸﻰ»، ﺳﻪﺭ ﺧﯩﻞ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﺶ،، ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﻻﮬﺪﯨﻠﯩﻜﯩﺪﯨﻦ ﺧﯘﺷﺎﻟﻠﯩﻨﯩﺶ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﻣﺎﯞﺯﯦﺪﯗﯓ ﻳﺎﺵ ﯞﺍﻗﺘﯩﺪﺍ ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﯨﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﺸﻨﻰ ﺗﻮﺧﺘﺎﺗﻤﯩﻐﺎﻧﯩﻜﻪﻥ، ﺩﺍﮬﯩﻲ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻧﻰ ﺋﯚﺯﯨﺪﯨﻦ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﺸﻜﻪ ﺳﻪﭘﻪﺭﯞﻩ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩﻜﻪﻥ.
ﺳﻪﭘﻪﺭ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻨﻜﻰ ﺭﺍﮬﻪﺗﻨﻰ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﻣﻪﻗﺴﻪﺕ ﺩﺍﯞﺍﻧﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﮬﺎﻟﻘﯩﺪﯗﻕ. ﻛﯚﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﻳﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﻮﻱ-ﭼﻮﯕﻘﯘﺭﯨﺪﺍ ﺳﯩﻠﻜﯩﻨﯩﭗ، ﻧﺎﺗﻮﻧﯘﺵ ﺟﺎﻳﻨﯩﯔ ﺋﺎﺳﻤﺎﻥ-ﺯﯦﻤﯩﻨﻰ، ﺗﺎﻏﯘ ﺩﻩﺷﺘﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﻧﻪﺯﻩﺭ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻧﺪﺍ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﺶ، ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻧﺪﺍ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺶ… ﭘﺎﺕ-ﭘﺎﺕ ﺋﯘﻳﻘﯘ ﺑﺎﺳﯩﺪﯗ، ﺗﯜﮔﯩﻤﻪﺱ ﭼﯚﻝ-ﺟﻪﺯﯨﺮﻩ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭖ، ﺟﯩﻤﯩﺮﻻﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ، ﻻﯞﯗﻟﺪﺍﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺗﺎﻏﻼﺭ، ﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﭼﯩﻘﻤﺎﺱ ﺋﻮﻳﻼﺭ، ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻤﺪﯨﻦ ﻗﻮﻏﻼﻧﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭ، ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻘﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﺍﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺕ ، ﻛﯚﯕﯜﻟﺴﯩﺰ ﺋﯩﺸﻼﺭ، ﮬﯧﭻ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﺋﯧﺴﯩﻤﮕﻪ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﻪﺳﺮﻩﺗﻠﯩﻚ ﺗﺎﺭﯨﺦ، ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭﺩﯨﻦ ﻳﯩﺮﺍﻕ ﺋﯚﻟﯜﻙ ﺟﺎﻧﻼﺭ، ﺗﯚﻛﯜﻟﮕﻪﻥ ﻗﺎﻧﻼﺭ، ﻗﺎﺗﻤﯘ ﻗﺎﺕ ﺑﯧﺴﯩﻠﯩﭗ ﺳﯜﻛﯜﺕ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺗﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ ﺗﯘﭘﺮﺍﻕ ﯞﻩ ﻗﯘﺭﯗﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﮔﯩﻴﺎﮬﻼﺭ، ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺗﻮﻳﻐﯘﺯﯗﯞﺍﻟﺴﺎ ﮬﯧﭽﻨﯧﻤﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻱ ﻳﻮﻝ ﻳﺎﺳﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺸﭽﯩﻼﺭ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﺘﺎ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﯟﯦﻠﯩﭗ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﺍ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ ﮬﻮﺭﯗﻧﻼﺭ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﻚ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﻤﯩﺰﮔﻪ، ﺯﻩﺋﯩﭗ ﯞﯨﺠﺪﺍﻧﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﭘﺎﺕ-ﭘﺎﺕ ﮬﯘﺟﯘﻡ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﯩﻠﻠﯩﻲ ﻏﯘﺭﯗﺭ… ﺋﯧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺭﺍﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﯩﺪﺍ ﺋﻪﻳﻠﻪﻧﺪﯨﻢ. ﺭﺍﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﻰ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺕ، ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﻨﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﻰ ﺭﺍﮬﻪﺕ. ﺋﯘﻳﻘﯘﭼﺎﻥ ﮬﻪﻣﺮﺍﮬﻠﯩﺮﯨﻤﻨﯩﯔ ﺑﯧﺸﻰ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺗﭽﯩﺪﻩﻙ ﺋﯧﮕﯩﻠﮕﻪﻥ. ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺟﻼﺭﺩﯨﻦ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﻏﻪﭘﻠﻪﺕ ﺋﺎﺟﯩﺰ ﺗﯧﻨﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﯜﮔﻤﻪﻥ ﺗﯧﺸﯩﺪﻩﻙ ﺑﯧﺴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ. ﺗﺎﺭﯨﺦ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﮬﯧﭽﻨﯧﻤﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﻪﻥ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﺳﻪﺯﮔﯜ ﺋﻪﺯﺍﻟﯩﺮﯨﻢ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺋﯘﭼﯘﺭ ﻗﻮﺑﯘﻝ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ، ﻛﯩﺘﺎﺏ ﻛﯚﺭﯛﺷﯜﻣﻨﯩﯔ ﮬﺎﺟﯩﺘﻰ ﻳﻮﻕ. ﺳﻪﭘﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﯚﺯﻯ ﺑﯩﻠﯩﻢ. ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﺭﻭﻣﯩﻠﯩﻨﻰ ﻗﺎﻳﺮﯨﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺳﺎﮬﯩﺒﺠﺎﻣﺎﻟﺪﻩﻙ ﺳﯩﺮﻟﯩﻖ، ﺳﯧﮭﯩﺮﻟﯩﻚ، ﺟﻪﺯﺑﯩﻠﯩﻚ. ﭼﻪﻳﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺳﺎﮬﯩﺒﺠﺎﻣﺎﻟﻼﺭ، ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺩﺍﭘﻴﯜﺯ ﺭﻩﺳﯟﺍﻻﺭ، ﺋﯩﻘﺘﯩﺴﺎﺩ ﺟﯧﯖﯩﺪﻩ ﻗﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﻧﯩﺠﯩﺴﻼﺭ… ﻣﺎﻧﺎ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﯧﻠﯩﺸﻘﯩﻠﻰ ﺗﯘﺭﺩﯗﻡ، ﺭﻭﮬﯩﻲ ﻛﯧﺴﻪﻟﺪﻩﻙ ﻏﯘﺩﯗﺭﺍﻳﻤﻪﻥ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺩﺍﻏﺪﺍﻡ ﻳﻮﻟﻐﺎ ﺳﯚﺭﯨﻴﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﻪﺯﯨﻤﻪﺗﻠﻪﺭﺩﻩﻙ ﻳﺎﺷﯩﺸﯩﻢ ﻛﯧﺮﻩﻙ ﺋﯩﺪﯨﻐﯘ؟! ﺑﯩﺮﺳﯩﮕﻪ ﭼﻮﯓ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻠﯩﺶ ﺋﺎﺳﺎﻥ، ﺋﯧﺘﯩﺰﻟﯩﻘﺘﺎ ﻛﻪﺗﻤﻪﻥ ﭼﺎﭘﻤﺎﻕ، ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﺘﺎ ﻳﻮﻝ ﻳﯜﺭﻣﻪﻙ ﺗﻪﺱ. ﺗﺎﻍ ﺑﺎﻏﺮﯨﻐﺎ ﻛﯩﺮﺩﯗﻕ، ﻣﻪﺯﻣﯘﺕ ﺗﺎﻏﻼﺭ، ﺗﯩﻚ ﭼﻮﻗﻘﯩﻼﺭ ﺋﺎﭘﺌﺎﻕ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻗﺎﺭﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯧﺰﯨﻠﯩﭙﺘﯘ، ﻣﺎﻧﺎ ﺑﯘ ﺋﯩﻼﮬﯩﻲ ﻗﯘﺩﺭﻩﺗﻨﯩﯔ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﻰ! ﺗﺎﻍ ﺑﺎﻏﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﻳﯧﺸﯩﻠﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﺭﻟﯩﺪﯗﻕ، ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺷﺎﻗﯩﺮﺍﺗﻤﯩﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﭗ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﭼﯜﺷﺘﯘﻕ. » ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺗﯘﻧﺠﻰ ﻛﻪﻟﮕﯩﻨﯩﻤﯩﺪﻩ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻤﺪﯨﻦ ﻳﺎﺵ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ! » ﺩﯦﺪﻯ ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ. ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﮬﻪﺭ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻨﻪﻟﻪﻳﺪﯗ. ﺷﺎﻗﯩﺮﺍﺗﻤﯩﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﺍ ﻏﯘﻟﭽﯩﻤﻨﻰ ﻛﯧﺮﯨﭗ ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﺘﯜﻡ. ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﮔﻪﯞﺩﯨﮕﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﺶ ﺋﯩﺸﺘﯩﻴﺎﻗﯩﻢ ﺷﯘ ﻗﻪﺩﻩﺭ ﻛﯜﭼﻠﯜﻙ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ، ﺋﺎﺟﯩﺰ ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﯩﻤﯘ ﺑﻮﻳﺴﯘﻧﺪﯗﺭﺍﻻﻳﺪﯗ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﯩﯔ ﻳﯜﻛﺴﻪﻛﻠﯩﻜﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ، ﭘﻪﺭﯞﻩﺭﺩﯨﮕﺎﺭ ﮬﻪﺭ ﺷﻪﻳﺌﯩﺘﯩﻨﻰ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﮬﯧﻜﻤﻪﺕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﺎﺭﺍﺗﻘﺎﻥ، ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﻧﻰ ﺗﻪﯞﺭﻩﭖ ﻛﻪﺗﻤﯩﺴﯘﻥ ﺩﻩﭖ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﻰ ﻗﻮﺯﯗﻕ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻗﻘﺎﻥ. ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﻣﯩﻘﻼﭖ ﻣﯘﺳﺘﻪﮬﻜﻪﻡ ﺗﯘﺭﯗﺷﻰ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﻪﮬﻜﻪﻡ، ﻣﻪﺯﻣﯘﺕ ﺗﯘﺭﯗﺷﯩﻐﺎ ﺷﯘ ﻗﻪﺩﻩﺭ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ. ﺗﺎﻍ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﻳﯩﻼﻧﺒﺎﻏﺮﻯ ﻳﻮﻟﻨﻰ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻳﯜﻛﺴﻪﻛﻠﻪﺭﮔﻪ ﺋﯚﺭﻟﻪﭖ، ﺋﺎﺧﯩﺮ ﭼﻮﯓ ﻛﯚﻟﻨﯩﯔ ﺑﻮﻳﯩﻐﺎ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ، ﺯﯗﻣﺮﻩﺕ ﻛﯚﻝ ﺗﺎﻍ ﭼﻮﻗﻘﯩﺴﯩﻐﺎ ﻳﺎﻗﯘﺕ ﻛﯚﺯﺩﻩﻙ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﻳﺎﺭﯨﺸﯩﭙﺘﯩﻜﻰ، ﻛﯚﺯﯛﻣﻨﻰ ﺋﯜﺯﻩﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. «ﺑﯘ ﻛﯚﻟﻨﯩﯔ ﺳﯜﻳﻰ ﺋﺎﺯﻻﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ» ﺩﯦﺪﻯ ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ. ﺷﯘ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﻛﯚﯕﻠﯜﻡ ﻏﻪﺵ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻤﯩﻐﺎﻥ، ﺗﯜﮔﯩﻤﯩﮕﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ ﻗﺎﻟﺪﻯ؟ ﭼﻮﯓ ﻛﯚﻝ ﺋﯚﺗﯩﯖﯩﺪﻩ ﺗﻮﺧﺘﺎﭖ ﺋﺎﺭﺍﻡ ﺋﺎﻟﺪﯗﻕ، ﮬﺎﯞﺍ ﺗﯘﺗﯘﻟﯘﭖ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻳﯧﻐﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻗﺎﺭﺍ ﺑﯘﻟﯘﺕ ﯞﻩ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻣﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﯘﻟﯘﺗﻨﻰ ﺭﻩﯕﺪﺍﺭ ﻗﯩﻠﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻥ ﺋﺎﭘﺘﺎﭖ ﭼﻮﯓ ﻛﯚﻝ ﻳﺎﻳﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺭﻩﯕﮕﺎﺭﻩﯓ ﭼﯩﺮﺍﻍ ﻧﯘﺭﻯ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﺳﻪﮬﻨﯩﺪﻩﻙ ﻛﯚﺭﻛﻪﻡ ﻗﯩﻠﯩﯟﻩﺗﺘﻰ. ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﮔﻪ ﭼﯜﺷﺘﯘﻕ. ﻳﺎﻳﻼﻗﺘﯩﻜﻰ ﺳﯧﻤﯩﺰ ﺋﺎﺗﻼﺭ، ﻗﺎﯞﺍﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺘﻼﺭ، ﺋﯚﻱ ﻣﻮﺭﯨﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﺴﻼﺭ ﺑﯘ ﻣﺎﻛﺎﻧﻐﺎ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﻳﺎﺭﺍﺷﻘﺎﻧﯩﺪﻯ. ﻛﯩﻢ ﺑﯩﻠﯩﺪﯗ، ﻛﯜﻧﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯩﺮﯨﺪﻩ ﺑﯘ ﻣﺎﻛﺎﻧﻤﯘ ﺧﯩﻠﯟﻩﺗﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺧﻮﺷﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﻠﻪﺭ ﺑﺎﺭﺍ-ﺑﺎﺭﺍ ﺧﯘﻧﯘﻛﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﻳﻮﻟﻼﺭ ﻳﺎﺳﺎﻟﺴﺎ ﺟﻪﻧﯘﭖ-ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﯨﻦ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﻪﺭ، ﮬﺎﺭﻏﯩﻦ ﺷﻮﭘﯘﺭﻻﺭ ﺑﯘ ﺋﯚﺗﻪﯕﻨﻰ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﺋﺎﯞﺍﺗﻼﺷﺘﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﺎ، ﺩﯗﻛﺎﻥ، ﺳﺎﺗﺮﺍﺷﺨﺎﻧﺎ ﻛﯚﭘﻠﻪﭖ ﺋﯧﭽﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺗﺎﻍ ﺑﺎﻏﺮﻯ ﺗﯜﺯﻟﯩﻨﯩﭗ ﭼﻮﯓ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﺎ ﺳﯧﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﭗ ﻛﻪﻳﭗ ﺳﯜﺭﯛﭖ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺋﯩﺴﺘﺮﺍﮬﻪﺕ ﺷﻪﮬﻪﺭﭼﯩﺴﻰ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﻘﺎ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ.
ﺋﻮﭼﺎﻗﺘﺎ ﺋﻮﺕ ﻛﯚﻳﯜﭖ، ﻗﺎﺯﺍﻧﻼﺭ ﻗﺎﻳﻨﺎﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﺑﯩﺮ ﺗﻮﺧﺘﺎﭖ ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻏﺎﺗﺘﻰ، ﻳﻪﺗﺘﻪﻳﻠﻪﻥ ﭼﺎﭘﺎﻧﻐﺎ ﻳﯚﮔﯩﻨﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﻗﻮﻱ ﮔﯚﺷﻰ ﻳﯧﺪﯗﻕ، ﺷﻮﺭﭘﯩﺴﯩﻨﻰ ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺋﯩﺴﺴﯩﻨﺪﯗﻕ. ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﭼﯧﺪﯨﺮﻏﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻳﻮﺗﻘﺎﻧﻐﺎ ﻳﯚﻟﯩﻨﯩﭗ ﺑﯧﻠﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺭﯗﺳﻠﯩﺪﯗﻕ، ﺳﻪﭘﻪﺭ ﮬﺎﺳﯩﻼﺗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺳﯚﺯﻟﻪﺷﺘﯘﻕ، ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯜﻟﯜﺷﺘﯘﻕ، ﺋﻪﺗﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﯩﻼﻧﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺩﯦﻴﯩﺸﺘﯘﻕ، ﮬﻪﻣﻤﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﮬﺎﺭﻏﯩﻨﻠﯩﻖ ﻳﻪﺗﻜﻪﻧﯩﺪﻯ، ﺑﺎﻟﺪﯗﺭ ﺋﯘﺧﻼﭖ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻳﻪﻧﻪ ﻳﯧﻐﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻣﻪﻧﺪﻩ ﺑﯘﺭﯗﻧﺪﯨﻨﻼ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺗﯘﻳﻐﯘ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﻛﻪﭘﯩﺪﻩ ﻗﻮﻏﯘﻥ ﺑﺎﻗﻘﺎﻧﺪﺍ ﻳﺎﻛﻰ ﺧﺎﻣﺎﻧﺪﺍ ﻳﺎﺗﻘﺎﻧﺪﺍ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ ﺋﺎﺯﺍﺩﻩ ﺋﯘﺧﻼﻳﺘﺘﯩﻢ. ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﻳﺎﻏﺴﺎ ﻳﻮﺗﻘﺎﻧﻐﺎ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﭼﯩﯔ ﭘﯜﺭﻛﯩﻨﯩﭗ ﺗﺎﺗﻠﯩﻖ ﺋﯘﻳﻘﯘﻏﺎ ﻏﻪﺭﻕ ﺑﻮﻻﺗﺘﯩﻢ.
ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﻛﯜﻥ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﺍﭖ ﭼﯩﻘﺘﻰ ، ﻛﯧﭽﯩﭽﻪ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺷﺎﻣﺎﻟﻼﺭ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﮬﯚﻟﭽﯩﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﻗﯘﺭﯗﺗﯘﭘﺘﯘ. ﺗﺎﻍ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﺳﺎﭖ، ﺷﯘﻧﭽﻪ ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ ﺋﯩﺪﯨﻜﻰ، ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻨﯩﯔ ﺑﯘﺯﯗﻕ ﮬﺎﯞﺍﺳﯩﺪﺍ ﻗﺎﺭﯨﺪﺍﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﯚﭘﻜﻪﻣﮕﻪ ﺗﻮﻟﺪﯗﺭﯗﭖ ﻧﻪﭘﻪﺱ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺑﯘ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﻧﯧﻤﻪﺗﻨﯩﯔ ﮬﻮﺯﯗﺭﻯ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻣﻨﻰ ﺗﯩﺘﺮﻩﺗﺘﻰ. ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﯨﻼ ﻳﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ، ﺷﺎﺥ ﻗﻮﺗﺎﻧﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻛﯘﭼﺎﺭﻧﯩﯔ، ﺟﻪﻧﯘﺑﯩﻲ ﺷﯩﻨﺠﺎﯕﻨﯩﯔ ﭘﺎﺳﯩﻠﻰ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻥ ﺗﯜﮔﻪﻳﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺋﯜﭺ ﻳﯩﻠﻐﯩﭽﻪ ﺭﯦﻤﻮﻧﺖ ﻗﯩﻠﯩﻨﻤﺎﻱ ﺗﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ ﺗﺎﻍ ﻳﻮﻟﻰ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﺑﻪﺯﻯ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺩﺍﻻ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﺗﻪﺳﺘﻪ ﺋﯚﺗﻪﻟﻪﻳﺘﺘﻰ. ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ﺗﯚﻧﯜﮔﯜﻥ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻳﺎﻏﻘﺎﭼﻘﺎ ﻳﻮﻝ ﺑﯧﻘﯩﻨﺪﯨﻜﻰ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﯩﯔ ﮔﯜﻣﯜﺭﻟﯜﭖ ﭼﯜﺷﯜﺵ ﺧﻪﯞﭘﯩﻨﻰ ﻳﻮﻕ ﺩﯦﮕﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﻨﯩﺪﻩ ﺗﺎﻍ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﯩﺰﺩﺍ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﺋﯧﮕﯩﺰ، ﮬﻪﻳﯟﻩﺗﻠﯩﻚ ﺗﺎﻍ ﺗﯩﺰﻣﯩﺴﻰ ﻛﯚﺭﯛﻧﺪﻯ. . ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ ﻳﻮﻟﻼﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺧﻪﺗﻪﺭﻟﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻨﻰ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﭼﺎﻗﻘﺎﻧﻠﯩﻖ، ﻗﺎﺭﺍﻣﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﻪﻳﺪﻩﯞﯦﺮﻩﺗﺘﻰ. ﮬﻪﻣﻤﯩﻤﯩﺰ ﮔﻪﭘﺘﯩﻦ ﺗﻮﺧﺘﯩﺪﯗﻕ، ﭘﻪﺳﻜﻪ ﻗﺎﺭﯨﻤﯩﺪﯗﻕ، ﺗﯚﺷﯜﻙ ﺗﺎﻏﻘﺎ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﯩﻼﻧﺒﺎﻏﺮﻯ ﻳﻮﻝ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﺗﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﯩﺰﻏﺎ ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺴﺎ ﻳﺎﻧﺪﺍﭖ ﺋﯚﺗﯜﺵ ﺗﻪﺱ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ، ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﭘﯜﺗﯜﻥ ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﻰ ﯞﻩ ﻣﺎﮬﺎﺭﯨﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﻪﻳﺪﻩﭖ، ﺋﯘﺩﯗﻟﺪﯨﻦ ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﻛﻪﯕﺮﻩﯓ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯧﺮﯨﯟﺍﻻﺗﺘﻰ. ﺗﺎﺭ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻐﺎ ﺩﻭﻗﯘﺭﯗﺷﯘﭖ ﻗﺎﻟﺴﺎ ﭘﻪﻡ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﻪﻳﺪﻩﭖ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﻩﺗﺘﻰ. ﺩﯨﻠﯩﻤﺪﺍ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﻰ ﺯﯨﻜﺮﻯ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺑﯘ ﺳﻪﭘﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﻮﯕﯘﺷﻠﯘﻕ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﭗ، ﻣﻪﻧﺰﯨﻠﮕﻪ ﺳﺎﻕ-ﺳﺎﻻﻣﻪﺕ ﺑﯧﺮﯨﯟﯦﻠﯩﺸﯩﻤﻨﻰ ﺗﯩﻠﻪﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺩﯗﻡ. ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﻼﺭﻣﯘ ﺋﺎﻣﺎﻧﻠﯩﻘﻨﻰ ﺗﯩﻠﻪﭖ ﺟﯩﻤﺠﯩﺖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﯘﻗﯩﺮﯨﻐﺎ ﺑﯩﺮ ﺳﺎﺋﻪﺗﺘﻪﻙ ﻳﺎﻣﺎﺷﻘﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﯚﺷﯜﻙ ﺗﺎﻏﻘﺎ ﺋﺎﺧﯩﺮ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ، ﺗﺎﻏﻨﻰ ﺗﯧﺸﯩﭗ ﻳﺎﺳﯩﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﻳﻮﻝ 500 ﻣﯧﺘﯩﺮﭼﻪ ﻛﯧﻠﻪﺗﺘﻰ، ﺗﻮﻧﯧﻠﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﻰ ﻗﺎﭘﻘﺎﺭﺍﯕﻐﯘ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺷﻮﭘﯘﺭﻻﺭ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﺎﻧﺪﯗﺭﯗﭖ، ﺳﯧﮕﻨﺎﻝ ﺋﯘﺭﯗﭖ، ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﺸﯩﭗ، ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﺳﯜﻳﯩﻨﻰ ﻛﯧﭽﯩﭗ ﺗﻪﺳﺘﻪ ﺋﯚﺗﯜﺷﻪﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺰ ﺗﻮﻧﯧﻠﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﭘﻪﺳﻜﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ، ﭘﻪﺳﻜﻪ ﭼﯜﺷﯜﺷﻤﯘ ﺋﯧﮕﯩﺰﮔﻪ ﺋﯚﺭﻟﻪﺷﺘﻪﻙ ﺟﺎﭘﺎﻟﯩﻖ ﺋﯩﺪﻯ، ﻳﻮﻝ ﻳﻪﻧﯩﻼ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ، ﺳﯜﺭﺋﯩﺘﯩﻤﯩﺰ ﺋﺎﺳﺘﺎ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﻗﻮﺭﺍﻡ ﺗﺎﺷﻠﯩﺮﻯ ﺳﺎﯕﮕﯩﻼﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﺪﻩ ﺗﻮﺳﯘﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﺗﺎﻍ ﮔﯚﻣﯜﺭﯛﻟﯜﭖ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﻳﻮﻝ ﺑﻪﻙ ﺧﻪﺗﻪﺭﻟﯩﻚ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﺋﺎﯕﻠﯩﺸﯩﻤﯩﺰﭼﻪ، ﺋﯚﺗﻜﻪﻧﺪﻩ ﻗﻮﻱ ﻳﯚﺗﻜﻪﭖ ﻣﺎﯕﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻳﯜﻙ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻗﻮﺭﺍﻡ ﺗﺎﺷﻨﯩﯔ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﻗﺎﭘﺘﯘ، ﺷﯘﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﯘ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﺷﻮﭘﯘﺭﻻﺭﻧﯩﯔ ﺋﯚﺗﯜﺷﻰ ﻣﻪﻧﺌﯩﻲ ﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻧﯩﻜﻪﻥ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺗﻪﯞﻩﻛﻜﯘﻟﭽﻰ ﺷﻮﭘﯘﺭﻻﺭ ﺗﺎﺷﻼﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻗﻘﺎ ﺳﯚﺭﻩﭖ ﺋﯧﻠﯩﯟﯦﺘﯩﭗ، ﺋﯚﺯﻟﯩﺮﻯ ﺑﯩﺮ ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ ﭘﺎﺗﻘﯘﺩﻩﻙ ﻳﻮﻝ ﻳﺎﺳﯩﯟﺍﭘﺘﯘ. ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﯩﺰﺩﯨﻦ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻳﯜﻙ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﻰ ﻣﯩﯔ ﺟﺎﭘﺎﺩﺍ ﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯚﺗﺘﻰ، ﺑﯩﺰ ﭼﻪﺗﺘﻪ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺗﯘﺭﺩﯗﻕ، ﻣﻪﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﺋﺎﺯﺭﺍﻕ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﺋﻮﯓ ﺗﻪﺭﻩﭘﺘﻪ ﭼﻮﯕﻘﯘﺭ ﺋﯚﺳﺘﻪﯓ ﺋﺎﻗﺎﺗﺘﻰ ، ﺳﻮﻝ ﺗﻪﺭﻩﭘﺘﻪ ﻏﺎﻳﻪﺕ ﭼﻮﯓ ﻗﻮﺭﺍﻡ ﺗﺎﺵ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﺗﻪﮬﺪﯨﺖ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﺳﺎﯕﮕﯩﻼﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﯜﻙ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻠﯩﺮﻯ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﯩﺰﻣﯘ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﻣﺎﻟﻼﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﭗ ﺋﯚﺗﯜﯞﺍﻟﺪﯗﻕ. ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﺘﯩﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﯩﺮ ﺭﺍﮬﻪﺕ ﺩﯦﮕﻪﻧﺪﻩﻙ، ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺧﯧﻠﻰ ﺗﯜﺯ، ﺭﺍﯞﺍﻥ ﻳﻮﻟﻼﺭﻏﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ، ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﻳﺎﭘﻴﯧﺸﯩﻞ ﻳﺎﻳﻼﻕ ، ﺳﯜﺯﯛﻙ ﺋﯧﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯚﺳﺘﻪﯓ، ﻣﺎﻟﭽﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﻛﯩﻠﻮﻧﻼﭖ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﻻﭼﯩﭙﺎﺭ ﻗﻮﻳﻠﯩﺮﻯ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯗﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﻮﻟﺒﻮﻳﻰ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﭗ، ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﻳﯩﻨﺒﯘﻻﻗﻘﺎ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ. ﭼﯜﺷﻠﯜﻙ ﺗﺎﻣﯩﻘﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﻳﻪﯞﯦﻠﯩﭗ ﻳﻪﻧﻪ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ.

جاھاننىڭ گۈزەللىكى تاغۇ دەريا ئورمان ئېرۇر… نەقەدەر توغرا ئېيتىلغان گەپ بۇ، تەبىئەتنىڭ گۈزەللىكى مۇقەددەس، چۈنكى ئۇ مۇقەددەس ئىلاھىي قۇدرەتنىڭ سەنئىتى. تەبىئەتنىڭ گۈزەللىكىنى ئۆزلۈكىدىن شۇنداق شەكىللىنىپ قالغان دەپ قارىغۇچى ماتېرىيالىستلارنىڭ كاللىسى قانداقتۇ؟ ئىلگىرى مېنىڭ كاللام شۇنداقراق ئىدى، تەبىئەتنىڭ سېھرىي كۈچىگە كۆزى ئوچۇق قارىغۇدەك نەزەر سالاتتىم، ئويلانمايتتىم، تەسىرلەنمەيتتىم، چوڭقۇر ھاياجانلانمايتتىم. دېمەك، كاللا يېڭىلانسا دۇنيا يېڭىلىنىدۇ. مەۋجۇدىيەتچىلىك پەلسەپىسىدىكى سۇبېكتىپ روھنىڭ چىنلىقى، يېتەكچىلىك رولىنى تەتقىق قىلىپ بېقىش كېرەك ئىدى، كىتابلار توپا بېسىپ ياتىدۇ. سارترېنىڭ ئەمگىكىنى قەدىرلىمىدۇق. ئالىي مەكتەپ ھاياتىمدىكى ئىزدىنىشلىرىم مېنى ئۆزگەرتەلمىدى، مۇھەببەت ھەققىدە نۇرغۇن نەرسىلەرنى كۆرگەن بىلەن ئەمەلىيەتتىن ئۆتكۈزەلمىدىم، نېمىنى ئەمەلىيەتتىن ئۆتكۈزۈشۈم كېرەك ئىدى؟ قىزلار ئۈمىدسىزلىكتىن باشقا تەسىرات ئېلىپ كېلەلمىدى، ھەممە نەرسە، ھەتتا غەم-قايغۇ، ھاياجانلارمۇ كونىراپ يوقالدى. ھەر سەھەردە پىلتە قۇيماق يەپ دىۋەڭلىشىپ كەتكەنلىكىمنى ئۈچ يىلدىن كېيىن بىلدىم، پىلتە قۇيماقنىڭ زىيىنى ھەققىدىكى ئۇچۇرغا ئەر-ئاياللىق بىلىملىرىگە قىزىقىپ كۆرۈپ قالغان بىر ژۇرنالدىن ئېرىشكەنىدىم. ئۇنىڭدىن بۇرۇن شۇ پىلتە قۇيماقنى شىفەنگە چىلاپ ماڭقۇرتتەك يەۋەرگەنىدىم. تۇرمۇشىمىز تەساددىپىيلىقلارغا تولغان، بەزى بىلىملەرگە توساتتىن ئېرىشىپ قالىمىز، مانا بۇنىڭ ئۆزى ھەقىقىي بەخت، ئۆمرىمىز نەگىچە بارسا شۇ ئاخىرقى مەنزىلگىچە كېرەكلىك بىلىملەرنى ئۆگىنىشىمىز كېرەك. ئادەمنىڭ بىلمىگەن نەرسىلەرگە ئىنتىلىشى تۇغما بولىدۇ، ئەقلىي ئىقتىدار توسقۇنلۇققا ئۇچرىمىغانلا بولسا ئەقىل ئۈزلۈكسىز ئېچىلىپ بارىدۇ، سەزگۈ ئەزالار توختىماي ئۇچۇر قوبۇل قىلىدۇ، مېڭىنى بىر كۆل دېسەك، ئۇنىڭغا غەللە غەشلەرمۇ قوشۇلۇپ قالىدۇ. بۇلغىنىش كۆپىيىپ كەتسە ئادەم ئىچىدىن سېسيىدىغان ئالمىغا ئوخشاپ قالىدۇ. بىر شائىرنىڭ ئالما ھەققىدە يازغان شەكىللىك شېئىرىدا«ئالما» دېگەن سۆزدىكى ھەرپلەرنى ئالما شەكلىدە تىزىپ، ئۇنىڭ ئوتتۇرىسىغا «قۇرت» دەپ يېزىپ قويغانلىقى پەقەت ئېسىمدىن چىقمايدۇ. شۇ ۋاقىتتا ئۆزەمنى ئالمىغا، نەپسىمدىكى ئېچىرقاش ۋە باشقا ئىللەتلەرنى قۇرتقا ئوخشاتقانىدىم. كىچىكىمىزدىن جۇغلانغان بىۋاسىتە بىلىملەر يېتىشمىگەنلىكى ئۈچۈن مەكتەپكە كىرىپ ۋاستىلىك بىلىملەرنى ئۆگەندۇق، لېكىن ئۆلۈك مائارىپ نۇرغۇن ۋاقتىمىزنى ئىسراپ قىلدى. بەكمۇ تەستە ئاقارتىلدۇق، ئالىي مەكتەپنى پۈتتۈرگەن بىلەن ئۆزىمىزنى خىزمەتكە تونۇشتۇرىدىغان بىر بەت نەرسىنى خەنزۇچە گرامماتىكىغا ئۇيغۇن يازالمىدۇق. مەكتەپتە ئۇيغۇرلا بولۇپ كەتكەنىدۇق، تەمبۇر چېلىپ مۇڭلانغان، مەكتەپ قورۇسىدا قىزلارغا تەشنا بولۇپ چاڭقاپ كەتكەن، تانسىخانىدا ئۇلارغا ئىختىيارسىز چاپلاشقان ئىدۇق. 1994-يىل «لاي سۇ ئىچكەن جانلار» دەپ پوۋېست يېزىپ مۇكاپاتلاندىم، ناھايىتى تېزلا ياش يازغۇچى دېگەن قالپاقنى كىيىپ ماختالدىم، ئەمما ئۆزەم ياخشى كۆرگەن قىزغا ئېرىشەلمىدىم، قۇرۇق شۆھرەتنىڭ نېمە پايدىسى؟ تاغ-داۋانلارنىڭ يۈكسەكلىكىگە نەزەر سېلىپ كېتىۋېتىپ شۆھرەتنىڭ مازغاپقا شۇ قەدەر ئوخشايدىغانلىقىنى چوڭقۇر ھېس قىلدىم. نەشر قىلدۇرالمايۋاتقان «كۆپۈك» ناملىق رومانىمدا جىنسىي ھەۋەسنىڭ پۈچەكلىكىنىلا ئەمەس، ئادەمنى دائىم مەست قىلىدىغان شۆھرەت، بىچارە قىزغىنلىقلارنىڭ كۆپۈككە ئوخشاش نەرسىلەر ئىكەنلىكىنى يېتەرلىك ئەكس ئەتتۈرمىگەنلىكىمنى ئويلاپ ئىچىم پۇشتى. روھىم سىقىلىشقا ئامراق. سەپەردىكى خىياللىرىم بەزىدە ئۆتمۈشنىڭ يايلىقىدا ئات چاپتۇرۇپ ماڭا باستۇرۇپ كېلەتتى-دە ، ھوشۇمنى خېلىغىچە يىغىۋالالماي قالاتتىم. يوللارنىڭ ئەمدى راۋانلىشىپ كېتىشى كەيپىياتىمنى ئۇرغۇتتى، تاغلارنىڭ ھەيۋىتى، قورام تاشلارنىڭ قوپاللىقى، يېشىل يايلاق، گۇل-گىياھلىق داۋانلارنىڭ جىلۋىسى، خاتىرجەم ئوتلاۋاتقان قويلارنىڭ يۇۋاشلىقى پېقىرنى شۇ قەدەر مەھلىيا قىلدىكى، يەنە ھاياجانلىنىشقا باشلىدىم؛ زىيادە ھاياجان ئاجىزلىقنىڭ ئالامىتى بولسىمۇ ھاياجانلىنىۋەردىم. تەبىئەت باغرىدا رەت-رەت، مىسرا-مىسرا تىزىلىپ كېتىۋاتقان لېرىك مەنزىرىلەر مەن كۆرگەن ھەر قانداق لېرىك شېئىرلاردا يوق ئىدى، تەبىئەت ئۇ لېرىكىلارنى ئۆزى يېزىپ ئۆزى ئوقۇپ بېرىۋاتقاندا مېنىڭ سۈكۈت ئىچىدە قۇلاق سېلىشىم ھەممىدىن ئەۋزەل ئىدى. تاغ ئۆركەشلىرى دېڭىز ئۆركىشىنىڭ ھەيۋىتىگە ئوخشىشىپ كېتەتتى. قاراپ تويمايتتىم، ئويلاپ ھارمايتتىم. ئارىلىقتا بەكمۇ گۈزەل بىر تاغنىڭ داۋىنىغا كېلىپ توختىدۇق، تاغ داۋىنىدىكى قارىغايلار ھەقىقەتەن قەيسەر ئىدى، كىچىك ۋاقتىمدا دەرسلىكلەردە قارىغاي ھەققىدىكى مەدھىيىلەرنى بەك ئوقۇغانىدىم ، بۇ قېتىم ئۆزەم يېقىن بېرىپ كۆردۈم، مەزمۇت قارىغايلارنى تۇتتۇم، غۇلاپ چۈشۈپ قاقشال ئوتۇنغا ئايلىنىپ كەتكەن قارىغايلارغا ئېچىندىم. رەسىملەرگە چۈشۈپ تويمىدۇق. قاياققا قارىسا كىشىنى جەلپ قىلىدىغان گۈزەل مەنزىرە، قۇياش پات-پات بۇلۇتنىڭ كەينىگە ئۆتۈۋالاتتى، سېرىق ئاپتاپ تاغلارنى ئالابالداق قىلىپ، ئاجايىپ مەنزىرىنى شەكىللەندۈرەتتى. بىر سائەتچە توختاپ تاغنىڭ باغرىغا قېنىۋالغاندىن كېيىن داۋاملىق ماڭدۇق، يولدا قازاق چېدىرىغا كىرىپ قىمىز ئىچتۇق، قازاق قىز جىڭ قىمىزنى ئۇسۇپ ئىكرام بىلەن تۇتتى، بىر دەمدىن كېيىن بۇ قىزنىڭ مومىسىنىڭ ئۇرۇغ-تۇغقانلىرى چېدىرغا كىرىپ قىمىز ئىچكىشكەچ پاراڭلاشتى، بىر دەمدىلا چاقچاق باشلاندى، ئۇيغۇر بىلەن قازاقنىڭ دوستلۇق كەيپىياتىنى ھېس قىلدىم. قازاقىستان مۇستەقىل بولغاندا بىز بىلەن پاراللېل ئوقۇيدىغان قازاق سىنىپ بالىلىرى كېچىچە ھاراق ئىچىپ ياتىقىمىزنىڭ ئىشىكىنى تەپكەنىدى، بۇ تېپىكنىڭ زەربىسىدىن يۈرىكىم ھازىرغىچە تىترەيدۇ. ئۈچ ۋىلايەت ئىنقىلابى دەۋرىدىكى ئۇيغۇرلار بىلەن قازاق-قىرغىزلارنىڭ، قېرىنداشلىق، سەپداشلىق روھى ھازىر قانچىلىك؟! چوڭ جەھەتتىكى ئەھۋال كىشىنى ئۈمىدسىزلەندۈرىدۇ. ئىتتىپاقلىقنى تەكىتلەيمىز، ئەمما ئىنسانىيەت مىللەت تۈركۈملىرىگە بۆلۈنۈپ كەتكەندىن باشلاپ، ئۆزلىرىنىڭ بىر ئاتا، بىر ئانىنىڭ بالىلىرى ئىكەنلىكىنى ئۇنتۇپ كەتكىلى نەۋاخ! كەچمىشلەرگە ئەگىشىپ كۈتۈلمىگەن خىياللار دوقۇراپ كېلىدۇ. ھەممىنى ئۈن-تىنسىز قوبۇل قىلىدىغان گەپ.
تاغ-داۋانلاردىن ئۆتۈپ بىپايان يايلاققا كىردۇق، نىمدېگەن كەڭ جاھان بۇ، كۆك ئاسمان بىلەن ئارىلىقىمىز شۇنچە يېقىن، بۇلۇت شۇ قەدەر پەستە، ئادەتتە ئايروپىلانغا چىقسا كۆرگىلى بولىدىغان ئېگىزلىك مەنزىرىسىنى بۇ زېمىندا تۇرۇپ كۆرۈۋاتاتتىم. ماشىنىدىن چۈشۈپ يايلاققا يۈگۈردۈق. كۆرپە-ئەدىيالنى سېلىپ يانپاشلىدۇق، قوغۇن پىچىپ يىدۇق، مۇدىر ئاكىمىز چاپاننى بېشىغا قويۇپ ئۇيقىغا كەتتى، مەكتەپتىكى تۈگىمەس ئىشلار، ئوقۇغۇچىلارنىڭ ۋاراڭ-چۇرۇڭلىرى، ئايىغى چىقماس ئاقماس يىغىنلار… تاغنىڭ ئۇ تەرىپىدە قالدى. يېشىل مەخمەلنىڭ ئۇ چېتىنى كۆرگىلى بولمايتتى، يېشىل ئوت-چۆپلەر ئارىسىدا يەنە قىزغۇچ، سۆسۈن گۈللەر جۇلالىنىپ تۇراتتى. يېتىپ رەسىمگە چۈشۈۋالدۇق. بۇ جايدا ئىككى سائەتچە قېنىپ ئارام ئالغاندىن كېيىن يەنە ماڭدۇق، ماشىنىنى مەن ھەيدىدىم. يول ئاسفالىت بولمىسىمۇ ئەمما تۈز ئىدى. ئادەم يوق، ماشىنا يوق يولدا ماشىنا ھەيدەش تولىمۇ راھەت ئىش ئىكەن. ئەمما كىچىك كاتاڭلارغا، يول بويىدىكى شېغىل دۆۋىلىرىگە دىققەت قىلىپ ھەيدىمىسە بولمايتتى، چاق بەزىدە رولنى قايدۇرۇپ كېتەتتى. بىر چاغدا يوغان بىر پاشا يېنىمغا كېلىۋالدى، ئۇرۇپ ئۆلتۈرىمەن دەپ ماشىنىنى سازلىققا چۈشۈرۈۋەتكىلى قىل قالدىم. ھەمراھلىرىم سەل چۆچىدى، مۈگدەۋاتقانلار تىك ئولتۇردى. بۇ يول خېلىلا ئۇزۇن ئىدى، بىر سائەتكە يېقىن ھەيدىگەندىن كېيىن بىر ماي قاچىلاش پونكىتىنىڭ يېنىغا كېلىپ ماشىنىنى توختاتتىم. ھەمراھلىرىمنىڭ يۈرىكى ئەمدى جايىغا چۈشكەندەك قىلاتتى.
كېيىنكى سەپىرىمىز يەنە تاغ بويلاپ مېڭىش بولدى. ئۇششاق كاتاڭ، ئەگىپ ئۆتۈشلەرنى ھېسابقا ئالمىغاندا بۇ يول تۈز ئىدى، ماشىنىلار، ئادەملەرمۇ روشەن كۆپىيىپ قالدى. تاغنىڭ يېنىدا بىر ئۇلۇغ ئۆستەڭ ئاقاتتى. تاغ داۋانلىرىدا ھەسەل باققۇچىلار ئۇچراپ تۇراتتى، بىر خەنزۇدىن ھەسەل ئالسام، يەنە بىر يەردە بىر تۇڭگان » ئۇ دېگەن تاڭشىر (قەنت قىيامى)دەپ كۆڭلۈمنى يېرىم قىلدى، ئۇ ئادەم ئالدىمايدىغان جىڭ مۇسۇلمانلىقىنى پەش قىلىپ ھەسىلىنى تېتىتقۇزدى، ئۇنىڭكىدىنمۇ بىر قۇتا ئالدىم. يولدا بىر ئۆتەڭدىن ئۆتتۇق، ئاشخانىسىغا خېرىدار چاقىرىۋاتقان شوخ چوكان بىزنى كۆرۈپ » ۋاي كېلىڭلار، سىلەرنى كېلىدۇ دەپ ساقلاپ تۇرغان بىز » دەپ كۆڭلۈمىزنى خۇش قىلدى. ئالدىراپ ئۆتۈپ كەتتۇق. بىر ھازا ماڭغاندىن كېيىن ناراتقا كىردۇق، سۈپەتلىك ياسالغان ئاسفالىت يولدا ماشىنىمىز يايراپ كەتتى، تېز سۈرئەتتە كېتىۋاتقان ماشىنىنىڭ دېرىزىلىرىدىن ئەتراپقا تويماي قارايتتىم، نارات يايلىقى ھەقىقەتەن چىرايلىق ئىكەن، شۇنچە ماڭساقمۇ قۇيرۇقى ئۈزۈلمىگەن يايلاقلارغا قاراپ، جەنۇبىي شىنجاڭغا تۈپتىن ئوخشىمايدىغان بۇ ئەۋزەل، گۈزەل ماكانغا زوقلاندىم. خېلى ئۇزاق مېڭىپ چارچىغانىدۇق، ئوبۇلكام رولنى قايدۇرۇپلا بىر ساياھەت رايونىغا كىردى. ساياھەتچىلەر كۆپ ئىدى، ئادەملەرنىڭ كۆپلۈكى كەيپىمىزنى ئۇچۇردى. كشى بۇ يەرگە خىلۋەت گۈزەللىكنى تاماشا قىلغىلى كېلىپ، شەھەرگە ئوخشاپ قالغان ئىستىراھەت مۇھىتىنى كۆرسە ھەقىقەتەن ئۈمىدسىزلىنەتتى. بۇ يەردە ئۇزاق تۇرمايلا كەتتۇق. ئات ئۈستىدە گۈل سەيلىسى قىلىشنى داۋاملاشتۇردۇق، يۈزەكى بولسىمۇ مۇشۇ راھەت ئىدى، قاراڭغۇ چۈشكىچە غۇلجا شەھىرىگە بېرىۋېلىش ئۈچۈن توختىماي ماڭدۇق، كەچقۇرۇن قۇياش ﺋﯩﻠﻰ دەرياسىنى قىزارتقاندا بۇ ئەزىز ۋە ئەزىم دەريانى بويلاپ ئىلگىرىلىدۇق، يول بويىدىكى خىلۋەت، گۈزەل مەنزىرىلەرگە زوقلىنىپ قاراپ، غۇلجا ۋە غۇلجىلىقلار ھەققىدىكى ئۆتمۈش تەسىراتلىرىمنى بىر-بىرلەپ ئويلاپ ئولتۇردۇم. ئۈچ ۋىلايەت ئىنقىلابى«ئانا يۇرت» رومانىدىكى تەسىراتلىرىم بىلەن تەڭ خىيالىمدا جانلاندى، قۇلاق تۈۋىمدە داۋۇتجان ناسىرنىڭ «باغ ئارا گۈلباغ ئارا… ماڭسام چىمەنلەر گۈل ئارا»دېگەن ناخشىسى ياڭرىدى، نۇرمەھەممەت تۇرسۇننىڭ تەمبۇرى سايرىدى، «ئەجەم»، «چىمبۇلاق»، «دىل كۈيى»… نىڭ مۇڭلىرى بىر يەرلەردىن ئاڭلاندى. ئۆمەرجان ئالىم، خالمۇرات ئۆمەر، خىزمەتدىشىم مەھمۇتنىڭ دادىسى ھېسام قۇربان، ھېبى، پەرھات خىتاي… دېگەندەك چاقچاقچىلارنىڭ سىماسى گەۋدىلەندى… خۇددى جاھان ئەھلى ئامېرىكىغا بارماي تۇرۇپلا ھوللىۋودنىڭ كىنولىرىدىن ئامېرىكىنى بىلىپ، چۈشىنىپ بولغاندەك، مەنمۇ غۇلجىنىڭ سەنئىتىدىن بۇ دىيارنى ۋە بۇ دىيارنىڭ خىسلەتكە باي ئادەملىرىنى خېلىلا تونۇپ بولغانىدىم. شام نامىزىنى يولدا ئۆتەپ، زاۋال چۈشكەندە غۇلجىغا كىردۇق، قاينام تاشقىنلىق خەنزۇ بازىرى بىزنى قارشى ئالدى. كاللا-پاقالچاق يەيلى دېۋىدۇق، تۈگەپ كېتىپتۇ.

ﻛﻪﭼﺘﻪ ﻧﺎﻣﻰ ﮬﻪﻳﯟﻩﺕ ﺑﯩﺮ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺗﯜﻧﯩﺪﯗﻕ، ﮬﻪﻣﺮﺍﮬﻠﯩﺮﯨﻢ ﺑﺎﻟﺪﯗﺭﻻ ﺋﯘﻳﻘﯩﻐﺎ ﺗﯘﺗﯘﺵ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﻣﯧﻨﯩﯔ ﮬﯧﭻ ﺋﯘﻳﻘﯘﻡ ﻛﯧﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﺋﯩﺪﻯ، ﻳﺎﺗﺎﻗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﭘﯘﺯﯗﺭ ﻛﯩﻴﯩﻨﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺮ ﻛﯩﻤﻠﻪﺭﮔﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺯﺍﻟﯩﻢ، ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﯩﻚ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﮕﻪ ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ، ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ… ﺧﯩﻴﺎﻟﻰ ﻛﻪﻟﺪﻯ. ﻳﯩﺮﺍﻗﻼﭖ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺑﯩﺮ ﻗﯘﺗﺎ ﻣﯧﻨﺮﺍﻝ ﺳﯘ ﺋﺎﻻﻱ ﺩﻩﭖ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺋﯩﺰﺩﯨﺪﯨﻢ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﻮﯓ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻻ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﯨﻨﻰ ﻳﯚﻟﻪﭖ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﻪﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﯘﺷﺎﻟﻠﯩﻖ ﯞﻩ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﺪﯨﻦ ﺋﯘﺩﯗﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻘﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﭘﻪﻣﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯘﺭﯗﻟﯘﭖ ﺳﻮﻝ ﺗﻪﺭﻩﭘﻜﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ ﺳﯚﻳﯜﺷﯜﺷﺘﯩﻦ ﺋﺎﯞﯞﺍﻝ ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺗﻪﻟﻪﭘﭙﯘﺯﯨﺪﺍ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺟﯘﭘﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﻛﻮﭼﯩﻨﯩﯔ ﺧﯘﻧﯘﻙ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﻰ ﭘﻪﺭﯨﺸﺎﻥ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﺑﯘ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻜﺎ؟ ﺑﯘ ﭼﻮﻗﯘﻡ ﺳﯩﺘﺎﻟﯩﻦ ﻛﻮﭼﯩﺴﻰ ﺋﻪﻣﻪﺱ. ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﺋﻪﺗﻪ ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ ﻛﯚﺭﯨﻤﻪﻥ. ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺗﺎﭘﺘﯩﻢ، ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯘﺗﺎ ﺳﯘﻣﯘ ﻳﯜﺭﻩﻛﻨﻰ ﻳﺎﺷﺎﺭﺗﺎﻟﻤﯩﺪﻯ، ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﺎﻻﻱ ﺩﯦﺴﻪﻡ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺳﯜﻳﻰ ﻳﻮﻗﻜﻪﻥ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﻗﯩﺰ ﺋﻪﺗﻪ ﺳﯘ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﯛﺭ ﺋﯧﻴﺘﺘﻰ. ﮬﻪﺭﺑﯩﻲ ﭼﺎﭘﺎﻥ ﻛﯩﻴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺋﻪﺭ ﺟﺎﮬﯩﻠﻠﯩﻘﯩﻤﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻣﯧﻨﻰ ﻳﻪﺭ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﺳﯘ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﺑﯘ ﺳﯘﻣﯘ ﺗﯜﮔﯩﺪﻯ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﻳﻪﻧﻪ ﺳﯘ ﻳﻮﻕ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺯﺍﻛﻮﻧﻼﺷﺘﯩﻢ، ﺋﯘ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﻛﯩﻤﻠﯩﻜﯩﻤﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ «ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﻤﯘ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﻮﭘﺎﻝ ﺑﻮﻻﻣﺪﯗ!» ﺩﻩﭖ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺳﻪﻣﯩﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰﻟﯩﻜﯩﻨﻰ، ﺑﯘ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﻣﯘﻻﺯﯨﻤﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻧﺎﭼﺎﺭﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺳﯚﻛﯜﭖ ﺗﺎﺯﺍ ﻗﺎﻳﻨﯩﺪﯨﻢ. ﺷﯘ ﺋﺎﺭﯨﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻗﯩﺰ ﻛﯧﻠﯩﭗ، «ﻳﯜﺭﯛﯓ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﺘﻪ ﺳﯘ ﺑﺎﺭ» ﺩﻩﭖ ﻣﯧﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﺘﯩﻦ ﺑﯩﺮ ﺑﻮﺵ ﻳﺎﺗﺎﻗﻨﻰ ﺋﯧﭽﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﻯ، ﻣﯘﻧﭽﯩﺴﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻳﯘﻳﯘﻧﯘﯞﺍﻟﺪﯨﻢ. ﻳﺎﺗﺎﻗﻨﯩﯔ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﻭﺭﯨﺪﺍ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻣﻪﺷﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﯩﻨﺪﯨﺴﺘﺎﻥ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﯩﻨﻰ ﮬﻪﻳﺮﺍﻧﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﺋﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻛﯩﻨﺪﯨﻜﻠﻪﺭﺩﻩ ﺷﻪﮬﯟﻩﺕ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﻳﺘﺘﻰ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﺋﯩﺴﺘﻪﻙ ﻗﯘﺭﺗﺘﻪﻙ ﻟﯚﻣﯜﻟﺪﻩﻳﺘﺘﻰ.

ﻗﺎﻳﺎﻗﻘﺎ ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺋﯩﻤﺎﻧﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﻏﺎﺟﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﯘﺭﺗﻼﺭ…

ﻣﯘﻧﭽﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﺪﺍ،

ﺭﻭﮬﯩﻢ ﻗﻮﺑﯘﻝ ﻗﯩﻠﻤﯩﺪﻯ ﺗﯧﺮﻩﻣﺪﯨﻜﻰ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﻨﻰ…

ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻤﻨﻰ ﻛﯩﻴﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﻛﯜﺗﻜﯜﭼﻰ ﻗﯩﺰ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﺗﺘﻰ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﻧﺎﺷﺘﺎ ﻗﯩﻠﺪﯗﻕ، ﮬﻪﻣﺮﺍﮬﻠﯩﺮﯨﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺋﺎﻳﺮﯨﻼﺗﺘﯩﻢ، ﺗﯚﺗﻪﻳﻠﻪﻥ ﺋﺎﺭﺷﺎﯕﻐﺎ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﺋﯜﭼﻪﻳﻠﻪﻥ ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﺪﻩ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﺩﻩ 15 ﻳﯩﻞ ﺋﺎﯞﯞﺍﻝ ﻏﯘﻟﺠﯩﻐﺎ ﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﮬﺎﻣﻤﺎﭼﺎﻡ ﻳﺎﺷﺎﻳﺘﺘﻰ، ﻣﻪﺭﮬﯘﻡ ﺩﺍﺩﺍﻣﻨﯩﯔ ﻳﯩﮕﺎﻧﻪ ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﯨﺸﻰ ﺋﯩﺪﻯ، ﺧﻪﻟﻖ ﺩﻭﺧﺘﯘﺭﺧﺎﻧﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺗﯧﭙﯩﺸﺘﯘﻕ، ﻣﯧﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﯚﺯ ﻳﯧﺸﻰ ﻗﯩﻠﺪﻯ، ﺑﯩﺮ ﺧﻪﻧﺰﯗﻏﺎ ﺋﯩﺠﺎﺭﻩ ﺗﯚﻟﻪﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻏﯧﺮﯨﺒﺎﻧﻪ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻳﻮﻟﺪﯨﺸﻰ ﺋﻪﮬﻠﻰ ﺋﯩﻠﯩﻢ ﻗﺎﺭﻯ ﺋﯩﺪﻯ، ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮﻻﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ، ﻗﯘﻟﯩﻘﯩﻐﺎ ﺗﯩﯖﺸﯩﻐﯘﭺ ﺗﯩﻘﯩﯟﯦﻠﯩﭗ ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯩﻨﻰ ﺋﺎﻏﯩﻨﻪﻡ ﻣﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺕ ﺋﯚﻣﻪﺭﻧﯩﯔ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺋﺎﺑﺪﯗﺳﺎﻻﻡ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﻛﻪﭼﺘﻪ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ. ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻳﻪﺗﺘﻪ ﻳﯩﻠﺪﯨﻦ ﺑﯧﺮﻯ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﭘﺎﭼﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﭗ (ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﻗﺎﻟﭽﺎﻕ ﺳﯧﺘﯩﭗ) ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﭘﯘﻟﯩﻐﺎ ﻗﺎﺯﺍﻧﭽﻰ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﯚﻱ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﺑﯘ ﺗﯩﺮﯨﺸﭽﺎﻥ ﻳﯩﮕﯩﺘﻨﯩﯔ ﺋﺎﺯﺍﺩﻩ ﺋﯚﻳﯩﺪﻩ ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، «ﻛﯜﻟﮕﯜﻧﭽﻪﻙ ﺷﺎﺑﺎﻥ»ﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﯚﺯﺑﯧﻜﯩﺴﺘﺎﻧﻨﯩﯔ «ﺳﻪﮬﺮﺍﻟﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﻦ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻗﯩﺰﯨﻘﺎﺭﻟﯩﻖ ﻛﯩﻨﻮﺳﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻗﻮﺷﻨﯩﻼﺭ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﺋﯩﻨﺎﻕ ﺋﯚﺗﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺧﻪﺗﻨﻪ ﻣﯘﺭﺍﺳﯩﻤﯩﻐﺎ ﻗﺎﺗﻨﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯧﺮﻯ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﻨﻰ ﺋﯘﺭﯗﭖ ﻗﻮﻳﯘﯞﯦﺘﯩﭗ ﺋﻮﻣﺎﻕ ﺋﻮﻏﻠﯩﻨﻰ ﻳﯧﺘﯩﻢ ﻗﯩﻠﯩﭙﺘﯘ، ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﺑﻮﯞﯨﺴﻰ ﺑﺎﻗﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺑﯜﮔﯜﻧﻜﻰ ﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﯩﻤﯘ ﺑﻮﯞﺍﻱ ﺋﯚﺯﻯ ﺑﺎﺵ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﭘﺘﯘ. ﻛﯩﭽﯩﻜﻜﯩﻨﻪ ﺋﯚﻳﺪﻩ ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﺸﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﯜﻡ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﻛﺎﺳﺘﯘﻡ-ﺑﯘﺭﯗﻟﻜﺎ ﻛﯩﻴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﻮﻏﯘﻝ ﺋﯚﻳﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﻮﯕﻼﺭﺩﻩﻙ ﻗﻮﻝ ﺋﯧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﻰ، ﺋﯘ ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺑﺎﻻﻏﻪﺕ، ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﻚ ﺩﻩﺭﯞﺍﺯﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﻛﯩﺮﻣﻪﻛﭽﻰ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﯘ ﺳﯘﭘﯩﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻨﻰ ﺳﺎﻟﺪﻯ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﺪﻩ ﺋﻪﻧﺴﯩﺰﻟﯩﻚ، ﻗﻮﺭﻗﯘﻧﭻ ﻛﯚﺭﯛﻧﻤﻪﻳﺘﺘﻰ. ﺧﻪﺗﻨﻪ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﻰ ﻛﯩﺸﻰ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﯘﺳﺘﯩﺮﯨﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﻪﺯﺍﺳﯩﻨﻰ ﭼﯩﺮﺍﻗﻨﯩﯔ ﭘﯩﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺋﯘﭼﯩﻨﻰﺷﺎﺭﺗﻼ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﻪﺳﺘﻰ. ﺑﺎﻻ «ﯞﺍﻱ» ﺩﻩﭘﻼ ﯞﺍﻗﯩﺮﺍﭖ ﻳﯩﻐﻼﭖ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﺋﯚﻳﺪﯨﻜﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩﺮﻯ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻏﺰﯨﻐﺎ ﺗﺎﺗﻠﯩﻖ ﺗﯜﺭﯛﻡ ﺳﺎﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺗﯘﺷﻤﯘ ﺗﯘﺷﺘﯩﻦ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﯘﺑﺎﺭﻩﻛﻠﯩﺪﻯ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯩﺰﺩﯨﻨﯩﺶ ﺗﻮﺭﯨﺪﺍ ﺧﻮﺗﻪﻧﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮ ﻧﺎﺋﻪﮬﻠﯩﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﻤﻪﻥ ﺩﻩﭖ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﺪﯨﻦ ﻛﯧﺴﯩﭗ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﻪﺟﺮﯗﮬ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﺧﻪﯞﻩﺭ ﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻥ ، ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺩﺍﯞﺍﻟﯩﻨﯩﺸﯩﻐﺎ ﻳﺎﺭﺩﻩﻣﺪﻩ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺗﻪﺷﯟﯨﻘﺎﺗﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﻠﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺑﯘ ﺧﻪﺗﻨﯩﭽﻰ ﺧﯧﻠﻰ ﺋﯘﺳﺘﺎ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺧﻪﺗﻨﯩﻠﯩﻜﻨﻰ ﺩﻩﻝ ﺟﺎﻳﯩﺪﺍ ﻗﯩﻠﺪﻯ، ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﺎﻧﻨﯩﻤﯘ ﺷﯘ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﺗﻮﺧﺘﺎﺗﺘﻰ. ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻜﻪ ﺑﯩﺮﺩﯨﻦ ﻟﯚﯕﮕﻪ ﺗﺎﺭﻗﯩﺘﯩﻠﺪﻯ، ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﯚﻳﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻳﻪﻝ-ﻳﯧﻤﯩﺶ ﯞﻩ ﭘﻮﻟﻮﻏﺎ ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﺎﺭﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺸﺘﻰ.

ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﭖ، ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ، ﻧﻪﻡ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ ﮬﯘﺯﯗﺭ ﺑﯧﻐﯩﺸﻼﻳﺘﺘﻰ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﺑﯘﻧﭽﻪ ﻳﯧﻘﯩﺸﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻳﯧﺰﺍ-ﻗﯩﺸﻼﻗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺭﺍﮬﻪﺗﺘﯘ؟! ﺗﻪﺷﻠﻪﭘﻜﯩﺪﯨﻜﻰ ﺩﻭﻟﻼﺭ ﺑﺎﺯﯨﺮﻯ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺋﺎﯞﺍﺕ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﻪﭘﭽﯩﻞ ﺩﯗﻛﺎﻧﻼﺭ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﻣﺎﺭﻛﯩﻼﺭ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﻛﻮﭼﺎ ﺋﯩﺴﯩﻤﻠﯩﺮﻯ، ﻧﻪﭘﺲ ﮬﯚﺳﻨﯩﺨﻪﺗﻠﻪﺭ، ﭘﺎﻛﯩﺰ، ﺋﻪﯞﺭﯨﺸﯩﻢ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﻻﺭ، ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻗﺘﯩﻦ ﻳﺎﯕﺮﺍﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻠﯩﺮﻯ، ﺗﺎﺷﻤﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺗﻨﯩﯔ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﻯ… ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ، ﺭﻭﮬﯩﻤﻨﻰ ﺋﯘﺭﻏﯘﺗﯘﭖ ﺑﺎﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺧﻪﻟﻖ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﯩﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﺭﯦﺴﺘﯘﺭﺍﻧﺪﺍ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﯧﮕﻪﭺ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﻧﻪﺯﻩﺭ ﺳﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯚﻟﻪﻛﭽﻪ ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﺎﺗﺘﻰ، ﮔﯜﻝ ﺑﻪﺭﮔﯩﺪﻩﻙ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﻳﺎﺷﻠﯩﻘﻰ، ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻘﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﻪﻣﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻘﻠﯩﻘﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﭘﺎﻛﯩﺰ، ﺋﻪﺧﻼﻗﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﻪﻣﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗ؟ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻗﻘﺎ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﻰ ﺋﯜﺳﺘﯜﻥ ﺋﯩﺪﻯ، ﻗﯘﺷﻘﺎﭼﺘﻪﻙ ﯞﯨﭽﯩﺮﻻﭖ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ﻛﯜﻟﯜﺷﯜﭖ ﻣﺎﯕﺎﺗﺘﻰ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﭽﺎﻧﻠﯩﻘﻰ، ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻘﻰ، ﻛﯜﻟﻜﻪﺧﯘﻣﺎﺭﻟﯩﻘﻰ ﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﯨﻜﻰ ﺑﻮﻳﺘﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻘﺘﺎ ﺑﯩﺮ ﻏﯘﻟﺠﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﺑﺎﻗﻘﺎﻥ، ﻗﯩﺰ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﻛﯜﻧﯜﻣﮕﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﮔﯜﻝ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﺩﯦﺮﯨﺰﻩ ﭘﻪﺭﺩﯨﺴﻰ ﺋﯧﺴﯩﭗ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ، ﻣﻪﻳﻨﻪﺕ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺯﯨﻼﭖ ﭼﯩﻨﯩﺪﻩﻙ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﯨﺘﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻧﯩﺪﻯ. ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻤﯩﺰ ﻗﺎﻣﻠﯩﺸﺎﺗﺘﻰ، ﺗﺎﻧﺴﺎ ﺋﻮﻳﻨﯩﺴﺎﻕ ﻛﯜﻟﻜﻪ، ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻳﺘﺘﻰ. ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯘﻣﻐﺎ ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﯟﯦﻠﯩﭗ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﯘﻧﻰ ﺑﯩﻠﯩﭗ ﻗﯧﻠﯩﭗ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﯨﺘﯩﻤﯩﺰ ﺋﯜﺯﯛﻟﺪﻯ. ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﮕﻪ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻣﯘ ﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺩﻩﭖ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺷﯘ ﻗﯩﺰﻧﻰ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻣﺎﯕﺎ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﻣﯧﻨﻜﺎﯞﺧﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺋﯩﻨﺘﯘﻧﺎﺗﺴﯩﻴﯩﺴﯩﺪﻩ ﺭﺍﯞﺍﻥ ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﺘﺘﻰ، ﺋﯩﻠﻤﯩﻲ ﭘﺎﺭﺍﯓ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ ، ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﺋﯧﺘﯩﭗ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﻰ، ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﻛﯜﻧﯜﻣﺪﻩ ﺑﯩﺮ ﭘﯩﺌﺎﻧﯩﻨﻮ ﭘﯩﻼﺳﺘﯩﻨﯩﻜﯩﺴﻰ ﺳﻮﻏﺎ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺋﺎﯕﻠﯩﺴﺎﻣﻤﯘ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻚ ﺗﯘﻳﻐﯘﻻﺭﻏﺎ ﭼﯚﻣﯩﻤﻪﻥ؛ ﺋﯘ ﺟﺎﭘﺎﻏﺎ ﭼﯩﺪﺍﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺋﯩﺪﻯ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻣﯘ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍ ﺋﯩﺸﻠﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻳﯩﻠﺪﺍ ﺑﯩﺮﻩﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺳﻮﺭﯗﻧﻼﺭﺩﺍ ﺋﯘﭼﺮﯨﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﻣﻪﻥ ﺷﯘ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﯩﺰﺩﯨﻦ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﮕﻪﻥ، ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪﻩ ﺋﯘﻧﺘﯘﻟﻤﺎﺱ ﺗﻪﺳﯩﺮﺍﺗﻼﺭ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﻠﻪﺭ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺋﺎﺭﯨﻼﭖ ﺑﯩﺮ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺋﺎﻳﺎﻟﻨﯩﯔ ﺩﯗﻛﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﻛﯚﻳﻨﻪﻙ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺗﻮﺳﺎﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ، ﺑﻮﺩﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯘ ﺩﯗﻛﺎﻧﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﯘﭼﺎﻣﺪﯨﻜﻰ ﻛﯚﻳﻨﻪﻛﻜﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ « ﺑﻪﻙ ﻳﺎﺭﺍﺷﺘﻰ» ﺩﻩﭖ ﻣﺎﺧﺘﯩﻐﯩﻠﻰ ﺗﯘﺭﺩﻯ. «ﺳﯩﺰ ﺑﯘ ﺩﯗﻛﺎﻧﻨﯩﯔ ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﯘ» ﺩﯦﺴﻪﻡ،  « ﻳﺎﻕ، ﭼﺎﻛﯩﺮﻯ» ﺩﻩﭖ ﻣﻪﻳﯜﺱ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻗﻮﻳﺪﻯ.

ﻣﻪﻣﻪﺕ ﺋﯚﻣﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺋﯜﭺ ﯞﯨﻼﻳﻪﺕ ﺋﯩﻨﻘﯩﻼﺑﻰ ﺧﺎﺗﯩﺮﻩ ﺳﺎﺭﯨﻴﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯨﻢ ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺋﯩﻜﻜﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﻗﻪﮬﺮﯨﻤﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﯗﺷﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻛﯚﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻣﯘﺭﻩﻛﻜﻪﭖ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﻼﺭﻏﺎ ﭼﯚﻣﯜﻟﺪﯛﻡ. ﺟﻴﺎﯓ ﺟﯧﺸﯩﻨﯩﯔ ﺋﯜﭺ ﯞﯨﻼﻳﻪﺕ ﺭﻩﮬﺒﻪﺭﻟﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﯚﻳﯩﺪﻩ ﺯﯨﻴﺎﭘﻪﺕ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﺷﯩﮕﻪ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. 11 ﺑﯧﺘﯩﻤﻨﯩﯔ ﻛﻮﻧﺎ ﺋﯩﻤﻼﺩﺍ ﻳﯧﺰﯨﻠﻐﺎﻥ ﻧﯘﺳﺨﯩﺴﯩﻨﻰ ﺗﻮﻟﯘﻕ ﺋﻮﻗﯘﭖ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ. ﺑﻪﺯﻯ ﻣﺎﺩﺩﯨﻼﺭﻧﻰ ﺋﻮﻗﯘﯞﯦﺘﯩﭗ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻡ ﺗﯩﺘﺮﻩﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺗﺎﺭﯨﺦ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺟﻪﺭﻳﺎﻥ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﯘ ﺩﻩﯞﺭﻧﻰ ﺑﺎﺷﺘﯩﻦ ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﺑﯩﺰﻟﻪﺭ ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺩﻩﯞﺭﻧﯩﯔ ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﻰ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﮬﻪﺭ ﻗﯩﺴﻤﺎ ﺋﻮﻳﻼﯞﯦﺮﯨﻤﯩﺰ، ﺋﻮﻳﻼﭖ-ﺋﻮﻳﻼﭖ ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰﮔﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﻤﯩﺰ ﯞﻩ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﻖ ﺷﻪﺧﺴﯩﻲ ﮬﻪﻟﻪﻛﭽﯩﻠﯩﻜﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﻗﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﮔﯜﭼﻰ ﻗﯩﺰﻏﯩﻤﯘ ﺑﻪﺯﻯ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﻪﭘﺴﯩﻠﯩﻲ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﺵ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﻤﯩﺪﻯ. ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖ ﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﺷﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﻮﻗﯘﭖ ﭼﯩﻘﺘﯘﻕ. ﺋﻪﺧﻤﻪﺗﺠﺎﻥ ﻗﺎﺳﯩﻢ ﻣﻪﻗﺒﻪﺭﯨﺴﻰ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺧﻪﻟﻖ ﺑﺎﻏﭽﯩﺴﯩﺪﺍ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺧﻤﻪﺗﺠﺎﻥ ﻗﺎﺳﯩﻤﻰ ﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﻛﯧﻠﯩﺸﻜﻪﻥ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﯩﺪﻯ، 33 ﻳﯧﺸﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺑﯩﺰﺩﻩ ﻧﻪﺩﻩ ﺋﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺳﺎﻻﭘﻪﺕ! ﻏﯧﻨﻰ ﺑﺎﺗﯘﺭ، ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺑﺎﺗﯘﺭ، ﻓﺎﺗﯩﺦ ﺑﺎﺗﯘﺭ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﻠﯩﺮﻯ ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﯚﺗﻤﯜﺵ ﻗﯩﺴﺴﯩﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺩﻩﯞﺭ ﺋﯚﺯﮔﻪﺭﺩﻯ، ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﺮﻯ ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﻗﻪﮬﺮﯨﻤﺎﻧﻠﯩﻖ ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﺸﯩﺪﯗ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺑﺎﻳﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻛﯚﭘﯩﻨﭽﯩﺴﻰ ﺋﺎﺗﯘﺷﻠﯘﻕ ﻳﺎﻛﻰ ﻗﻪﺷﻘﻪﺭﻟﯩﻚ. ﺋﯘﻻﺭ ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﻣﺎﺯﺍﻗﻘﺎ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭ ﺗﯧﻠﯩﻘﯩﭗ ﻛﯜﻟﯜﺷﻠﯩﺮﻯ، ﺑﯩﺮﺩﻩﻙ ﯞﺍﻗﯩﺮﺍﺷﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﺪﯨﻜﻰ ﺑﯧﺴﯩﻤﻨﻰ ﺗﯜﮔﯩﺘﯩﭗ، ﺋﯩﭻ ﭘﯘﺷﯘﻏﯩﺪﯨﻦ ﻗﯘﺗﯘﻟﯩﺪﯗ. ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺕ، ﭼﺎﻗﻘﺎﻧﻠﯩﻖ ، ﮬﻮﺷﻴﺎﺭﻟﯩﻘﻨﯩﯔ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻧﺪﯨﺴﻰ. ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﺪﻩ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺳﯚﻳﯜﻧﺪﯛﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺑﺎﺭ: ﺑﯩﺮﻯ ﻳﯘﻣﯘﺭ، ﺑﯩﺮﻯ ﻗﻮﺷﺎﻕ. ﺑﯘ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﻟﮕﻪﻥ 16-ﻧﯚﯞﻩﺗﻠﯩﻚ ﺧﺎﻧﺘﻪﯕﺮﻯ ﺋﻪﺩﻩﺑﯩﻴﺎﺕ ﻣﯘﻛﺎﭘﺎﺗﻰ ﻳﯩﻐﯩﻨﯩﺪﺍ ﺋﯩﺴﻤﺎﺋﯩﻞ ﺋﻪﮬﻤﻪﺩ ﻟﻪﺗﯩﭙﻪ-ﻳﯘﻣﯘﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﻟﯩﻨﻰ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ، 70-ﻳﯩﻠﻼﺭﺩﺍ ﺧﻪﻧﺰﯗﻻﺭﻏﺎ ﻧﻪﺳﺮﺩﯨﻦ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﻨﻰ ﺗﻮﻧﯘﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰﻧﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﯘ ﺋﻮﺑﺮﺍﺯﻧﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰﻧﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﮬﯧﺴﺎﻣﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ، ﺧﻪﻧﺰﯗﻻﺭﻧﯩﯔ ﺗﯧﺨﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﺪﻩﻙ ﺗﻮﻧﯘﭖ ﺑﻮﻻﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺷﯘﯕﺎ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﻨﯩﯔ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺗﻜﻪ ﺑﺎﻱ ﻟﻪﺗﯩﭙﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻗﯧﺰﯨﺶ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﯩﻐﺎ ﯞﺍﺭﯨﺴﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺸﻨﯩﯔ ﺯﯙﺭﯛﺭﻟﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﻨﯩﯔ ﻣﺎﻛﺎﻧﻰ، ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﮔﻮﻳﺎ ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ، ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻳﺎﺷﯩﻤﯩﺴﺎ ﺋﯚﻟﯜﭖ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﻳﯘﻟﯩﺪﯗ. ﺋﻪﻣﻪﻟﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻼﻟﯩﺸﻰ ﻧﺎﺗﺎﻳﯩﻦ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﯘﺳﺘﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭﻣﯘ ﺋﯩﻠﮭﺎﻣﻰ ﻛﻪﻟﻤﯩﺴﻪ، ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﻰ ﻳﯧﺘﯩﺸﻤﯩﺴﻪ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ ﻛﺎﻟﺘﻪﻙ ﺗﻪﮔﻜﻪﻥ ﻣﻮﺯﺍﻳﺪﻩﻙ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﻣﻪﻳﻠﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﻼ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ، ﻳﯘﻣﯘﺭ ﻗﺎﺑﯩﻠﯩﻴﯩﺘﻰ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺳﻮﺭﯗﻧﻨﻰ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ ﻛﯩﻴﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ﺳﻮﺭﯗﻥ ﺋﻪﮬﻠﯩﻨﻰ ﻛﯜﻟﺪﯛﺭﻩﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭﻏﺎ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﻤﻪﻥ، ﺋﯩﻨﻜﺎﺳﻰ ﭼﺎﻗﻘﺎﻥ، ﺯﯗﯞﺍﻧﻰ ﭼﺎﻗﻘﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﮬﯚﺭﻣﻪﺗﻜﻪ ﺋﯧﺮﯨﺸﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﻤﻪﻥ. ﺋﻪﮔﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﻰ ﺗﺎﻻﻧﺘﻠﯩﻖ ﮬﻪﻡ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﭘﻪﺯﯨﻠﻪﺗﻠﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎ ، ﮔﯜﻝ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﮔﯜﻝ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯘﺯﺍﻕ ﺩﻩﯞﺭ ﺳﯜﺭﻩﻟﯩﺸﻰ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ. ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﻨﯩﯔ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﭘﺮﯨﻨﺴﯩﭙﯩﻨﻰ ﺋﻮﻏﻠﻰ ﻣﻪﮬﻤﯘﺩ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﺷﻪﺭﮬﻠﻪﻳﺪﯗ: ﺩﺍﺩﺍﻡ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﻘﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﯩﺴﻰ، ﺩﯨﻨﻐﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯜﭼﯩﻨﭽﯩﺴﻰ، ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﻣﻪﺧﭙﯩﻴﯩﺘﯩﮕﻪ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ. ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻥ ﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺋﯚﺯ ﺧﻪﻟﻘﯩﻨﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﺋﻪﻣﻪﻟﺪﺍﺭﻏﯩﻤﯘ، ﺗﯧﺠﯩﻤﻪﻟﮕﯩﻤﯘ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ.
ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻳﯩﻞ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺑﯘ ﻗﻮﻳﻨﻰ ﻛﻪﯓ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﺮﻯ ﻣﻪﺭﺕ ﺯﯦﻤﯩﻨﻐﺎ ﻳﻪﺭﻟﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻳﯘﺭﺗﻠﯘﻗﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﻡ. ﺑﯘﻻﺭ ﻳﻪﻧﻪ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻣﯧﻨﻰ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﺩﻯ. ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯘﺭﺍﺩﻩﺭ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﺩﻯ. ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﺪﺍﺭﭼﯩﻠﯩﻖ ﺷﺎﺧﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﯟﻩﺭﺩﻯ، ﻛﯚﯕﯜﻟﻠﯜﻙ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺋﺎﺭﻏﺎﻣﭽﯩﺪﻩﻙ ﺋﯘﻟﯩﻨﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﻯ، ﺑﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﯩﻚ ﺯﯦﻤﯩﻦ، ﻛﻪﯕﺮﻯ ﯞﺍﻗﯩﺖ، ﺋﯩﺴﺘﯩﺮﺍﮬﻪﺕ، ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﯚﺭﻣﻪﺕ ﯞﻩ ﺷﺎﺭﺍﭘﻪﺕ ﻣﯧﻨﻰ ﮬﻪﺭ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺧﯘﺵ ﻛﻪﻳﯩﭗ ﻗﯩﻠﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺩﻯ. ﺋﯩﻠﻰ ﺩﻩﺭﻳﺎﺳﯩﺪﺍ ﻛﺎﺗﯩﺮﻏﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯧﻴﯩﻠﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺩﻩﺭﻳﺎﻧﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﺗﺎﺭﻣﯩﻘﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﺪﻩ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻣﯜﻟﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺋﺎﺑﻠﻪﺕ ﻗﺎﺭﻯ «ﺋﺎﯞﺍﻳﻼﭖ ﺋﯜﺯﯛﯕﻼ، ﭼﯚﻛﯜﭖ ﻛﻪﺗﺴﻪﯕﻼ ﻣﻪﺭﻛﻪﺯﮔﻪ ﺳﯩﻠﯩﻨﻰ ﺗﯚﻟﻪﭖ ﺑﯧﺮﻩﻟﻤﻪﻳﻤﯩﺰ» ﺩﻩﭖ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﻣﻪﻥ ﭼﻮﯕﻘﯘﺭ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ، ﻛﯚﻙ ﺋﺎﺳﻤﺎﻥ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﺎﭘﺘﺎﭖ، ﻳﯧﺸﯩﻞ ﭼﯩﻤﻪﻧﻠﯩﻚ، ﺳﯘﻏﺎ ﺳﺎﯕﮕﯩﻠﯩﻐﺎﻥ ﺳﯚﮔﻪﺕ ﺗﺎﻟﻠﯩﺮﻯ… ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﯞﯦﺘﯩﭗ ﻗﺎﺭﺍﻳﺘﺘﯩﻢ، ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﺎﺵ ﺋﯧﻘﯩﻨﻐﺎ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻧﺪﺍ ﻛﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﻮﺗﻼﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺋﯘ ﺗﻪﺭﻩﭘﺘﯩﻜﻰ ﻗﻮﻧﺎﻗﻠﯩﻘﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﺍ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﻮﺕ ﻗﺎﻻﭖ ﻗﻮﻧﺎﻕ ﭘﯩﺸﯘﺭﯗﭖ ﻳﻪﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺳﯘﺩﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ، ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻗﯩﻤﯩﺰ ﺋﯩﭽﺘﯘﻕ، ﻛﻪﭼﺘﻪ ﺷﯩﭙﺎﯕﺪﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﭘﺎﺭﯨﯖﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻣﯘﯕﺪﺍﺷﺘﯘﻕ. ﻣﻪﻥ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺗﻪﺳﺘﻪ ﺑﯩﺮ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﻧﻰ ﺋﻮﯕﺸﺎﭖ ﺑﯩﺮ-ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﯨﻢ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﻪﭘﺘﯘ، ﻗﻮﺭﻏﺎﺱ ﭼﯧﮕﺮﺍ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ. ﭼﯧﮕﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﯘ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﺎﺯﺍﻗﯩﺴﺘﺎﻥ ﻗﻮﺭﻏﺎﺳﺘﻪﻛﻼ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭ ﺋﯩﺪﻯ. ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻜﻼ ﻛﯚﺭﺩﯗﻕ. ﭘﻮﻳﯩﺰ ﯞﺍﮔﻮﻧﻠﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺋﯘﺯﯗﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭ ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺭﯗﺱ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯ ﺳﻮﺩﺍ ﺳﺎﺭﯨﻴﯩﻐﺎ ﺗﺎﻣﺎﻣﻪﻥ ﺟﯘﯕﮕﻮ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯ ﺗﻮﺷﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺭﯗﺱ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻨﻰ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ، ﺳﺎﻏﺮﯨﺴﻰ ﻳﻮﻏﺎﻥ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺑﯩﺮ ﺭﯗﺱ ﻗﯩﺰﻯ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺭﯗﺱ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻧﯧﻤﯩﻠﻪﺭﻧﯩﺪﯗﺭ ﺩﻩﭖ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﭘﯜﺗﯜﻧﻠﻪﻱ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯ ﺳﯧﺘﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ؛ ﺭﯗﺳﻼﺭ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﭼﻜﯚﺯﻟﯜﻙ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﺎﻝ ﺳﯧﺘﯩﯟﺍﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺑﯘ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺗﺎﻳﻨﻰ ﺑﻮﻟﻤﯩﺪﻯ، ﺷﻪﮬﯩﺮﻯ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ، ﺋﯩﻠﻠﯩﻖ ﺑﺎﻏﺮﻯ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ.

ﺑﯩﺮ ﺩﯗﻛﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﯞﺍﺯ ﻳﺎﯕﺮﺍﺗﻘﯘﺩﯨﻦ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﺴﻰ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥ ﺋﯘﺭﯗﯞﺍﻻﻱ، ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﺯﯨﻨﻰ ﭘﻪﺳﺮﻩﻙ ﻗﯩﻠﺴﯩﯖﯩﺰ ﺩﯦﺴﻪﻡ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻖ ﭼﯩﮕﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺯﯨﻨﮭﺎﺭ ﺋﯘﻧﯩﻤﯩﺪﻯ، ﺩﯗﻛﯩﻨﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻧﺪﯨﻦ ﻛﯩﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﻮﭼﻪﻧﻠﯩﻚ ﭘﺎﻳﺪﯨﻨﻰ ﺩﻩﭖ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﭘﻪﻳﺰﯨﻨﻰ ﺋﯘﭼﯘﺭﯗﺷﻨﻰ ﺧﺎﻟﯩﻤﯩﺪﻯ. ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﻣﻪﻳﻨﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻏﺎﺟﯩﻼﭖ ﺗﺎﺷﻠﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻥ ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ ﭼﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ، ﻣﺎﻳﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﻪﺧﻠﻪﺕ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﭘﻪﺭﯞﺍﺳﯩﺰ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﺗﺎﺭ ﻛﻮﭼﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻛﯧﺘﻪﺗﺘﻰ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯘ ﻛﻮﭼﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﻣﻪﺭﻛﯩﺰﯨﮕﻪ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﭖ ﻣﯧﯖﯩﺸﺎﺗﺘﻰ. ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺑﺎﺯﯨﺮﻯ ﺩﻩﭖ ﺋﺎﺗﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺑﺎﺯﺍﺭﺩﺍ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺋﯜﭼﯜﻧﻼ ﺗﯚﺭﻩﻟﮕﻪﻧﺪﻩﻙ ﻣﯩﻐﯩﻠﺪﯨﺸﯩﭗ ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﻟﻪﺯﯨﺰ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﮬﻮﺯﯗﺭﻟﯩﻨﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻜﻰ ﻣﻪﻣﯘﺭﭼﯩﻠﯩﻖ ﻛﯚﺯﮔﻪ ﭼﯧﻠﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﮔﯚﺷﻨﯩﯔ ﻛﯩﻠﻮﺳﻰ 14 ﻳﯜﻩﻥ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯧﯟﻩ، ﻗﯘﺭﯗﻕ ﻳﻪﻝ-ﻳﯧﻤﯩﺶ، ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ، ﻗﻮﻱ، ﺗﻮﺧﯘ، ﺑﯧﻠﯩﻖ ﻛﺎﯞﺍﭘﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﻪﺭﺯﺍﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯘ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯗﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﯧﻤﻪﻙ-ﺋﯩﭽﻤﻪﻙ ، ﮬﯚﻝ ﻣﯧﯟﯨﻠﻪﺭ ﻛﻪﭺ ﻛﯩﺮﮔﯩﭽﻪ ﺳﯧﺘﯩﻠﯩﭗ ﺗﯜﮔﻪﻳﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺗﯜﮔﯩﻤﯩﮕﯜﺩﻩﻙ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﻪﺭﺯﺍﻥ ﺑﺎﮬﺎﺩﯨﻼ ﺗﯚﻛﻤﻪ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺳﯧﺘﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﭘﺎﭼﺎﻗﭽﻰ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﮔﯧﭙﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﯨﻐﺎﻧﺪﺍ، ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﮕﻪ ﮔﯚﺵ، ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ، ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯧﯟﻩ ﻳﯚﺗﻜﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﯞﯗﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﻗﻪﮬﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ، ﻗﯩﻤﻤﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﻛﯚﺭﯛﻟﯜﺷﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﭘﺘﯘ. ﺧﻪﻧﺴﯘ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻨﯩﯔ ﻳﻪﻧﻪ ﻗﺎﭼﺎﻧﻐﯩﭽﻪ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﯞﺍﺕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺑﯩﺮ ﻧﯧﻤﻪ ﺩﯦﻤﻪﻙ ﺗﻪﺱ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺗﻪﯕﺸﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﺭﺍﻳﻮﻥ ﺋﻪﯞﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﯞﺍﻗﯩﺘﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺧﻪﻟﻘﯩﻤﯩﺰ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﯜﻣﯩﺪﯞﺍﺭ، ﺗﯩﺮﯨﺸﻤﯩﺴﺎ ﺑﯘ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﻮﻟﺪﯨﻦ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺭﯨﻘﺎﺑﻪﺗﻜﻪ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﯩﯔ ﺭﻩﮬﯩﻤﺴﯩﺰﻟﯩﻜﻰ ﻳﯧﺰﯨﻼﺭﻧﯩﯔ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺸﯩﮕﻪ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻛﯜﭼﯩﻴﯩﺸﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﻳﺪﯗ. ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺶ ﭘﺎﻙ ﻳﯧﺰﯨﺪﯨﻦ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﭗ ﻧﺎﭘﺎﻙ ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯘﭼﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺸﻰ ﻗﺎﺭﺍﻡ ﺋﻮﻏﯘﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﻨﻰ ﺋﯚﺭﺗﻪﻳﺪﯗ، ﺋﻪﺭﻟﯩﻚ ﮬﻪﯞﯨﺴﻰ ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﺶ ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﻨﻰ ﺋﯘﻟﻐﺎﻳﺘﯩﺪﯗ، ﺑﯘ ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﯘﻻﺭ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﯩﯔ ﻳﺎﻳﻠﯩﻘﯩﺪﺍ ﺋﺎﺕ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﺋﻮﻏﻼﻕ ﺗﺎﺭﺗﯩﺸﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺟﺎﻥ ﭘﯩﺪﺍﻟﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﺪﯗ. ﺷﯘﯕﺎ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﺑﯘﺯﯗﻟﯩﺪﯗ، ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯘﺯﯗﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﯩﺪﯗ. ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﻛﯚﯕﯜﻝ ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﯩﺮﻯ ﻛﻪﭼﻠﯩﻚ ﺋﻮﻳﯘﻧﺨﺎﻧﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺩﺍﯞﺭﺍﯓ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺋﯚﭼﯜﭖ-ﻳﯧﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ ﯞﻩﮬﯩﻤﯩﺴﻰ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺋﯩﺴﻜﻪﻧﺠﯩﮕﻪ ﺋﺎﻟﺪﻯ، ﺋﯘﻗﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﺎﺗﺮﺍﭼﺨﺎﻧﯩﻼﺭ ﻳﻪﻧﯩﻼ ﺋﺎﯞﺍﺕ، ﺋﯘﯞﯨﻼﺵ، ﺷﺎﭘﯩﻼﻗﻼﺵ، ﻣﯘﺳﻜﯘﻝ ﺑﻮﺷﯩﺘﯩﺶ ﺩﯗﻛﺎﻧﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﺧﯧﻨﯩﻤﻼﺭ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﺵ. ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﯞﺍﺑﺎﺩﻩﻙ ﺗﺎﺭﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺑﯘﺯﯗﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﺋﯘﯞﯨﻠﯩﺮﻯ ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﻪﺭﻧﻰ ﭘﺎﺷﯩﺪﻩﻙ ﭼﺎﻗﯩﺪﯗ. ﺋﻪﯞﺭﻩﺯ ﻳﻮﻟﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﻳﯘﻧﺪﯨﻼﺭ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻱ ﺋﺎﻗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺳﻨﯩﯔ ﻗﯘﻟﻠﯩﺮﻯ ﺑﯘ ﻣﻪﻳﻨﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﮬﯘﺟﺮﯨﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﺳﯩﺮﻏﯩﭗ ﺋﺎﻗﯩﺪﯗ. ﻏﯘﻟﺠﺎ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ، ﺑﯚﺭﺗﺎﻻ، ﺋﺎﻗﺴﯘ، ﻗﻪﺷﻘﻪﺭ ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ ﻣﺎﻳﻘﯘﺭﺗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻛﯚﭘﯩﻴﯩﺶ ﻧﯩﺴﯩﺒﯩﺘﯩﺪﻩ ﻳﯜﻧﻨﻪﻧﺪﯨﻨﻤﯘ ﺋﯧﺸﯩﭗ ﭼﯜﺷﺘﻰ. ﺳﯩﺘﺎﺗﯩﺴﺘﯩﻜﯩﻠﯩﻖ ﻣﻪﻟﯘﻣﺎﺗﻼﺭ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﻳﯧﺘﻪﺭﻟﯩﻚ ﭼﯚﭼﯜﺗﯜﺵ ﺩﻩﺭﯨﺠﯩﺴﯩﮕﻪ ﺑﺎﺭﻣﯩﻐﺎﻥ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ. «ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﺋﺎﺟﯩﺰ ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﻠﻐﺎﻧﺪﯗﺭ»، «ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺋﯚﺯﻯ ﺯﯗﻟﯘﻡ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﯩﺪﯗﺭ»، «ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺑﻪﻙ ﺗﯘﺯﻛﻮﺭﺩﯗﺭ»، «ﺋﻪﻗﻠﯩﻨﻰ ﺋﯩﺸﻠﻪﺗﻜﯜﭼﯩﻠﻪﺭ ﻗﯘﺗﯘﻟﯘﺷﻘﺎ ﺋﯧﺮﯨﺸﻪﻟﻪﻳﺪﯗ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻣﻪﺯﻣﯘﻧﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻳﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺋﻮﻳﻼﻳﻤﻪﻥ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﻣﯘﺭﻩﻛﻜﻪﭖ ﺋﻮﻳﻼﻳﻤﯩﺰ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻧﺎﻣﯩﻨﻰ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﭼﻮﻟﭙﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﻪﻙ ﺗﻮﻻ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯗﻕ، ﯞﺍﮬﺎﻟﻪﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﻪﯞﺟﯘﺗﻠﯘﻗﯩﻐﺎ ﺋﻪﻗﻠﯩﻤﯩﺰ ﻳﻪﺗﻤﯩﺪﻯ، ﺋﯚﺯ ﺷﻪﻳﺘﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﻤﯩﺪﯗﻕ، ﺋﯚﺯ ﺭﻩﻗﯩﺒﯩﻨﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﻤﯩﮕﻪﻥ ﻛﯩﺸﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﯧﯖﻪﻟﯩﺴﯘﻥ؟!

ﺋﺎﻏﯩﻨﻪﻣﻨﯩﯔ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﺴﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﯨﻼ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﻰ، ﺯﺍﻣﺎﻧﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﻧﻪﺳﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﺴﻰ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﭘﻪﺗﯩﻠﻪﭖ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ. ﺯﯨﻤﯩﺪﯨﺨﺎﻥ ﮬﻪﺩﻩ ﻳﻮﻟﺪﯨﺸﯩﻨﻰ ﭼﺎﻗﯩﺮﺩﻯ. ﺑﯩﺮ ﮬﺎﺯﺍﺩﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﺋﺎﻛﺎ ﻳﺎﺗﺎﻕ ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﻰ. ﺋﻮﻏﻠﻰ ﻣﻪﮬﻤﯘﺩ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺪﺍﺭﯨﺪﻩ ﺋﯩﺸﻠﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﺘﯩﻢ. ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ-ﺳﻮﻏﯘﻗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﻻ ﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺳﻮﺭﯗﻥ، ﻣﻪﺷﺮﻩﭖ ﻣﻪﺩﻩﻧﯩﻴﯩﺘﯩﺪﻩ ﻣﻮﻟﻼ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺧﻪﻟﻘﻘﻪ ﺗﻮﻧﯘﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺗﻠﯩﻚ، ﮬﻮﺷﻴﺎﺭ ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﻰ ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺋﺎﺩﻩﺗﺘﯩﻜﻰ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺋﯩﻠﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﻰ ﺳﺎﻻﮬﯩﻴﯩﺘﯩﺪﻩ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﺘﻪ ﻳﯧﺘﯩﻠﯩﭗ ، ﻛﯜﻟﻜﯩﻨﻰ ﺟﺎﻥ ﺋﻮﺯﯗﻗﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ، ﺧﻪﻟﻖ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺗﺎﯞﻟﯩﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻼ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺋﺎﺩﻩﻣﭽﻪ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺧﺎﺭﺍﻛﺘﯧﺮ ﻳﯧﺘﯩﻠﺴﻪ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﯩﺶ، ﺋﯜﻣﯩﺪﯞﺍﺭ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺑﺎﺷﺘﯩﻦ ﺋﺎﺧﯩﺮ ﺋﯧﻐﯩﺸﻤﺎﻱ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﻳﺎﺷﺎﺵ ﭘﺮﯨﻨﺴﯩﭙﻰ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﺪﯨﻦ ﻛﯜﻟﻜﯩﮕﻪ ﻗﯧﺮﯨﻠﯩﻖ، ﮬﺎﺭﻏﯩﻨﻠﯩﻖ ﻳﻪﺗﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻗﯩﺴﻘﯩﭽﻪ ﺋﻪﮬﯟﺍﻟﻠﯩﺸﯩﭗ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ.
ﮬﺎﯞﺍ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﺟﯜﻣﻪ ﻛﯜﻧﯩﺪﻩ ﺑﻪﻳﺘﯘﻟﻼ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﯩﮕﻪ ﺑﯘﺭﯗﻧﻼ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺩﯗﻡ، ﺳﻪﺋﯘﺩﻯ ﺋﻪﺭﻩﺑﯩﺴﺘﺎﻧﺪﯨﻜﻰ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﺑﺎﻱ ﺋﺎﺑﺪﯗﻏﯘﭘﯘﺭ ﺋﻪﻣﯩﻨﻨﯩﯔ ﺳﺎﺧﺎﯞﯨﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﺳﯧﻠﯩﻨﻐﺎﻥ، ﺋﯩﭽﯩﻤﯘ ﻧﻪﭘﺲ ﺯﯨﻨﻨﻪﺗﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺑﯘ ﻣﻪﺳﭽﯩﺖ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺑﯩﻨﺎﻛﺎﺭﻟﯩﻖ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻛﯚﺭﻛﯩﻨﻰ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﮔﻪ ﺑﻪﻙ ﺋﯩﺸﻠﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﯘﻟﯘﻏﻠﯘﻗﯩﻨﻰ، ﻛﯚﺭﻛﯩﻨﻰ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﺩﻩ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﻗﯩﻠﯩﺸﻘﺎ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﻤﯩﺰ، ﺑﯩﻨﺎﻛﺎﺭﻟﯩﻖ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﯩﺘﯩﻤﯩﺰ، ﺋﯩﺸﻘﻰ-ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺕ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﺩﺍ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﯩﻤﯩﺰ ﺟﻪﯞﻻﻥ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ.
ﯞﻩﺯ ﺳﯚﺯﻟﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﻰ ﺩﻩﭖ ﻳﺎﻳﻼﻗﺘﯩﻜﻰ ﺋﯩﺴﺘﯩﺮﺍﮬﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﯞﺍﺯ ﻛﯧﭽﯩﭗ ﺟﯜﻣﻪﮔﻪ ﺋﯜﻟﮕﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻤﯩﺶ. ﺑﯘﻧﻰ ﺩﻩﭖ ﻗﻮﻳﯘﺵ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﻠﯩﺮﻯ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺷﻪﺧﺴﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﯞﺍﺯ ﻛﯧﭽﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺭﻭﮬ ﻛﯩﻤﺪﻩ ﺑﺎﺭ؟ ﺋﯩﻤﺎﻣﺪﺍ ﺑﺎﺭ، ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺑﯘﻧﻰ ﻣﯩﻨﻨﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺩﻩﯞﺍﻟﺪﻯ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺑﯩﺰ ﺑﯘ ﺋﯩﻤﺎﻣﺪﯨﻦ ﺋﯜﻟﮕﻪ ﺋﺎﻟﺴﺎﻕ ﺋﺎﻟﯩﻤﯩﺰﻛﻰ، ﺋﯘﻧﻰ ﺋﻪﻳﯩﺒﻠﻪﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻣﺎﻳﻤﯩﺰ. ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺵ ﯞﻩ ﺑﻪﺯﻯ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻗﺎﺋﯩﺪﻩ-ﻳﻮﺳﯘﻧﻼﺭ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺳﯚﺯﻟﯩﺪﻯ. ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺷﺘﯩﻜﻰ ﻧﺎﺩﺍﻧﻠﯩﻘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺳﯚﻛﺘﻰ: ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﺎﻟﯩﺴﯩﻐﺎ «ﺭﺍﺑﺒﯘﻟﻼ» ﺩﻩﭖ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﭘﺘﯘ، ﺋﯩﺴﺖ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﮬﺎﻟﯩﻐﺎ، ﺋﯘ ﻧﺎﺩﺍﻧﻼﺭ ﺋﯩﺴﯩﻤﻨﯩﯔ ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﭘﺘﯘ. «ﺭﻩﺑﺒﯘﻟﻼ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺭﻩﺑﺒﻰ، ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﻼﮬﻰ ( ﻧﻪﺋﯘﺯﯗﺑﯩﻠﻼﮬ!!!) ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺑﻮﻟﻤﺎﻣﺪﯗ!…..

 ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺷﯩﺮﻩﮔﻪ ﻣﯘﺷﺘﻼﭖ ﻏﻪﺯﻩﭘﺘﯩﻦ ﺑﯩﺮ ﺗﻮﯞﻟﯩﯟﯨﺪﻯ، ﺋﯜﻧﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﻰ ﭼﯚﭼﯜﺗﯩﯟﻩﺗﺘﻰ، ﻣﯜﮔﺪﻩﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻧﻼﺭ ﺑﯧﺸﯩﻨﻰ ﺳﯩﻠﻜﯩﺪﻯ.

17 ﻳﯩﻠﻐﯩﭽﻪ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﺎﻗﯩﺮﻏﺎﻥ ﮔﻪﭖ!!! ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﻗﺎﻳﻨﺎﭖ، ﺑﯘ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﺗﺎ-ﺋﺎﻧﯩﺴﯩﻐﺎ ﺑﯜﮔﯜﻧﻼ ﺑﯘ ﻗﻪﺑﯩﮭ ﺋﯩﺴﯩﻤﻨﻰ ﻳﯚﺗﻜﯩﯟﯦﺘﯩﯖﻼﺭ ﺩﯦﺪﯨﻢ.

ﺧﺎﺗﺎ ﻗﻮﻳﯘﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩﺴﯩﻤﻼﺭﺩﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺭ: ﺋﺎﺑﺪﯗﺭﯗﺳﯘﻝ (ﺭﻩﺳﯘﻟﯘﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺑﻪﻧﺪﯨﺴﻰ)، ﺋﺎﺑﺪﯗﻧﻪﺑﻰ(ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﻪﻧﺪﯨﺴﻰ)… ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﯩﺴﻪﯕﻼﺭ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻮﻟﻠﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ﺳﻮﺭﺍﯕﻼﺭ، ﭼﺎﻻ ﻣﻮﻟﻼﻣﺪﯨﻦ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺋﯩﻠﯩﻢ ﺋﻪﮬﻠﯩﺪﯨﻦ ﺳﻮﺭﺍﯕﻼﺭ. ﺑﺎﻟﯩﻐﺎ ﻗﯘﺭﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺗﺎﻟﻼﭖ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ، ﻣﻪﻧﯩﻠﯩﻚ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺵ ﺳﯜﻧﻨﻪﺕ. ﻗﯘﺭﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﺴﺎﯕﻼﺭ ﻗﯘﺭﺋﺎﻥ ﺳﯚﺯﯨﮕﻪ ﺧﯩﻼﭖ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺴﯩﻤﻼﺭﻧﻰ ﺗﯧﭙﯩﯖﻼﺭ، ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﺍﭖ، ﺑﯩﻠﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﯕﻼﺭ… ﻣﯘﺷﯘ ﺋﯩﺸﺘﺎ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻧﺎﺩﺍﻧﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻠﻰ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ!
ﺋﯩﻤﺎﻡ ﭘﺎﻛﻠﯩﻖ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﻗﯘﺭﯗﻟﻐﺎﻥ ﻧﯩﻜﺎﮬﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﯞﻩ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ﻧﯩﻜﺎﮬﻨﯩﯔ ﻧﻪﺳﯩﻠﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﭘﺎﻙ، ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﻨﻘﻰ ﺷﻪﺭﺗﻰ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ. ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﻘﺘﺎ ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﻨﻰ ﺑﺎﻳﺎﻥ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺑﯩﺮ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﯩﺸﻠﻪﭖ ﭼﺎﺭﭼﺎﭖ ﺋﯧﺮﯨﻖ ﺑﻮﻳﯩﺪﺍ ﺋﺎﺭﺍﻡ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺳﺎ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﻟﻤﺎ ﺳﯘﺩﺍ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﻛﻪﭘﺘﯘ. ﻗﻮﺭﺳﯩﻘﻰ ﺋﺎﭼﻘﺎﻥ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ ﺳﯜﺯﯛﯞﯦﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﭼﯩﺸﻠﻪﭖ ﻳﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺑﯘ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕ ﮬﺎﻟﺪﺍ ﻳﯩﮕﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﻮﻳﻼﭖ، ﺋﺎﻟﻤﺎ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﻳﯚﻧﯩﻠﯩﺸﻜﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻣﯧﯖﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﻛﻪﭘﺘﯘ. ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﻣﯘﺷﯘ ﺑﺎﻏﻨﯩﯔ ﺳﯜﯕﮕﯜﭼﯩﺪﯨﻦ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺟﻪﺯﻣﻠﻪﺷﺘﯜﺭﯛﭖ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﻛﯩﺮﯨﭙﺘﯘ. ﺑﺎﻏﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﺋﻮﻏﺮﯨﻠﯩﻘﻘﺎ ﻛﯩﺮﺩﯨﯔ ﺩﻩﭖ ﺗﯘﺗﯘﯞﺍﭘﺘﯘ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﮕﻪ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﮬﻪﻗﻘﯩﻨﻰ ﻳﯧﻴﯩﺸﺘﯩﻦ ﺑﻪﻙ ﻗﻮﺭﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺷﯘﯕﺎ ﺑﯘ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺭﺍﺯﯨﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﺎﻟﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﻜﯩﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ ﺑﯘ ﻳﯩﮕﯩﺘﻨﯩﯔ ﮬﺎﺭﺍﻣﺪﯨﻦ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻗﻮﺭﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﺪﯨﻦ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻨﯩﭗ، ﻳﺎﻟﻐﯘﺯ ﻗﯩﺰﯨﻨﻰ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺸﻨﻰ ﻧﯩﻴﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﭙﺘﯘ ﯞﻩ ﻳﯩﮕﯩﺘﻜﻪ: ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ ﻣﻪﻧﺪﯨﻦ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕ ﭼﯩﺸﻠﻪﭖ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﯔ ﯞﻩ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕ ﻛﯩﺮﮔﻪﻧﻠﯩﻜﯩﯖﻨﻰ ﺋﻪﻳﺒﻠﯩﻤﻪﻳﻤﻪﻥ. ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺳﻪﻧﺪﯨﻦ ﺭﺍﺯﻯ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﻡ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯩﺮ ﺷﻪﺭﺗﯩﻢ ﺑﺎﺭ، ﺷﯘﻧﻰ ﺋﻮﺭﯗﻧﻼﻳﺴﻪﻥ. ﻧﯧﻤﻪ ﺷﻪﺭﺗﻠﯩﺮﻯ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﻮﺭﯗﻧﻼﻳﻤﻪﻥ ﺩﻩﭘﺘﯘ ﻳﯩﮕﯩﺖ. « ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰﯨﻢ ﺑﺎﺭ، ﺩﻩﭘﺘﯘ ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ، ﻛﯚﺯﻯ ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ، ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ، ﭘﯘﺗﻰ ﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻗﻮﻟﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘﻧﻰ ﺋﺎﻟﯩﺴﻪﻥ!». ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺗﯧﯖﯩﺮﻗﺎﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻗﺎﭘﺘﯘ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﻨﯩﯔ ﺭﺍﺯﯨﻠﯩﻘﻰ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯘ ﺷﻪﺭﺗﻜﻪ ﻣﺎﻗﯘﻝ ﺑﻮﭘﺘﯘ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﺗﻮﻳﻰ ﺑﻮﭘﺘﯘ. ﺗﻮﻱ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﯩﮕﻪ ﺗﺎﯓ ﻗﺎﭘﺘﯘ، ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺑﻪﺵ ﺋﻪﺯﺍﻳﻰ ﺳﺎﭘﻤﯘﺳﺎﻕ، ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﻯ ﻳﯧﻘﯩﻤﻠﯩﻖ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﮕﻪ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ: «ﺩﺍﺩﺍ، ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻣﯧﻴﯩﭗ، ﭘﺎﻟﻪﭺ ﺩﻩﯞﺍﺗﺎﺗﺘﯩﻼ، ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﺋﯩﻜﻪﻧﻐﯘ؟ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﯗ؟…» ﺩﻩﭘﺘﯘ. ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ: «ﻳﺎﻕ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ، ﺳﯧﻨﻰ ﺳﯩﻨﺎﭖ ﺑﺎﻗﻘﺎﻥ. ﻗﯩﺰﯨﻤﻨﯩﯔ ﻛﯚﺯﻯ ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﺋﯘﻧﻰ ﻧﺎﻣﻪﮬﺮﻩﻣﻠﻪﺭﮔﻪ ﮬﺎﻳﺎﺳﯩﺰﻻﺭﭼﻪ ﺗﯩﻜﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻳﺎﺕ، ﻳﺎﻣﺎﻥ ﻧﻪﺯﻩﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻦ ﺳﺎﻗﻼﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ. ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﮔﻪﭖ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ-ﺷﯩﻜﺎﻳﻪﺗﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ. ﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﺋﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺗﯩﻠﯩﻨﻰ ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﮔﻪﭖ-ﺳﯚﺯ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ، ﭼﯧﻘﯩﻤﭽﯩﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﻳﯩﻐﯩﯟﺍﻻﻻﻳﺪﯗ؛ ﭘﯘﺗﻰ ﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﻳﻮﻟﻐﺎ ﻣﺎﯕﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﻗﻮﻟﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﺋﻪﻟﯟﻩﺗﺘﻪ ﻗﻮﻟﯩﻨﻰ ﺋﻪﮔﺮﻯ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻗﻮﻟﻰ ﮬﺎﻻﻟﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ»… ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﯘﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖ ﻗﯧﻴﻨﺎﺗﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﻟﻪﻣﭽﻪ ﺳﯚﻳﯜﻧﯜﭘﺘﯘ. «ﻣﯘﺷﯘ ﭘﺎﻙ ﺑﯩﺮ ﺟﯘﭘﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﮬﻪﻧﻪﻓﻰ ﺭﻩﮬﯩﻤﻪﮬﯘﻟﻼ ﺋﻪﻟﻪﻳﮭﯩﺪﻩﻙ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﺯﺍﺕ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ» ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯩﻤﺎﻡ، ﺑﯘ ﮔﻪﭘﺘﯩﻦ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﯨﻜﻰ ﻛﯚﭖ ﺳﺎﻧﻠﯩﻖ ﻣﯘﺳﯘﻟﻤﺎﻧﻼﺭ، ﺟﯜﻣﻠﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺰﻣﯘ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﮬﻪﻧﻪﻓﻰ ﻣﻪﺯﮬﯩﭙﯩﻨﯩﯔ ﻳﻮﻟﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﯩﻤﯩﺰ. ﺋﺎﺷﯘ ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺯﺍﺗﻨﯩﯔ ﺋﺎﺗﺎ-ﺋﺎﻧﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﺴﻰ ﺭﺍﺳﺘﻤﯘ ﻳﺎﻟﻐﺎﻧﻤﯘ (ﺋﯩﺸﻨﯩﯔ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﺘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯜﭼﻰ ﺋﺎﻟﻼﮬ)، ﺑﯘﻧﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺷﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻛﻰ، ﺋﺎﻟﻼﮬ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﻨﻰ، ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻨﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ، ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺋﯩﺰﻧﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﭘﺎﻛﻠﯩﻖ ﺗﯘﻏﯘﻟﯩﺪﯗ، ﭘﺎﻙ ﻧﯩﻜﺎﮬﺘﯩﻦ ﭘﺎﻙ ﭘﻪﺭﺯﻩﻧﺖ، ﺋﯧﺴﯩﻞ ﻧﻪﺳﻪﭖ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﻘﺎ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ.

 ﻧﺎﻣﺎﺯﺩﯨﻦ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﺑﺎﻏﺪﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺩﯗﻕ. ﻧﯩﻠﻘﯩﻠﯩﻖ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﭼﻰ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ، ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﯩﺸﺘﯩﻦ ﺳﯩﺮﺗﻘﻰ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﯩﻼﺭ ﻣﯘﺳﺎﺑﯩﻘﯩﺴﯩﺪﺍ ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﭘﻪﺭﮬﺎﺕ ﺑﺎﻏﻨﻰ ﻣﯘﯕﻐﺎ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﺩﻯ. ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﺷﺎﮬﻰ ﻣﻪﺭﮬﯘﻡ ﻧﯘﺭﻣﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺕ ﺗﯘﺭﺳﯘﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﺎﺯﯨﺮ ﻳﺎﻗﯘﭖ ﺩﻩﭖ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﺍﯞﯦﺘﯩﭙﺘﯘ، ﻧﻪﺷﻪ ﭼﯧﻜﯩﯟﺍﻟﺴﺎ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﯘﻣﯘﯞﯦﻠﯩﭗ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﺗﺎﺭﯨﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﺋﻪﺳﻪﺑﯩﻴﻠﯩﻚ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯧﭙﯩﺸﯩﭗ ﺟﺎﻥ-ﺟﻪﮬﻠﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﯧﻠﯩﯟﯦﺘﯩﻤﯩﺶ… ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻜﻰ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺗﻪﯓ ﻳﺎﺷﺘﯩﻜﯩﻠﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﺩﺍ ﺋﻪﯓ ﺋﺎﻟﺪﻯ ﺩﻩﭖ ﻗﺎﺭﯨﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭼﯧﻠﯩﺶ ﺋﯘﺳﻠﯘﺑﯩﻤﯘ ﻣﺎﯕﺎ ﻳﺎﺭﯨﺪﻯ، ﻣﻪﻥ ﺑﯘ ﺗﻪﺱ ﺳﺎﺯﺩﯨﻦ ﻣﯘﯓ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﺸﻨﻰ ﺋﯚﺯﻟﯜﻛﯩﻤﺪﯨﻦ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯘﺳﺘﺎ ﻛﯚﺭﻣﻪﻱ ﮬﻪﺭ ﻣﯘﻗﺎﻣﺪﺍ ﻳﻮﺭﻏﯩﻼﭖ، ﻗﻮﻟﯘﻣﻨﻰ ﺋﺎﺭﺍﻥ ﺋﻪﻳﯟﻩﺷﻜﻪ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﻩﻟﯩﮕﻪﭼﻜﻪ، ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﭼﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺗﺎﻻﻧﺘﻰ ﯞﻩ ﺳﻪﯞﯨﻴﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﺭﺍﭘﻼ ﺑﯩﻠﻪﻟﻪﻳﺘﺘﯩﻢ. ﺋﻪﻛﺒﻪﺭﻧﯩﯔ ﺯﯨﻞ، ﺳﯧﺮﯨﭗ ﭼﯧﻠﯩﺶ ﺋﯘﺳﻠﯘﺑﯩﻐﺎ ﻗﺎﻳﯩﻞ ﺑﻮﻟﺪﯗﻡ. ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﻘﺘﺎ ﺗﻪﻛﻠﯩﭗ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﻣﻪﻧﻤﯘ «ﺩﯨﻞ ﻛﯜﻳﻰ»ﮔﻪ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﯨﻢ، ﺋﯘﺳﺘﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺳﻪﻝ ﺗﻪﻣﺘﯩﺮﻩﭖ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﭼﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﺎﺭﻗﯩﺪﯨﻦ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﻣﺎﮬﺎﺭﯨﺘﯩﻨﻰ ﺋﯩﺸﻘﺎ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﭘﻪﺩﻩ ﻳﻪﻛﻜﻪ ﻣﯘﯓ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﭘﻪﺭﮬﺎﺩﻣﯘ ﻣﯘﻗﺎﻣﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﺋﺎﯞﺍﺯﺩﺍ ﺗﻮﯞﻟﯩﺪﻯ، ﻗﻮﺷﻨﺎ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﯩﻜﻰ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﺭﯨﺪﻯ، ﺷﯘ ﺋﻪﺳﻨﺎﺩﺍ ﺋﯧﻐﯩﺰ ﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻰ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﻛﻪﻳﭙﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﻮﻻ ﺋﯘﭼﯘﺭﺩﻯ. ﺋﯘ ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﺳﻮﺭﯗﻧﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﻪﺵ ﻛﻮﻱ ﺑﻪﺭﺳﻪ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺋﯘ ﺑﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﺎﯞﺍﺯ ﻳﺎﯕﺮﺍﺗﻘﯘ ﺋﯧﺴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﺯﻯ ﺑﻪﻛﻼ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﭼﯩﻘﺎﺗﺘﻰ، ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺳﺎﺯ ﺑﺎﺷﻼﻧﺴﯩﻼ ﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﺯﻯ ﻗﯘﻻﻗﻨﻰ ﺋﺎﻏﺮﯨﺘﺎﺗﺘﻰ، ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﺳﺎﺩﺍﺳﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮔﺎﺭﻣﻮﻥ ﺋﺎﯞﺍﺯﯨﻨﯩﯔ ﺗﻮﻗﯘﻧﯘﺷﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﮔﻮﻳﺎ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺭﯗﺳﻼﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﯩﻲ ﺗﻮﻗﯘﻧﯘﺷﯩﺪﻩﻙ ، ﮬﯧﻠﯩﻘﻰ ﺳﺎﺭﺍﯕﻘﯧﺘﯩﺶ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺧﺎﺋﯩﻨﺪﻩﻙ ﺑﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ.

ﺩﻭﺳﺘﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﻮﺷﻠﯩﺸﯩﭗ ﺷﯘﻧﻰ ﻛﻪﭼﺘﻪ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ؛ ﺳﯚﻳﯜﻣﻠﯜﻙ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺑﺎﻏﺮﯨﻐﺎ ﻗﺎﻧﻤﺎﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﺪﯨﻢ.

ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻟﯩﺮﻯ

ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺗﻮﻟﯘﻗﺴﯩﺰ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﺍ ﻣﻪﻛﺘﻪﭘﻨﯩﯔ ﺟﯘﻏﺮﺍﭘﯩﻴﻪ ﺩﻩﺭﺳﻠﯩﻚ ﻛﯩﺘﺎﯞﯨﺪﯨﻨﻤﯘ ﺋﻪﻳﺘﺎﯞﯗﺭ، ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﺴﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻳﺎﺩﯨﻤﺪﺍ ﺋﯘﻧﺘﯘﻟﻤﺎﺱ ﺑﯩﺮ ﺗﻪﺳﺮﺍﺕ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺋﺎﻣﯧﺮﯨﻜﯩﻠﯩﻖ ﺑﯩﺮ ﻓﻮﺗﻮﮔﺮﺍﻕﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺟﺎﮬﺎﻧﻐﺎ ﺗﻮﻧﯘﺗﻘﺎﻧﯩﻜﻪﻥ، ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻚ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﻰ ﺋﯚﺯ ﺧﺎﺗﯩﺮﯨﺴﯩﺪﻩ: ﻣﻪﻥ ﺩﯗﻧﻴﺎﻧﻰ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ 2000ﺩﯨﻦ ﻛﯚﭖ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﻠﯩﻚ ﺟﺎﻳﻼﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩﻙ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﻣﯩﺪﯨﻢ» ﺩﻩﭖ ﻳﺎﺯﻏﺎﻧﯩﻜﻪﻥ. ﺋﯩﺪﺍﺭﻩ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺷﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺋﺎﭘﺎﺭﻣﺎﻗﭽﻰ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﺗﯚﺕ ﻛﯜﻧﻠﯜﻙ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﯩﻨﻰ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﺷﯩﺮﻛﯩﺘﯩﮕﻪ ﮬﺎﯞﺍﻟﻪ ﻗﯩﻠﯩﭙﺘﯘ. ﻛﯩﺸﻰ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ 4 ﻣﯩﯔ ﻳﯜﻩﻧﺪﯨﻦ ﺋﺎﺭﺗﯘﻕ ﺧﻪﺟﻠﯩﮕﻪﻧﻤﯩﺶ. ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻛﻪﻟﮕﯜﺩﻩﻛﻤﯩﺰ، ﺧﺎﻟﯩﻐﺎﻧﻼﺭ ﺋﯚﺯﻯ ﭘﯘﻝ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﺪﺍ ﺋﯜﭺ ﻛﯜﻥ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘ ﮔﻪﭘﻠﻪﺭ ﺋﯩﺪﺍﺭﯨﺪﻩ ﺑﻮﻟﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ، ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻐﺎ ﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﺷﯩﺮﻛﻪﺗﻜﻪ ﺗﯩﺰﯨﻤﻠﯩﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ ﻣﻪﻥ ﻳﯘﺭﺗﺘﺎ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﺧﻪﯞﻩﺭ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﺎﭘﺘﯩﻤﻪﻥ. ﺋﯩﺪﺍﺭﯨﻐﺎ ﻛﻪﻟﺴﻪﻡ، ﻳﯧﺮﯨﻤﺪﯨﻦ ﻛﯚﭖ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﺸﻘﺎ ﺗﯩﺰﯨﻤﻼﺗﻤﺎﭘﺘﯘ، ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ « ﮔﯘﺍﯕﺸﯩﺪﯨﻜﻰ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻤﯘ ﻳﯧﺘﻪﺭﻟﯩﻚ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﺋﯜﭺ ﻛﯜﻧﺪﯨﻦ ﺋﯧﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﺴﻪ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﻤﺎﻳﺪﯗ، ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻡ ﺩﯦﮕﻪﻧﻤﯘ ﺷﯘ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﺪﻩﻙ، ﻳﯜﻧﻨﻪﻧﺪﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭ، ﻛﯚﺭﮔﯜﭼﯩﻠﯩﻜﻰ ﻳﻮﻕ…» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖ ﺗﻪﺳﻪﻟﻠﯩﻲ ﺗﺎﭘﺘﯩﻢ. 8-ﺋﺎﻳﻨﯩﯔ 25-ﻛﯜﻧﻰ ﺗﺎﯓ ﺋﺎﺗﻤﺎﺳﺘﯩﻼ ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﻮﺭﺗﻘﺎ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ، ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻧﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺳﻮﻣﻜﺎﻣﺪﯨﻦ ﺗﯚﺕ ﺗﺎﻝ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﻗﻪﻟﻪﻣﺘﯩﺮﺍﭺ ﭼﯩﻘﯩﭗ ، ﺋﯚﺗﻪﻟﻤﻪﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺗﯚﺕ ﭘﯩﭽﺎﻗﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻏﯩﻨﻪﻡ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ، ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯜﭼﯩﻨﻰ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻐﺎ ﻳﯩﻐﯩﻨﻐﺎ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﻪﺭ ﺋﺎﻟﻐﺎﭺ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﯩﺪﻯ، ﭘﯩﭽﺎﻗﻨﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﯩﻨﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﺳﻮﻣﻜﯩﻐﺎ ﻳﯩﻐﯩﭗ ﻗﻮﻳﻐﯩﻨﯩﻢ ﻗﯩﺰﺯﯨﻖ، ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﻣﺎﯕﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﺍ ﺋﯧﻠﯩﯟﯦﺘﯩﺸﻨﻰ ﺋﯘﻧﺘﯘﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ. ﭘﯩﭽﺎﻗﻼﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﻧﯩﻢ ﺋﺎﻏﺮﯨﺪﻯ. ﺗﻪﻛﺸﯜﺭﮔﯜﭼﯩﻠﻪﺭ ﺑﯘ ﺳﻮﻣﻜﺎﯕﻨﻰ ﻳﯜﻙ ﺗﻮﺷﯘﺵ ﺋﻮﺭﻧﯩﻐﺎ ﺋﺎﭘﯩﺮﯨﭗ ﻗﻮﻱ، ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻧﻐﺎ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﭼﯩﻘﺎﻟﻤﺎﻳﺴﻪﻥ ﺩﻩﭖ ﺗﯘﺭﯗﯞﺍﻟﺪﻯ. ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺋﺎﺯ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﻳﯜﻙ ﺗﻮﺷﯘﺵ ﺋﻮﺭﻧﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻡ ﺋﯚﭼﯩﺮﻩﺗﺘﻪ ﺗﯘﺭﺩﯗﻡ، ﮬﯧﭻ ﻧﯚﯞﻩﺕ ﻛﯧﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﺋﺎﺧﯩﺮ ﭘﯩﭽﺎﻗﺘﯩﻦ ﯞﺍﺯ ﻛﻪﭼﺘﯩﻢ، ﺗﻪﻛﺸﯜﺭﮔﯜﭼﻰ ﻗﻮﻟﯘﻣﺪﯨﻜﻰ ﭘﯩﭽﺎﻗﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﻮﻧﯟﯦﺮﺗﻘﺎ ﺗﯩﻘﺘﻰ، «ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﯧﺮﻩﻳﻠﻰ»ﺩﯦﮕﻪﻥ ﮔﻪﭘﻨﯩﻤﯘ ﻗﯩﻠﻤﯩﺪﻯ. ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻧﻐﺎ ﺋﺎﺭﺍﻧﻼ ﺋﯜﻟﮕﯜﺭﺩﯛﻡ. ﺗﯚﺕ ﺳﺎﺋﻪﺗﺘﯩﻦ ﺋﺎﺭﺗﯘﻕ ﺋﯘﭼﻘﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﻳﺎﭘﻴﯧﺸﯩﻞ ﺯﯦﻤﯩﻨﯩﻐﺎ ﭘﻪﺳﻠﯩﺪﯗﻕ، ﺗﺎﻍ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﻛﻪﯓ ﺑﯩﺮ ﺗﯜﺯﻟﻪﯕﻠﯩﻜﺘﻪ ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﻮﺭﺕ ﻛﯚﺭﯛﻧﺪﻯ. ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﻮﺭﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﺸﯩﻤﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻧﻼ ﻧﻪﻣﺨﯘﺵ ﮬﺎﯞﺍ، ﺋﻮﺕ-ﭼﯚﭘﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﯩﺪﻯ ﮔﯜﭘﯜﻟﺪﻩﭖ ﺋﯘﺭﯗﻟﺪﻯ. ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﯩﺰﻏﺎ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﯩﺰ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﺷﯩﺮﻛﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﺷﻠﯩﻐﯘﭼﯩﻠﯩﺮﻯ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻐﺎ ﺑﯚﻟﯜﻧﯜﭖ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ. ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﺎﻛﺎﺭ ﺗﺎﻏﻼﺭ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﻏﺎﻳﻪﺕ ﭼﻮﯓ ﺋﻮﺕ-ﭼﯚﭖ ﺩﯙﯞﯨﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺑﯘﺯﯗﯞﻩﺗﻜﻪﻥ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﮬﯧﺴﺎﺑﻘﺎ ﺋﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﺍ ﺋﻮﺕ-ﭼﯚﭖ ﻗﺎﭘﻼﻧﻤﯩﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﻩﺭﻣﯘ ﺗﺎﻗﯩﺮ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﮔﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺑﯩﺰﮔﻪ ﻣﻪﺳﺌﯘﻝ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﺷﻠﯩﻐﯘﭼﻰ ﻗﯩﺰ ﮔﯘﺍﯕﺪﯗﯓ ﺷﯩﯟﯨﺴﯩﻨﯩﯔ ﭘﯘﺭﯨﻘﻰ ﺋﺎﺭﯨﻼﺷﻘﺎﻥ ﺋﯚﻟﭽﻪﻣﻠﯩﻚ ﺗﯩﻠﺪﺍ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﭖ ﻣﺎﯕﺪﻯ، ﻗﯩﺰ ﺋﯚﺯ ﮬﺎﻟﯩﻐﺎ ﻳﺎﺭﯨﺸﺎ ﺧﯧﻠﻰ ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﻰ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺑﯩﺮﺩﻩﻣﺪﯨﻼ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﻨﻰ ﻛﯜﻟﻜﻪ ﺳﺎﺩﺍﻟﯩﺮﻯ ﻗﺎﭘﻼﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﺪﺍ ﺩﻭﺳﺖ-ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻨﻰ «ﮔﻮﺭﻭﯗ» (ﺋﯩﺖ ﮔﯚﺷﻰ) ﺩﻩﻳﺪﯨﻜﻪﻥ، ﻣﯘﺷﯘ ﮔﻪﭘﻨﻰ ﻣﻪﺭﻛﻪﺯ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﯩﻠﯩﻖ ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﻰ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﯩﺪﻯ. ﻳﻮﻟﺒﺎﺷﭽﻰ ﻗﯩﺰ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﺪﺍ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﺍﻻﺭﻧﯩﯔ ﻛﯚﭘﻠﯜﻛﯩﻨﻰ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﻨﯩﯔ ﺳﻪﻝ ﻛﯩﭽﯩﻜﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﺘﻰ. ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﯩﻠﯩﻖ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ «ﺳﯧﻨﯩﻤﯘ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺩﯦﮕﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﻣﺪﯗ؟» ﺩﯦﯟﯨﺪﯨﻢ، ﺋﯘ ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﻛﯜﻟﻜﯩﺴﯩﮕﻪ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﻛﯜﻟﯜﯞﻩﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﻪﻣﻜﯩﻨﻠﯩﻚ ﺑﯩﻠﻪﻥ «ﺭﻩﯕﻠﯩﻚ ﻛﯚﺯﻟﯜﻙ ﺑﯘﺭﺍﺩﻩﺭ! ﺋﯩﺸﻘﯩﻠﯩﭗ ﻣﻪﻥ ﺳﻪﺗﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻚ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻣﯩﺠﻪﺯﺩﻩ» ﺩﯦﺪﻯ. ﺋﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺷﻮﺥ ﻣﯩﺠﻪﺯﻯ، ﻳﻮﻣﯘﺭﯨﺴﺘﯩﻚ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﻰ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﻳﯧﺘﻪﻛﭽﯩﻠﯩﻜﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﺎﺑﯩﻠﯩﻴﯩﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻧﮕﻪ ﻳﯧﻘﯩﻤﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ، ﺩﻩﺳﻠﻪﭘﺘﻪ ﻛﯚﺭﯛﻧﮕﻪﻧﺪﯨﻜﻰ ﺋﻪﻳﯩﺒﻨﺎﻗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﺎﭘﺘﻰ. ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻐﺎ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﺋﺎﻟﺪﯨﻨﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻣﯘ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯘ ﺋﺎﺟﯩﺰﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﻮﺑﺪﺍﻥ ﺑﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻮﺷﻴﺎﺭ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﭼﯩﺮﺍﻳﻨﯩﯔ ﺋﺎﺭﻗﯩﺴﯩﻐﺎ ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻧﻐﺎﻥ ﺳﻪﺗﻠﯩﻚ، ﺧﯘﻧﯘﻛﻠﯘﻛﻨﻰ ﺑﺎﻳﻘﺎﭖ ﻗﺎﻟﺴﺎ ﺷﯘ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﺋﯜﻣﯩﺪﺳﯩﺰﻟﯩﻨﯩﭗ، ﺧﯘﻟﻘﻰ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﻪﺭﻧﻰ ﺳﯧﻐﯩﻨﯩﺪﯗ، ﮬﯚﺳﻨﻰ ﯞﻩ ﺧﯘﻟﻘﻰ ﺋﯚﺯﺋﺎﺭﺍ ﻣﺎﺳﻼﺷﻘﺎﻧﻼﺭﻧﻰ ﺋﯩﺰﺩﻩﻳﺪﯗ، ﺋﻪﮔﻪﺭ ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﺟﺎﻧﺎﻧﻼﺭﻧﻰ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﺴﺎ، ﺧﯘﻟﻘﻰ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﺎﻟﻼﻳﺪﯗ، ﺑﯘ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻚ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺟﯘﻻﻟﯩﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﭼﻘﺎ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﺋﯚﯕﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺧﯘﻟﻘﯩﻨﯩﯔ ﺳﻪﺗﻠﯩﻜﻰ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﺑﻪﺧﺘﺴﯩﺰﻟﯩﻜﻰ. ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﻪﺭ ﺑﯘﻧﻰ ﺋﯧﺘﯩﺮﺍﭖ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻐﺎ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺗﻪﻣﻪﻧﻨﺎ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺯﯨﻴﺎﻥ ﺗﺎﺭﺗﯩﺪﯗ. ﺭﯗﺧﺴﺎﺭﯨﻐﺎ ﺯﯨﻴﺎﺩﻩ ﻛﯚﯕﯜﻝ ﺑﯚﻟﯜﭖ ﻗﻪﻟﺒﯩﮕﻪ ﺳﻪﻝ ﻗﺎﺭﯨﻐﺎﻥ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﻪﺭ ﻻﺗﺎ ﻗﻮﺭﭼﺎﻗﺘﻪﻙ ﺗﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ، ﺧﺎﺭﻻﻧﻐﺎﻥ ﭼﯧﻐﯩﺪﯨﻤﯘ ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺗﻪﺳﻪﻟﻠﯩﻲ ﺗﺎﭘﺎﻻﻳﺪﯗ ﮬﻪﻡ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺑﯘ ﻗﻮﺭﭼﺎﻗﻨﻰ ﺗﯧﺮﯨﯟﯦﻠﯩﺸﯩﻐﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﺪﯗ. ﺋﻪﺭ-ﺋﺎﻳﺎﻟﻨﯩﯔ ﻣﯘﺭﻩﻛﻜﻪﭖ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﻩﺗﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﺋﯩﺖ ﺗﺎﻻﻱ ﻛﯩﺘﺎﺑﻼﺭﻧﻰ ﺋﻮﻗﯘﺩﯗﻡ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘ ﮬﯧﭽﻨﯧﻤﯩﮕﻪ ﺋﻪﺳﻘﺎﺗﻤﯩﺪﻯ، ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﻳﻮﻕ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﻛﯩﺘﺎﺑﺘﯩﻦ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﻘﺎ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﻩﻟﻪﻣﺪﯗﻕ؟! ﺳﯩﻨﯩﭙﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰﭼﺎﻕ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﺎﺩﻩﺗﺘﻪ ﻗﺎﭘﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﺎﻧﭽﻪ ﺋﺎﭼﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻧﻤﯘ ﺋﺎﻧﭽﻪ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻤﻪﻳﺘﺘﻰ. ﺑﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯖﻤﯘ ﺋﯩﭽﻰ ﭘﯘﺷﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻛﯩﺸﯩﻠﯩﻚ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﻩﺗﻜﻪ ﺩﺍﺋﯩﺮ ﻛﯩﺘﺎﺑﻼﺭﻏﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ ﻗﺎﭘﺘﯘ ﯞﻩ ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﻼﺭﺩﺍ ﻣﻮﺩﺍ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺩﺍﻟﻰ ﻛﺎﺭﻧﯩﮕﻨﯩﯔ «ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﺭﺗﯘﻗﭽﯩﻠﯩﻘﻼﺭ ﯞﻩ ﻛﻪﻣﭽﯩﻠﯩﻜﻠﻪﺭ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻛﯩﺘﺎﺑﯩﻨﻰ ﺋﻮﻗﯘﭘﺘﯘ، ﻛﯩﺘﺎﺑﺘﯩﻜﻰ «ﺩﺍﺋﯩﻢ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﻩﯓ، ﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭﻟﯩﻘﯩﯖﯩﺰ ﺋﺎﺷﯩﺪﯗ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺳﯚﺯﺩﯨﻦ ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻨﯩﭙﺘﯘ. ﺋﺎﺧﯩﺮﻯ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﺪﻯ؟ ﮬﻪﺭ ﻛﯜﻧﻰ ﺳﯩﻨﯩﭙﺘﺎ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﻩﭖ، ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻧﻨﯩﯔ ﻛﯚﺯﯨﮕﻪ ﻏﻪﻳﺮﯨﻲ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ، «ﺳﺎﺭﺍﯓ» ﺋﺎﺗﺎﻟﻐﯩﻠﻰ ﺗﺎﺱ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺩﯦﻤﻪﻙ، ﭘﺎﻗﯩﻨﯩﯔ ﻏﺎﺯﻧﻰ ﺩﻭﺭﺍﻳﻤﻪﻥ ﺩﯦﻴﯩﺸﻰ ﺋﺎﻗﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺶ. ﻣﯩﺠﻪﺯﺩﯨﻜﻰ ﺋﻮﺳﺎﻟﻠﯩﻘﻨﻰ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﺗﯜﮔﯩﺘﯩﺸﻜﻪ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﺋﺎﺭﺗﯘﻗﭽﯩﻠﯩﻘﻼﺭﻧﻰ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﺸﻜﻪ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻪﺭ ﺋﯩﺶ ﺗﻪﺩﺭﯨﺠﯩﻲ، ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺑﻮﻟﻐﯩﻨﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ. ﻣﯩﺰﺍﺟﺪﯨﻜﻰ ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﺷﻨﻰ ﺩﻭﺭﺍ ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺩﺍﯞﺍﻟﯩﻐﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ، ﻣﯩﺠﻪﺯﺩﯨﻜﻰ ﻛﻪﻣﭽﯩﻠﯩﻜﻨﻰ ﻛﯩﺘﺎﺏ ﺋﻮﻗﯘﭘﻼ ﻳﻮﻗﺎﺗﻤﺎﻕ ﺗﻪﺱ، ﺷﯘﯕﺎ ﺩﺍﻟﯩﻲ ﻛﺎﺭﻧﯩﮕﯩﻨﯩﯔ ﺩﺍﻧﺎ ﻣﻪﺳﻠﯩﮭﯩﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﯘﯞﻩﭘﭙﻪﻗﯩﻴﻪﺕ ﻗﺎﺯﺍﻧﻐﯘﭼﯩﻼﺭﻏﺎ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﯩﻤﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺸﻪﻧﻤﻪﻳﻤﻪﻥ.
ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﯩﻜﻰ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻧﯩﻘﺎﭘﻠﯩﻖ ﺗﺎﻧﺴﺎ ﺋﻮﻳﻨﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ. ﺑﯩﺰ ﻛﯚﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻳﯜﺯﻩﻛﻰﭼﯩﺮﺍﻳﻼﺭﻧﯩﯔ ﻗﯧﺘﯩﺪﺍ ﺑﯩﺰ ﻛﯚﺭﻩﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻳﯜﺯ ﺑﺎﺭ. ﮬﯧﻜﺎﻳﻪ ﻳﺎﺯﺳﺎﻥ ﺋﻪﻧﻪ ﺷﯘ ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻥ ﻳﯜﺯﻟﻪﺭﻧﯩﻤﯘ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮﻟﯩﺸﯩﻤﯩﺰ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﻳﻮﻟﺒﺎﺷﭽﻰ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺑﯩﺮ ﺧﯩﻞ ﭼﯩﺮﺍﻳﺪﺍ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻠﺴﺎ، ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺑﯩﺮ ﺧﯩﻞ، ﺗﻪﯕﺘﯘﺵ ﺧﯩﺰﻣﻪﺗﺪﺍﺷﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺧﯩﻞ ﭼﯩﺮﺍﻱ ﯞﻩ ﺗﻪﻟﻪﭘﭙﯘﺯﺩﺍ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﺩﺍﺭﯞﯨﻨﻨﯩﯔ » ﻣﯘﮬﯩﺘﻘﺎ ﻣﺎﺳﻠﯩﺸﺎﻟﯩﻐﺎﻧﻼﺭ (ﻳﺎﺷﺎﺷﻘﺎ) ﺗﺎﻟﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﻣﺎﺳﻠﯩﺸﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻼﺭ (ﺋﯚﻟﯜﻣﮕﻪ) ﺷﺎﻟﻠﯩﻨﯩﺪﯗ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺳﻪﭘﺴﻪﺗﯩﺴﻰ ﺑﯘ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﺘﯩﮕﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ…
ﻳﻪﯕﮕﯩﻞ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻨﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮ، ﺗﻪﮔﺴﯩﺰ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﻩﺗﺘﯩﻢ…
ﺑﯩﺰ » ﺟﯩﻦ ﺳﺎﯕﺰﻯ ﺧﻮﺑﺎﯞ (ﮔﺎﻝ ﺋﺎﺳﺮﺍﺵ ﺗﺎﺑﻠﯧﺘﻰ) ﺋﯩﺸﻠﻪﭘﭽﯩﻘﯩﺮﺵ ﺷﯩﺮﻛﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺴﯩﻐﺎ ﭼﯜﺷﺘﯘﻕ. ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﯩﻜﯩﺪﯨﻦ ﻛﯩﺮﯨﺸﯩﻤﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻧﻼ ﺑﯘ ﺷﯩﺮﻛﻪﺗﻨﯩﯔ ﺋﺎﻳﺎﻝ ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﯘﺗﺒﻮﻝ ﭼﻮﻟﭙﯩﻨﻰ ﻟﻮﻧﺎﺭﺩﻭﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﭼﯜﺷﻜﻪﻥ ﺭﻩﺳﯩﻤﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻕ. ﻟﻮﻧﺎﺭﺩﻭ ﺑﯘ ﺷﯩﺮﻛﻪﺕ ﻣﻪﮬﺴﯘﻻﺗﯩﻨﯩﯔ ﺋﯧﻼﻧﯩﻐﺎ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﺪﺍ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﯩﻠﻴﻮﻥ ﮬﻪﻕ ﺋﺎﻟﻐﺎﻧﻤﯩﺶ.

ﻛﻪﭼﺘﻪ ﻛﯧﻤﯩﮕﻪ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﮔﯘﻳﻠﯩﻦ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯧﺴﯩﭗ ﺋﯚﺗﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻟﯩﺠﻴﺎﯓ ﺩﻩﺭﻳﺎﺳﯩﻨﯩﯔ ﻛﯧﭽﯩﻠﯩﻚ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﺴﯩﻨﻰ ﺗﺎﻣﺎﺷﺎ ﻗﯩﻠﺪﯗﻕ. ﺗﯩﭙﺘﯩﻨﯩﭻ ﺋﯧﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻟﯩﺠﻴﺎﯓ ﺩﻩﺭﻳﺎﺳﻰ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﺟﺎﻥ ﺗﻮﻣﯘﺭﻯ ﺋﯩﺪﻯ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﻣﯘﺷﯘ ﺩﻩﺭﻳﺎ ﯞﻩ ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﺎﻛﺎﺭ، ﻳﯧﺸﯩﻞ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﻰ ﻣﻪﺭﻛﻪﺯ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ 80-ﻳﯩﻠﻼﺭﺩﯨﻼ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﯘ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﻣﯘﻻﺯﯨﻤﻪﺕ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻲ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺷﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻗﻪﺩﻩﻣﺪﻩ ﺑﯩﺮ «ﻗﺎﭘﻘﺎﻥ»ﻗﯘﺭﯗﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﻮﻳﻤﯩﭽﯩﻠﯩﻘﻤﯘ ﮔﯜﻟﻠﻪﻧﮕﻪﻧﯩﺪﻯ، ﻳﻪﺭﻟﯩﻜﻠﻪﺭﻣﯘ، ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﻪﺭﻣﯘ ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﺩﻩﺭﻳﺎﺩﺍ ﻣﯧﯖﯩﺶ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ، ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻥ ﺗﻪﺳﯩﺮﺍﺕ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﻰ، ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺋﯚﺯ ﺗﯩﻠﯩﺪﺍ ﺑﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯩﺴﻤﻪﺗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﺘﺘﻰ، ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﻣﻪﺭﻛﯩﺰﯨﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ، ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺯﯨﻨﻨﻪﺗﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺗﺎﻏﻼﺭ، ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﻪﺭ، ﻳﯩﺮﺍﻗﺘﯩﻦ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺭﺍﯞﺍﻗﻼﺭ ﻛﯚﺯﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺋﺎﻟﯩﭽﻪﻛﻤﻪﻥ ﻗﯩﻠﯩﯟﻩﺗﺘﻰ، ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﺋﺎﺯ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﺪﺍ ﻛﯧﻤﯩﺪﯨﻦ ﭼﯜﺷﻤﻪﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ «ﺳﯘ ﺋﯜﺳﺘﻰ ﻟﯧﻔﯩﺘﻰ»ﺩﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﻣﻪﺭﻛﯩﺰﯨﺪﯨﻜﻰ ﻛﯚﻟﮕﻪ ﻛﯩﺮﺩﯗﻕ. ﻛﯚﻟﻨﯩﯔ ﭼﯚﺭﯨﺴﻰ ﯞﻩ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﯞﻩﺕ-ﻗﻪﯞﻩﺕ ﺋﯧﮕﯩﺰ ﺭﺍﯞﺍﻗﻼﺭﻧﯩﯔ ﺷﻮﻟﯩﺴﻰ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﺭﺍﯞﺍﻕ ﯞﻩ ﭼﯩﺮﺍﻍ ﺯﯨﻨﻨﯩﺘﻰ، ﻛﯚﻟﺪﯨﻜﻰ ﺷﯩﭙﺎﯕﺪﺍ ﺟﺎﯓ-ﺳﯘﻧﺎﻳﻐﺎ ﺗﻪﯕﻜﻪﺵ ﻗﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﻮﻳﻨﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﭼﺎﯕﭽﯩﻠﻪ ﻛﻮﻧﯩﻠﯩﻘﻨﻰ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﻗﯩﻠﺴﺎ، ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﺘﯩﻜﻰ ﺋﯧﮕﯩﺰ ﺑﯩﻨﺎﻻﺭ، ﻗﯘﺭﯗﻟﯘﺵ ﺑﺎﻧﻜﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺗﺎﺧﺘﯩﺴﻰ، ﺋﯚﻱ، ﺩﺍﭼﺎ، ﺳﻮﭘﯘﻥ، ﺩﻭﺭﺍ ﺋﯧﻼﻧﻠﯩﺮﻯ… ﺯﺍﻣﺎﻧﯩﯟﻯ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺗﻨﻰ ﺟﺎﻛﺎﺭﻻﻳﺘﺘﻰ.

ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﻟﯩﺠﻴﺎﯓ ﺩﻩﺭﻳﺎﺳﯩﻨﯩﯔ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺳﯩﺮﺗﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﺑﻮﻳﯩﻐﺎ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ ، ﻣﯘﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﭼﻮﯓ ﻛﯧﻤﯩﮕﻪ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯚﺕ ﺳﺎﺋﻪﺕ ﻣﺎﯕﺴﺎﻕ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﯨﺪﯨﻜﻪﻧﻤﯩﺰ. ﮬﺎﯞﺍ ﺋﺎﻧﭽﻪ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﺋﯩﺪﻯ. ﻣﯧﯖﯩﺶ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﻛﯧﻤﯩﻠﻪﺭ ﺗﯩﻘﯩﻠﯩﺸﯩﭗ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﻛﯧﻤﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻛﻪﻳﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﻮﭼﺎﻗﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﺋﻮﺕ ﻛﯚﻳﯜﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﻛﺎﻧﺎﻳﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﺲ ، ﺩﻩﺭﻳﺎﻏﺎ ﺗﯚﻛﯜﻟﯜﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻳﯘﻧﺪﯨﻼﺭ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﭙﯩﻨﻰ ﺋﯘﭼﯘﺭﺍﺗﺘﻰ ، ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﺶ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﯚﺯﻟﯩﺮﯨﮕﻪ ﻧﺎﻥ ﺑﯧﺮﯨﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﻧﺎ ﺩﻩﺭﻳﺎﻧﻰ ﺑﯘﻟﻐﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯘ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﮔﻪ ﺋﯧﭽﯩﻨﺪﯨﻢ. ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻨﻰ ﻛﯚﯕﯜﻟﻠﯜﻙ ﺩﺍﯞﺍﻣﻼﺷﺘﯘﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﻪﻟﯟﻩﺗﺘﻪ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺗﻮﻳﻐﯘﺯﯗﺷﻤﯘ ﻣﯘﮬﯩﻢ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺋﯜﭺ-ﺗﯚﺕ ﺳﺎﺋﻪﺕ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺗﻪﻳﻴﺎﺭ ﻳﯧﻤﻪﻛﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺋﺎﺯﺭﺍﻕ ﺋﯧﻠﯩﯟﺍﻟﺴﯩﻼ ﻛﯘﭘﺎﻳﻪ، ﺑﯩﺮ ﻗﯘﺗﺎ ﺳﯘ ﺑﯩﺮ ﻛﯜﻧﻠﯜﻙ ﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺟﻐﺎ ﻳﯧﺘﯩﺪﯗ. ﻟﯧﻜﯩﻦ، ﺑﯘ ﺩﯙﻟﯩﺘﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﺶ»ﻣﻪﺩﻩﻧﯩﻴﯩﺘﻰ» ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﻟﺪﯨﻦ ﺑﻪﻙ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻲ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﻤﯩﻜﯩﻦ ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ، ﺳﻪﭘﻪﺭﮔﻪ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﻼﺭ ﻣﻪﻳﻠﻰ ﭘﻮﻳﯩﺰ، ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻥ ﻳﺎﻛﻰ ﻛﯧﻤﯩﺪﻩ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ، ﻧﻪﮔﯩﻼ ﺑﺎﺭﺳﺎ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﺎﭼﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﺋﯚﻟﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﭙﻼ ﻣﺎﯕﯩﺪﯗ، ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺳﻪﻱ ﻗﻮﺭﯗﺗﯘﭖ ﮬﺎﺭﺍﻕ ﺋﯩﭽﯩﺪﯗ. ﺷﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺑﯧﻘﯩﭗ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﺩﻩ، ﻗﺎﺗﻨﺎﺵ ﺑﯧﻜﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﻩ، ﻗﺎﺗﻨﺎﺵ ﯞﺍﺳﯩﺘﯩﻠﯩﺮﯨﺪﻩ.. ﺋﯩﺸﻘﯩﻠﯩﭗ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺑﯧﺮﯨﭗ-ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﺸﻜﻪ ﺋﯩﻤﻜﺎﻧﯩﻴﻪﺕ ﺗﻮﻟﯘﻕ. ﺑﯩﺰ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻛﯧﻤﯩﺪﻩ ﻣﯘﺷﯘ ﺩﻩﺭﻳﺎﺩﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﺑﯧﻠﯩﻖ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﯗﻟﺪﻯ، ﻧﻪﮔﯩﻼ ﺑﺎﺭﺳﺎ ﻳﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻨﯩﯔ ﮔﯧﭙﻰ، ﻛﯧﺘﯩﯟﯦﺘﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻛﯧﻤﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﻳﯧﻘﯩﻨﻠﯩﺸﯩﭗ، ﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻜﻰ ﺑﯧﻠﯩﻘﭽﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯧﻠﯩﻖ ﺋﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﮔﯧﻠﯩﻐﯩﻼ ﺋﯧﺴﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺗﻨﯩﯔ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﺴﻰ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺗﺎﻏﻼﺭ ﺳﻮﻏﯘﻕ، ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﻪﺭ ﻗﺎﻗﺸﺎﻝ ﻛﯚﺭﯛﻧﯩﺪﯗ. ﺩﻩﺭﻳﺎﻏﺎ ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺑﯧﻠﯩﻖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗ ﺩﻩﭖ، ﺗﺎﻏﺪﯨﻜﻰ ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﻪﺭﮔﻪ ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺑﯘ ﺩﻩﺭﻩﺧﻨﯩﯔ ﻣﯧﯟﯨﺴﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﺘﯘ ﺩﻩﭖ ﺋﻮﻳﻼﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﮔﻮﻳﺎ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻐﺎ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﮬﻮﺯﯗﺭﻟﯩﻨﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭﻏﺎ، ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﭘﺎﻳﺪﯨﻠﯩﻨﯩﺸﻨﻰ ﺑﻪﻛﺮﻩﻙ ﺋﻮﻳﻼﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ. ﺧﯩﻠﻤﯘ ﺧﯩﻞ ﻧﻪﭘﺲ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺱ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺭﺯﯗﺳﻰ ﺳﯘﻏﺎ ﻏﻪﺭﻕ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻤﯘ ﺋﺎﻳﺎﻏﻼﺷﻤﺎﻳﺪﯗ… «ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻛﯜﭖ ﻛﻪﺗﺴﻪﯕﻤﯘ ﺋﯜﻣﯩﺪﺳﯩﺰﻟﻪﻧﻤﻪ، ﮬﯧﭻ ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ ﺑﯩﺮ ﺗﺎﻝ ﺑﯧﻠﯩﻖ ﺳﯜﺯﯛﯞﯦﻠﯩﺸﯩﯔ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ…»
ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺭﻭﮬﻰ ﺋﺎﺟﯩﺰﻻﺭ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﻛﻪﺗﺴﻪ ﻗﻮﺭﻗﯘﻧﭽﺘﯩﻦ ﮬﺎﻟﺴﯩﺰﻟﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯜﻣﯩﺪﯨﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻣﺪﻩ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﺷﻰ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ.
ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﯩﻼﻧﻼﺭﺩﺍ ﺋﯘﭼﺎﻟﯩﻐﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ، ﻛﯩﭽﯩﻜﻜﯩﻨﻪ ﺳﯘﺩﺍ ﺑﻮﻏﯘﻟﯘﭖ ﺋﯚﻟﯜﭘﻤﯘ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ.
ﺷﯘﯕﺎ ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻘﻘﺎ ﺗﻪﻛﻪﺑﺒﯘﺭﻟﯘﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﺳﻠﯩﻖ ﻛﯧﺮﻩﻙ،
ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﻛﯧﻤﯩﻤﯩﺰ ﺋﯚﻟﯜﻡ ﺩﻩﺭﻳﺎﺳﯩﺪﺍ ﺋﯜﺯﯛﭖ ﻣﺎﯕﺪﻯ. ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻻﺭﻧﻰ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺳﯜﺭﻩﺗﻜﻪ ﺗﺎﺭﺗﺘﯩﻢ، ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻜﻪ ﺋﯚﺯﻩﻣﻨﻰ ﺋﺎﺗﺘﯩﻢ، ﻣﯘﺷﯘ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﻨﻰ ﮬﺎﻳﺎﺗﯩﻤﻨﯩﯔ ﺋﯚﭼﻤﻪﺱ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﺴﻰ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﻻﻱ ﺩﻩﭖ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﮔﻪ ﭼﯜﺷﯜﯞﻩﺭﺩﯨﻢ. ﺋﻪﻣﻤﺎ، ﻧﻪﺩﯨﻦ ﺑﯩﻠﻪﻱ، ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﯩﻜﺎﺭ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﯛﭘﺘﯩﻤﻪﻥ. ﺋﯚﻳﮕﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﻏﺎﻧﺪﺍ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ ﺩﺍﯞﺍﻣﯩﺪﺍ ﭼﯜﺷﻜﻪﻥ ﻳﯜﺯ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﺭﻩﺳﯩﻤﯩﻤﻨﻰ ﻛﻮﻣﭙﻴﯘﺗﯧﺮﯨﻤﻐﺎ ﻳﯚﺗﻜﻪﭖ ﻗﻮﻳﺴﺎﻡ، ﺳﯩﺴﺘﯧﻤﯩﺪﯨﻦ ﭼﺎﺗﺎﻕ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻳﻮﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﻳﯜﺯﻩﻛﻰ ﺋﯩﺸﻠﯩﺮﻯ ﻣﯘﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ، ﻛﯧﻴﯩﻨﻜﻰ ﺋﯩﺸﻼﺭﻏﺎ ﮬﯧﭻ ﻧﯧﻤﻪ ﺩﻩﭖ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﭼﯩﺮﺍﻳﻰ ﺋﯧﺴﯩﻤﺪﻩ ﻏﯘﯞﺍ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﭖ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺑﯘﻻﺭﻧﻰ ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮﻟﯩﺴﻪﻣﻤﯘ ﻳﻮﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺳﯜﺭﻩﺗﻠﯩﺮﯨﻤﺪﻩﻙ ﺋﯧﻨﯩﻖ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮﻟﻪﭖ ﺑﯧﺮﻩﻟﻤﻪﻳﻤﻪﻥ، ﺗﯩﻠﻨﯩﯔ ﺭﻭﻟﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ. ﺋﻮﺑﻴﯧﻜﯩﺘﻨﻰ ﺋﻪﻳﻨﻪﻥ ﺋﻪﻛﺲ ﺋﻪﺗﺘﯜﺭﯛﺵ ﺭﻩﺳﺴﺎﻣﻼﺭ، ﻓﻮﺗﻮﮔﺮﺍﻓﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻧﻼ ﻛﻪﺗﺴﯘﻥ. ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﺗﺎﻍ-ﺩﻩﺭﻳﺎﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻣﻪﺧﺴﯘﺱ ﺳﯩﺰﯨﭗ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﯩﻚ ﺭﻩﺳﺴﺎﻣﻼﺭ ﺳﯜﺯﯛﻙ ﺳﯘﻻﺭﻧﻰ، ﺳﯘﺩﺍ ﺋﻪﻛﺴﻰ ﻛﯚﺭﯛﻧﮕﻪﻥ ﺗﺎﻏﻼﺭﻧﻰ، ﻗﻮﻟﯟﺍﻗﻼﺭﻧﻰ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻧﻪﭘﺲ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺳﯩﺰﯨﯟﯦﺘﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﻕ ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﻯ، ﻛﻮﭼﺎ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﻯ، ﺋﯩﺮﺍﺩﯨﻠﯩﻚ ﯞﻩ ﺋﻪﺳﺘﺎﻳﯩﺪﯨﻞ ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻜﻠﻪﺭ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﺎﻻﻗﯩﺴﯩﺰ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﺷﻠﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺧﺎﺗﯩﺮﻩﻣﺪﻩ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺷﯘ ﻛﯜﻧﻰ ﻛﻪﭼﺘﻪ ﮔﯘﻳﻠﯩﻦ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﯩﻨﻰ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﯨﻢ، ﺑﯩﺮ ﺑﯩﻨﺎﻧﯩﯔ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﺳﯜﻧﺌﯩﻲ ﺷﺎﻗﯩﺮﺍﺗﻤﺎ ﭼﯜﺷﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﺘﯩﻜﻰ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﻛﯘﻟﯘﺑﻼﺭ، ﺩﯦﺴﻜﻮﺧﺎﻧﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﻻ-ﻳﯧﺸﯩﻞ ﭼﺎﻗﻨﺎﭖ، ﻛﯩﺮﻩﻟﻤﯩﮕﻪﻥ، ﺋﻮﻳﻨﯩﻴﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﺑﯩﭽﺎﺭﯨﻠﻪﺭﻧﻰ ﻣﻪﺳﺨﯩﺮﻩ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﻛﻮﭼﯩﻼﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﺵ ﻗﺎﻳﯩﺪﯗ: ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﺑﺎﮬﺎ، ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﻣﻪﮬﺴﯘﻻﺕ… ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﯜﺭﯛﭖ ﺑﯩﺮ ﭼﻮﯓ ﺳﻮﺩﺍ ﺳﺎﺭﯨﻴﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺗﻮﭘﻠﯩﺸﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﯞﺍﻟﻐﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﻗﯧﺘﯩﻠﺪﯨﻢ، ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﻣﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺋﺎﺭﻗﯩﺪﯨﻦ ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺋﯘﺳﯘﻟﻰ ﺩﻩﭖ ﺋﯧﻼﻥ ﻗﯩﻠﯩﻨﺪﻯ، ﺋﯜﭺ ﺋﯚﺯﺑﯧﻚ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻧﺎﺧﺸﯩﺴﻰ ﻳﺎﯕﺮﯨﺪﻯ، ﺑﺎﻳﯩﻘﻰ ﻗﯩﺰ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭﻧﯩﯔ ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻨﻰ ﻛﯩﻴﯩﭗ ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻰ ﺋﻮﻳﻨﺎﺷﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ، ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻰ ﻗﻮﭘﺎﻝ، ﻗﺎﺷﺎﯓ ﺋﯩﺪﻯ ، ﺋﯩﯖﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﻗﯩﺰﻻﺭﺩﻩﻙ ﻟﯩﻜﯩﻠﺪﯨﺘﺎﻟﻤﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﺋﯘ ﺋﯚﺯﻯ ﻛﯚﺭﯛﯞﺍﻟﻐﺎﻥ ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﺩﻭﺭﺍﺷﻘﺎ ﺗﯩﺮﯨﺸﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﯩﻠﯩﻘﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﻣﻐﺎ ﺳﻪﮬﻨﯩﮕﻪ ﻳﯜﺯ-ﻛﯚﺯﯨﻨﻰ ﻣﺎﻳﻤﯘﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻳﯘﯞﺍﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺋﻪﺭ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻧﻰ ﻛﯜﻟﺪﯛﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﻮﻳﯘﻧﻼﺭﻧﻰ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻏﻪﻳﺮﯨﻲ ﻗﯩﻠﯩﻘﻼﺭﺩﯨﻦ ﻏﯩﺪﯨﻘﯩﻢ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺑﯧﺸﯩﻢ ﻗﺎﻳﻐﺎﻥ، ﭘﯘﺗﯘﻡ ﺗﺎﻳﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﻣﺎﯕﯩﯟﻩﺭﺩﯨﻢ، ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﯟﯦﺮﯨﭗ ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﭘﯩﻴﺎﺩﯨﻠﻪﺭ ﻛﻮﭼﯩﺴﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﭘﺘﯩﻤﻪﻥ، ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻜﻠﻪﺭ ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺟﻮﺯﯨﺪﺍ ﻗﻪﮬﯟﻩ، ﭘﯩﯟﺍ ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺷﯘﯕﺎ ﺑﯘ ﻳﻪﺭ ﺩﯨﺴﻜﻮﺧﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﯘﯞﯨﺴﯩﻜﻪﻥ. ﺑﯩﺮ ﺩﯦﺴﻜﻮﺧﺎﻧﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺗﺎﻣﺎﻛﺎ ﺋﯩﺴﻰ ﯞﻩ ﻗﺎﯕﺴﯩﻖ ﭘﯘﺭﺍﻗﻼﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ. ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺩﯦﺴﻜﻮﺧﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﺗﯜﯞﯨﺪﻩ ﺑﺎﻟﯧﺖ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﭽﯩﻠﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﻛﯩﻴﯩﻨﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﺗﯚﺕ-ﺑﻪﺵ ﻗﯩﺰ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﺪﯨﻦ ﮬﺎﺟﻪﺗﺨﺎﻧﺎ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻢ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯘ ﺩﯦﺴﻜﻮﺧﺎﻧﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ، ﺟﺎﺯ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺷﺎﯞﻗﯘﻧﻰ ﻗﯘﻻﻗﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﯞﺍﯕﺸﯩﺘﯩﯟﻩﺗﺘﻰ. ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ « ﻧﯧﻤﻪ ﺋﯩﭽﯩﺴﯩﺰ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﻯ» ﺩﻩﭖ ﻳﯧﻨﯩﻤﻐﺎ ﻳﯜﮔﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﺪﻯ.  «قىزىل بۇقا»ﺩﯨﻦ ﺑﯩﺮﻧﻰ ﺑﯘﻳﺮﯗﭖ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﮬﺎﺟﻪﺗﺨﺎﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﯨﺪﯨﻢ. ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﻠﻪﭖ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﻣﻪﺳﺖ ﺋﺎﺷﯩﻖ-ﻣﻪﺷﯘﻗﻼﺭ، ﺋﯚﺯ ﺳﺎﻻﮬﯩﻴﯩﺘﯩﻨﻰ ﺋﯘﻧﺘﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﻜﻪﻥﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻜﻠﻪﺭ، ﺋﺎﻻ-ﺗﺎﻏﯩﻞ ﺋﺎﯞﺍﺯﻻﺭ، ﺋﯩﺲ-ﺗﯜﺗﻪﻛﻠﻪﺭ… ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﻪﺭﯞﺍﮬﺘﻪﻙ ﺋﯚﺗﺘﯜﻡ. «قىزىل بۇقا»نى ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻡ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ.

ﺋﯜﭼﯩﻨﭽﻰ ﻛﯜﻧﻰ ﭼﯜﺷﺘﯩﻦ ﺑﯘﺭﯗﻥ ﻟﻮﺗﻮﺷﻪﻥ ( ﺗﯚﮔﻪﺗﺎﻍ) ﺑﺎﻏﭽﯩﺴﯩﻨﻰ، ﺩﯦﺴﻪﻱ ﺗﯧﻐﯩﻨﻰ ﺯﯨﻴﺎﺭﻩﺕ ﻗﯩﻠﺪﯗﻕ. ﻟﻮﺗﻮﺷﻪﻥ ﺗﯧﻐﻰ ﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﺗﯚﮔﯩﮕﻪ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺋﺎﻣﯧﺮﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﺑﯩﻖ ﺯﯗﯕﺘﯘﯕﻰ ﻛﯩﻠﯩﻨﺘﻮﻥ ﻣﯘﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﻟﮕﻪﻥ «ﺩﯗﻧﻴﺎ ﻣﯘﮬﯩﺖ ﺋﺎﺳﺮﺍﺵ ﻳﯩﻐﯩﻨﻰ» ﺩﺍ ﻧﯘﺗﯘﻕ ﺳﯚﺯﻟﯩﮕﻪﻧﮕﻪﻥ. ﺋﯘ ﻧﯘﺗﯘﻕ ﺳﯚﺯﻟﯩﮕﻪﻥ ﺳﯧﺮﯨﻖ ﺟﻮﺯﯨﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﺴﯩﻤﯘ ﭘﯘﻝ ﺋﺎﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺑﯘ ﺑﺎﻏﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﺩﯨﻤﯩﻲ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻨﻰ ﺯﯨﻴﺎﺭﻩﺕ ﻗﯩﻠﺪﯗﻕ.
ﺩﯦﺴﻪﻱ ﺗﯧﻐﻰ ﮔﯘﻳﻠﯩﻨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻪﯓ ﺋﯧﮕﯩﺰ ﺗﺎﻍ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﭘﻪﻟﻪﻣﭙﻪﻳﻠﯩﺮﻯ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﺗﯩﻚ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﺘﺎ ﺗﻪﺭﻟﻪﭖ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﺗﺎﻏﺪﯨﻤﯘ «ﻗﺎﭘﻘﺎﻥ» ﻗﯘﺭﯗﻟﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﺴﯩﻼ ﭘﯘﻝ ﺋﺎﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺑﯩﭽﺎﺭﯨﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﻳﻮﻟﻰ ﻳﻮﻕ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ.
ﺑﯘ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﺗﯜﮔﯩﺘﯩﭗ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺳﯩﺮﺗﯩﺪﯨﻜﻰ ﺗﺎﻍ ﺋﯚﯕﻜﯜﺭﯨﮕﻪ ﻛﯩﺮﺩﯗﻕ، ﺑﯘ ﻏﺎﻳﻪﺕ ﭼﻮﯓ ﯞﻩ ﺋﯘﺯﯗﻥ ﺋﯚﯕﻜﯜﺭ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ ﻛﻪﻡ ﻛﯚﺭﯛﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﻣﯚﺟﯩﺰﻩ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﯚﯕﻜﯜﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﮕﻪ ﭼﯩﺮﺍﻏﻼﺭ ﺋﻮﺭﻧﯩﺘﯩﻠﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، «ﻏﻪﺭﺑﻜﻪ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺕ»ﺗﻪ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺟﯩﻦ-ﺋﺎﻟﯟﺍﺳﺘﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﺋﻮﺭﺩﯨﺴﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺑﺎﺵ ﺋﯜﺳﺘﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻜﻰ ﺗﺎﻍ ﻗﺎﺗﻠﯩﻤﻰ ﺳﯘﺩﺍ ﺋﯧﺮﯨﻴﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﺎﻙ ﺟﯩﻨﺴﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺷﻪﻛﯩﻠﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﭼﯜﺷﻜﻪﻧﺪﻩﻙ ﺗﺎﺭﺍﻡ-ﺗﺎﺭﺍﻡ ﻛﺎﯞﺍﻛﭽﻪ ﯞﻩ ﻳﻮﻝ-ﻳﻮﻝ ﺳﯩﺰﯨﻘﻼﺭﻧﻰ ﮬﺎﺳﯩﻞ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺑﯘ ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﺋﯚﺗﻪﻟﻤﯩﺴﻪ ﺋﯚﯕﻜﯜﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﻧﻪﻣﻠﯩﻚ ﻧﻪﺩﯨﻦ ﻛﻪﻟﺪﻯ؟ ﺗﺎﻻ ﺑﻪﻙ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ، ﺋﯚﯕﻜﯜﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ، ﻧﻪﻡ ﮬﺎﯞﺍ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﺘﻰ. ﺑﯘ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ «ﺗﺎﺵ ﺋﻮﺭﺩﺍ» ﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﮬﺎﯕﯟﯦﻘﯩﭗ ﻳﯧﺮﯨﻢ ﺳﺎﺋﻪﺗﺘﻪﻙ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﯗﻕ.

 ﭼﯜﺷﻠﯜﻙ ﺗﺎﻣﺎﻗﻨﻰ ﻳﻪﭖ ﭘﻮﻳﯩﺰ ﺋﯩﺴﺘﺎﻧﺴﯩﺴﯩﻐﺎ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﭖ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ، ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﻠﯩﻚ ﻛﻮﻧﺎ ﭘﻮﻳﯩﺰﻏﺎ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﮔﯘﺍﯕﺸﯩﻨﯩﯔ ﻣﻪﺭﻛﯩﺰﻯ ﻧﻪﻧﻨﯩﯔ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﮕﻪ ﻳﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﭘﻮﻳﯩﺰ ﺋﻪﮔﺮﻯ-ﺑﯜﮔﺮﻯ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﺗﻪﯞﺭﯨﻨﯩﭗ ﻣﺎﯕﺎﺗﺘﻰ، ﮬﯧﭽﻜﯩﻤﻨﯩﯔ ﺳﯩﺮﺗﺘﯩﻜﻰ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﺵ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﻮﺷﻰ ﻳﻮﻕ، ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﭗ ، ﻗﯘﺭﯗﻕ ﮔﻪﭖ ﺳﯧﺘﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﻯ. ﺟﺎﮬﺎﻧﺪﺍ ﺯﯨﻴﺎﺩﻩ ﻳﻪﭖ-ﺋﯩﭽﯩﺶ، ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﮔﻪﭘﻨﻰ ﺗﻮﻻ ﻗﯩﻠﯩﺸﺘﯩﻦ ﺋﺎﺭﺗﯘﻕ ﺋﯩﺴﺮﺍﭘﭽﯩﻠﯩﻖ ﻳﻮﻗﻤﯩﻜﯩﻦ ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ. ﻣﻪﻥ ﯞﺍﺭﺍﯓ-ﭼﯘﺭﯗﯕﺪﯨﻦ ﺧﺎﻟﯩﻲ ﺑﯩﺮ ﺋﻮﺭﯗﻧﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺩﯦﺮﯨﺰﯨﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﺳﯩﺮﺗﺘﯩﻜﻰ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﯨﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﺎﻣﺎﺷﺎ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ. ﺑﻪﺵ ﺳﺎﺋﻪﺗﺘﯩﻦ ﺋﺎﺭﺗﯘﻕ ﻣﺎﯕﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮔﯘﺍﯕﺸﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﻧﻨﯩﯔ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﮕﻪ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ. ﺑﯧﻜﻪﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﺸﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯧﻴﺨﻪﻱ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﭘﯩﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﺷﻠﯩﻐﯘﭼﯩﻼﺭ ﻛﯜﺗﯜﯞﺍﻟﺪﻯ. ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻐﺎ ﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﻘﺎ، ﺑﺎﺭﻣﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﭼﻮﯓ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﻘﺎ ﭼﯩﻘﺘﻰ. ﻳﻮﻝ ﺑﺎﺷﻠﯩﻐﯘﭼﻰ ﺋﯚﻟﭽﻪﻣﻠﯩﻚ ﺗﻪﻟﻪﭘﭙﯘﺯﺩﺍ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﺎﯞﺯﯗ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﻨﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﭖ ﻣﺎﯕﺪﻯ. ﺑﯧﻴﺨﻪﻱ ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻐﺎ ﻳﯧﻘﯩﻦ ﭘﻮﺭﺕ ﺷﻪﮬﯩﺮﻯ ﺑﻮﻟﯘﭖ، 90-ﻳﯩﻠﻼﺭﺩﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻲ ﻗﯩﻠﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﻐﺎﻧﯩﻜﻪﻥ. ﺟﻴﺎﯓ ﺯﯦﻤﯩﻦ ﺑﺎﺵ ﺷﯘﺟﻰ ﯞﺍﻗﺘﯩﺪﺍ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﮕﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺋﯩﺸﻘﺎ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﭘﺘﯩﻜﻪﻥ: ﺑﯩﺮﻯ، ﺑﯘ ﺟﺎﻳﻨﯩﯔ ﺋﯩﺴﺘﯩﺮﺍﺗﯧﮕﯩﻴﯩﻠﯩﻚ ﺋﻮﺭﻧﻰ ﻣﯘﮬﯩﻢ، ﻣﯘﮬﯩﺘﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺋﯩﻜﻪﻥ: ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﯩﺴﻰ، ﺑﯘ ﺟﺎﻳﻨﯩﯔ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺗﻰ ﺋﺎﺭﻗﯩﺪﺍ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺟﻴﺎﯓ ﺯﯦﻤﯩﻦ ﺷﯘﺟﯩﻨﯩﯔ ﻣﯘﺷﯘ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺋﯧﻐﯩﺰ ﮔﯧﭙﻰ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﻨﯩﯔ ﺋﯘﭼﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻲ ﻗﯩﻠﯩﺸﯩﻐﺎ ﺗﯜﺭﺗﻜﻪ ﺑﻮﭘﺘﯘ، ﺋﯚﻱ-ﺯﯦﻤﯩﻦ ﺷﯩﺮﻛﻪﺗﻠﯩﺮﻯ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﮕﻪ ﺑﻪﺱ-ﺑﻪﺱ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﻪﺑﻠﻪﻍ ﺳﺎﭘﺘﯘ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﻗﯘﺭﯗﻟﯘﺵ ﺯﯨﻴﺎﺩﻩ ﺟﯩﻖ ﺳﯧﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﭼﻜﻪ، ﺑﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﺩﻩ ﺋﯚﻱ ﺋﻪﺭﺯﺍﻥ ﺋﯩﻜﻪﻥ.

ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﮔﻪﭖ ﺑﺎﺭ، ﺩﯦﺪﻯ ﻳﺎﯞﺯﯗ ﻳﯩﮕﯩﺖ، ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﻪﻣﻪﻟﺪﺍﺭﻻﺭ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺋﻪﻣﻪﻟﺪﺍﺭﻟﯩﻖ ﻗﺎﻟﭙﯩﻘﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻛﯩﭽﯩﻜﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻼﻟﻤﺎﻳﺪﯗ؛ ﺷﯧﻨﺠﯧﻨﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﺑﺎﻳﻼﺭ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﭘﯘﻟﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﺋﺎﺯﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻼﻟﻤﺎﻳﺪﯗ؛ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﮕﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻧﻼﺭ ﺋﯚﺯ ﺋﯚﻳﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻛﯩﭽﯩﻜﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻼﻟﻤﺎﻳﺪﯗ؛ ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻧﻼﺭ ﺋﯚﺯ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﺋﺎﺯﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻼﻟﻤﺎﻳﺪﯗ.

ﻳﺎﯞﺯﯗ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﯞﯦﻴﺘﻨﺎﻣﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺟﯘﯕﮕﻮﻟﯘﻕ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﻰ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺳﺎﻟﻐﺎﻥ، ﻛﯚﺯﻩﻳﻨﻪﻛﻠﯩﻚ، ﻣﯘﻻﻳﯩﻢ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﺑﯚﻟﻪﻛﭽﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻗﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ، ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮﻩﻳﻠﻪﻧﻨﻰ ﮔﻪﭘﺘﻪ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﺩﻯ.

ﺑﯘ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﺋﯜﭺ ﺳﺎﺋﻪﺗﺘﻪﻙ ﻣﺎﯕﻐﯘﺩﻩﻛﻤﯩﺰ، ﻳﺎﯞﺯﯗ ﻳﯩﮕﯩﺘﻤﯘ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ﮬﺎﺭﺩﻯ، ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﻨﯩﯔ ﯞﯨﺪﯨﻴﻮﺳﯩﺪﺍ ﺷﺎﺋﻮﯗ ﺩﻩﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﺍﯕﺪﺍﺭ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﻮﻳﯘﻧﻠﯩﺮﻯ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﻠﺪﻯ. ﺑﯘ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﻧﻪﻕ ﻣﻪﻳﺪﺍﻥ ﺷﺎﺋﯩﺮﻯ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺗﺎﻣﺎﺷﯩﺒﯩﻨﻼﺭﻧﯩﯔ ﺳﻮﺋﺎﻟﯩﻐﺎ ﻧﻪﻕ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﺪﺍ ﺋﯚﺯﻯ ﺗﻮﻗﯘﻏﺎﻥ ﻗﯩﺰﯨﻘﺎﺭﻟﯩﻖ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺗﯧﻜﯩﺴﺘﻰ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺟﺎﯞﺍﺏ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻜﻪﻥ؛ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺟﺎﯞﺍﺑﻠﯩﻖ ﻳﻮﻣﯘﺭﯨﺴﺘﯩﻚ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﻯ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﻩ ﺧﯧﻠﻰ ﺩﺍﯕﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻣﻪﻥ ﺗﯘﻧﺠﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﯚﺯﮔﯩﭽﻪ ﺗﺎﻻﻧﺘﯩﻐﺎ ﻗﺎﻳﯩﻞ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭼﯘﯕﭽﯩﯖﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮ ﺩﺍﯕﻠﯩﻖ ﻛﻪﭼﻠﯩﻚ ﻛﯘﻟﯘﺑﻨﯩﯔ ﻗﯩﺰﯨﻘﺎﺭﻟﯩﻖ ﻧﻮﻣﯘﺭﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ، ﺑﯘ ﻛﯘﻟﯘﺏ ﻧﺎﻣﻰ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﯩﻤﯘ ﺗﺎﻻﻧﺘﻰ ﺋﯘﺭﻏﯘﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺳﻪﻧﺌﻪﺗﻜﺎﻻﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﯩﻨﻰ ﻳﯩﻐﯩﯟﺍﭘﺘﯘ، ﺋﯧﺘﻮﺗﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﺟﯩﻨﺴﯩﻴﻪﺗﻜﻪ ﺋﺎﻻﻗﯩﺪﺍﺭ ﮔﻪﭘﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﻮﻻ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺗﺎﻣﺎﺷﯩﺒﯩﻨﻨﻰ ﺟﻪﻟﭗ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻻﺭ ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﺸﻨﯩﻼ ﻛﯚﺯﻟﯩﮕﻪﭼﻜﻪ، ﺳﻪﻧﺌﻪﺕ ﻧﻮﻣﯘﺭﻟﯩﺮﯨﺪﺍ ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺑﻮﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﻣﻪﺯﻣﯘﻧﻼﺭ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﻳﻮﻟﺒﻮﻳﻰ ﺑﯘﻻﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻏﻪﻳﺮﻯ ﺳﻪﻧﺌﻪﺕ ﺗﯜﺭﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ.

ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﯞﻩﻗﻪ: ﺋﯚﻟﺪﯨﻤﯘ- ﺋﯚﻟﻤﯩﺪﯨﻤﯘ؟

ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﮕﻪ ﻛﯧﭽﻪ ﺳﺎﺋﻪﺕ 11ﺩﯨﻦ ﺋﺎﺷﻘﺎﻧﺪﺍ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ﻣﻪﺭﯞﺍﻳﯩﺖ ﻗﻮﻟﺘﯘﻗﻰ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺴﯩﻐﺎ ﭼﯜﺷﺘﯘﻕ. ﺑﯘ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﺎ ﺧﯧﻠﻰ ﻛﺎﺗﺘﺎ، ﻛﻪﯕﺘﺎﺷﺎ ﺋﯩﻜﻪﻥ ، ﺋﯩﭽﻜﻰ ﺳﻪﻳﻨﺎﺳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﻛﯚﻟﻰ ﯞﻩ ﻛﺎﻛﺘﯘﺱ ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﯩﺮﻯ ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﻪﯞﺯﻩﻝ ﻣﯘﮬﯩﺘﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﺪﯗﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﭘﻪﺳﺘﯩﻜﻰ ﻛﯚﺯﮔﻪ ﭼﯧﻠﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﯧﺮﯨﮕﻪ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺑﯘ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻐﺎ ﭼﯜﺷﻜﻪﻧﻠﯩﻚ ﺧﺎﺗﯩﺮﻩ ﺳﯜﺭﯨﺘﻰ ﺋﯧﺴﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﻟﯧﻔﯩﺘﻘﺎ ﭼﯩﻘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﯧﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ ﺋﯧﻼﻥ ﺑﯧﺮﯨﻠﮕﻪﻧﯩﺪﻯ: ﺑﻪﺩﻩﻥ ﺋﯘﯞﯨﻼﺗﺴﯩﯖﯩﺰ ﺳﺎﺋﯩﺘﻰ 60 ﻳﯜﻩﻥ.
ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﮬﺎﯞﺍ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﻛﯜﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﻐﺎ ﺳﯘ ﺋﯜﺯﮔﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ. ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻨﻰ ﻗﯩﻤﻤﻪﺕ ﺋﺎﻟﺪﯗﻕ، ﻛﯩﻴﯩﻢ ﺳﺎﻗﻼﺷﻘﺎ ﺋﺎﻳﺮﯨﻢ، ﻳﯘﻳﯘﻧﯘﺷﻘﺎ ﺋﺎﻳﺮﯨﻢ ﭘﯘﻝ ﺗﯚﻟﯩﺪﯗﻕ. ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ، ﺋﺎﻕ ﻗﯘﻣﻼﺭ ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﺘﺎ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﺍﻳﺘﺘﻰ، ﻛﯜﻥ ﻧﯘﺭﻯ ﺑﻪﺩﻩﻧﻨﻰ ﻛﯚﻳﺪﯛﺭﻩﺗﺘﻰ. ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯜﺷﯜﺷﻜﻪ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﭖ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﺴﺎﻡ ﺑﻮﻳﻰ ﻣﻪﻧﺪﯨﻦ ﺋﯧﮕﯩﺰ، ﺗﺎﺳﻤﺎ ﺑﯧﻠﯩﻘﺘﻪﻙ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﻳﯧﻨﯩﻤﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﭗ «ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﺷﯜﭖ ﺑﯧﺮﻩﻳﻤﯘ؟» ﺩﯦﺪﻯ. «ﻧﻪﭼﭽﻪ ﭘﯘﻝ؟» ﺩﯦﺪﯨﻢ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ. «50 ﻳﯜﻩﻥ» ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯘ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻳﯧﻘﯩﻨﻠﯩﺸﯩﭗ. «ﺋﯚﺯﻩﻡ ﺋﯜﺯﻩﻟﻪﻳﻤﻪﻥ» ﺩﯦﺪﯨﻢ ﻧﻪﭘﺴﯩﻤﻨﻰ ﺑﯧﺴﯩﯟﯦﻠﯩﭗ. ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺷﻘﺎ «ﻳﻪﻣﭽﯜﻙ»ﻟﻪﺭﻧﻰ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ.  ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺳﯜﻳﻰ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺭﺍﮬﻪﺕ ﺋﯩﺪﻯ، ﭼﻮﯕﻘﯘﺭﻻﺭﻏﺎ ﻏﯘﻻﭺ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ. ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻜﻰ ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺳﯜﻳﻰ ﺑﻪﻛﻼ ﺗﯘﺯﻟﯘﻕ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺑﯩﺮﺩﻩﻣﺪﯨﻼ ﺑﯘﺭﻧﯘﻡ ﺋﯧﭽﯩﺸﯩﭗ، ﻛﯚﺯﯛﻣﺪﯨﻦ ﻳﺎﺵ ﺋﺎﻗﻘﯩﻠﻰ ﺗﯘﺭﺩﻯ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﭼﯩﺪﺍﭖ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ، ﺩﻭﻟﻘﯘﻧﻼﺭ ﺑﺎﺳﺘﯘﺭﯗﭖ ﻛﻪﻟﺴﻪ ﻟﻪﻳﻠﻪﭖ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﻟﺪﯨﻢ، ﺑﯘ ﺗﯘﺯﻟﯘﻕ ﺳﯘﻧﯩﯔ ﻟﻪﻳﻠﯩﺘﯩﺶ ﻛﯜﭼﻰ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﻣﯩﻨﯘﺗﭽﻪ ﺋﻮﯕﺪﺍ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻟﻪﻳﻠﯩﺪﯨﻢ، ﺑﯚﺷﯜﻛﺘﻪ ﻳﺎﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﻪﯞﺭﻩﻧﺪﯨﻢ. ﺗﯘﺯﻟﯘﻕ ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺳﯜﻳﯩﻨﯩﯔ ﻗﺎﯕﺴﯩﻖ ﮬﯩﺪﻯ ﻧﻪﭘﺴﯩﻤﻨﻰ ﺳﯩﻘﺘﻰ، ﻟﻪﻳﻠﻪﭖ ﺩﯦﻤﯩﻤﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ، ﺋﯜﺯﯨﯟﯦﺮﯨﭗ ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﺘﯩﻦ ﻳﯩﺮﺍﻗﻼﭖ، ﭼﻮﯕﻘﯘﺭﻻﭖ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺋﯜﺯﺳﻪﻛﻤﯘ ﺑﯧﻠﯩﻘﭽﯩﻠﯩﻚ ﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻳﻤﯩﺰ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺗﻪﻥ ﺑﻪﺭﻣﻪﻳﻤﯩﺰ. ﺑﻪﻙ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﻠﻪﭖ ﻛﯧﺘﯩﺶ ﺟﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻮﻳﻨﯩﺸﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺶ ﺋﯩﺪﻯ، ﺩﻭﻟﻘﯘﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﺘﺘﯩﺮﯨﺶ ﻛﯜﭼﯩﮕﻪ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﺗﯧﺰﺩﯨﻦ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ. ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺳﺎﮬﯩﻠﺪﺍ ﻳﺎﻟﯩﯖﺎﭺ ﭘﯧﺘﻰ ﺋﯘﺯﺍﻕ ﺗﯘﺭﯗﺷﻘﺎ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ ﺗﯧﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﺘﺎ ﻛﯚﻳﯜﭖ ﺷﻮﺭﻟﯩﺸﯩﭗ، «ﻗﺎﺳﺮﺍﻕ» ﺗﺎﺷﻼﻳﺘﺘﻰ. ﻳﻪﻧﻪ ﺩﯦﯖﯩﺰﻏﺎ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ، ﺑﻮﻳﯘﻡ ﭼﯚﻛﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﮔﯩﭽﻪ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ، ﻟﻪﻳﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﯞﺍﻗﯩﺮﺍﭖ ﺟﺎﻗﯩﺮﺍﺷﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﯕﻼﻧﺪﻯ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺩﯦﯖﯩﺰﻏﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻛﯚﺗﻪ-ﻛﯚﺗﻪ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺋﻪﺭﻧﻰ ﺳﯜﺯﯛﭖ ﭼﯩﻘﯩﺸﺘﻰ. ﻣﻪﻟﯘﻡ ﺑﻮﻟﺪﯨﻜﻰ، ﺑﯘ ﺋﻪﺭ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻛﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﭗ 20 ﻣﯩﻨﯘﺗﻘﯩﭽﻪ ﭼﯩﻘﻤﺎﭘﺘﯘ، ﺋﺎﻳﺎﻟﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﺎﻟﯩﺴﯩﻤﯘ ﺗﯘﻳﻤﺎﻱ ﻗﺎﭘﺘﯘ. ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﯘﻳﯘﻗﺴﯩﺰ ﺋﯧﺴﯩﮕﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺟﯩﺪﺩﯨﻴﻠﯩﺸﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﻧﺪﺍ ﺋﯘ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻟﯚﯕﯖﯩﺪﻩ ﻟﻪﻳﻠﻪﭖ ﭼﯩﻘﯩﭙﺘﯘ. ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﺘﺎ ﮬﻮﺷﺴﯩﺰ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ ﺋﯘ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺋﺎﻳﺎﻟﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﺎﻟﯩﺴﻰ ﮬﻮﺵ-ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﯩﻨﻰ ﻳﻮﻗﺎﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﻟﺪﺍ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﮬﻮﺩﯗﻗﯘﭖ، ﻗﻮﺭﻗﯘﭖ ﻛﻪﺗﻜﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﮬﻪﺗﺘﺎ ﻳﯩﻐﻼﺷﻨﯩﻤﯘ ﺋﯧﺴﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﯩﺪﺍﺭﯨﻨﯩﯔ ﺳﺎﺑﯩﻖ ﺭﻩﮬﺒﯩﺮﻯ ﺋﯚﺯﻯ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﺎﺭﯨﻠﻪﺭﻧﻰ ﻗﻮﻟﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﯘﻧﻰ ﻗﯘﺗﻘﯘﺯﯗﺷﻘﺎ ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﻪﻧﺪﻯ، ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪﻳﻠﻪﻥ ﻧﯚﯞﻩﺗﻠﯩﺸﯩﭗ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﻪﻳﺪﯨﺴﯩﻨﻰ ﺑﯧﺴﯩﭗ، ﺋﯩﭽﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺗﯘﺯﻟﯘﻕ ﺳﯘﻻﺭﻧﻰ ﻳﺎﻧﺪﯗﺭﻣﺎﻗﭽﻰ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻏﺰﯨﺪﯨﻦ ﮬﯧﭽﻨﯧﻤﻪ ﭼﯩﻘﻤﯩﺪﻯ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﺍ ﻗﺎﻥ ﺩﯨﺪﺍﺭﻯ ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺑﺎﻳﯩﻼ ﺗﯩﺮﯨﻚ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯚﻟﯜﻙ ﺑﯧﻠﯩﻘﺘﻪﻙ ﻟﻪﻳﻠﻪﭖ، ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺗﺴﺎ، ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﻰ ﺋﺎﻏﺮﯨﻴﺘﺘﻰ. « ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﯞﺍﺯ ﻛﻪﭼﻤﻪﻳﻠﻰ، ﺟﯧﻨﻰ چىقمىغاندەك قىلىدۇ» ﺩﯦﻴﯩﺸﻪﺗﺘﻰ ﻗﯘﺗﻘﯘﺯﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻼﺭ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺑﯧﺸﯩﺪﺍ ﺋﻮﻥ ﻣﯩﻨﯘﺗﭽﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﭼﯩﺪﺍﻣﺴﯩﺰ ﯞﻩ ﺋﺎﺟﯩﺰﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﭼﻮﯕﻘﯘﺭ ﭼﯜﺷﻪﻧﮕﻪﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﺪﯗﻡ. ﺑﯩﺮﻩﻳﻠﻪﻥ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺗﻮﻣﯘﺭﯨﻨﻰ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺑﯧﻘﯩﭗ «ﺟﯧﻨﻰ ﺗﯧﺨﻰ ﺑﺎﺭﺩﻩﻙ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ» ﺩﯦﺪﻯ، ﺟﯩﺪﺩﯨﻲ ﻗﯘﺗﻘﯘﺯﯗﺷﺘﯩﻦ ﺳﺎﯞﺍﺩﻯ ﺑﺎﺭﻻﺭ ﻧﯚﯞﻩﺗﻠﯩﺸﯩﭗ ﺋﯘ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻣﻪﻳﺪﯨﺴﯩﻨﻰ ﺑﺎﺳﺎﺗﺘﻰ، ﺑﯧﺸﯩﻨﻰ ﺋﯜﺳﺘﯜﻥ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ… ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺋﯘ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﯚﻟﯜﻛﺘﻪﻙ ﻳﺎﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﻗﻪﻳﻪﺭﺩﯨﻨﺪﯗﺭ ﺑﯩﺮ ﻛﺎﺗﯧﺮ ﺟﯩﺪﺩﯨﻲ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﺋﯘﻻﺭﻣﯘ ﺟﯩﺪﺩﯨﻲ ﺗﻪﺩﺑﯩﺮ ﻗﻮﻟﻠﯩﻨﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ.

ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺩﯦﯖﯩﺰﻏﺎ ﭼﯜﺷﯜﺵ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﻛﯩﻴﯩﻢ ﻛﻪﻳﮕﯩﻠﻰ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﺴﺎﻕ ﺟﯩﺪﺩﯨﻲ ﻗﯘﺗﻘﯘﺯﯗﺵ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﻰ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ﯞﻩﻗﻪﮔﻪ ﺋﯘﭼﺮﯨﻐﯘﭼﯩﻨﯩﯔ ﻧﻪﺩﯨﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﯨﺪﻯ، ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﺪﯗﻕ. ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻣﻪﻥ ﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺋﺎﺧﯩﺮﯨﻐﯩﭽﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﯨﺸﯩﻤﺪﯨﻦ ﺳﻮﺭﯨﺪﯨﻢ: ﺋﯘ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺯﺍﺩﻯ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯗ، ﺋﯚﻟﮕﻪﻧﻤﯩﺪﯗ، ﺋﯚﻟﻤﯩﮕﻪﻧﻤﯩﺪﯗ!

−ﯞﺍﻱ، ﺋﯚﻟﺪﻯ ﺟﯘﻣﯘ…− ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯘ− ﺯﻩﮬﻪﺭﺩﻩﻙ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺗﯘﺯﻟﯘﻕ ﺳﯘﺩﺍ 20 ﻣﯩﻨﯘﺕ ﭼﯚﻛﻜﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﯚﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻻﺭﻣﯘ؟

ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺋﯧﻨﯩﻖ ﺋﯚﻟﮕﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﯩﺪﯗﻕ. ﺟﺎﻧﻨﻰ ﺋﯚﺯ ﺋﯩﻠﻜﯩﺪﻩ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﯘﺭﻏﯘﭼﻰ ﺭﻩﺑﺒﯩﻤﯩﺰﻻ ﺭﻭﮬﻨﯩﯔ ﻣﺎﮬﯩﻴﯩﺘﯩﻨﻰ، ﻗﺎﺭﺍﺭﮔﺎﮬﯩﻨﻰ ﺋﻪﯓ ﺗﻮﻏﺮﺍ، ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﺑﯩﻠﮕﯜﭼﯩﺪﯗﺭ.

ﭼﯜﺷﺘﯩﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮔﻮﻟﻼﻧﺪﯨﻴﻪ ﻣﯘﺳﺘﻪﻣﻠﯩﻜﯩﭽﯩﻠﯩﺮﻯ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﻧﻰ ﺑﯧﺴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﭼﺎﻏﺪﯨﻦ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻛﻮﻧﺎ ﻛﻮﭼﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﺩﯗﻕ. ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﻨﯩﯔ ﺩﯦﯖﯩﺰ ﺑﻮﻳﯩﻐﺎ ﺗﯘﺗﯩﺸﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﻻ ﭼﻮﯓ ﻳﻮﻟﻰ، ﺧﻪﻟﻖ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﻰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﻗﺎﺭﺍ ﻣﻪﺭﯞﺍﻳﯩﺘﻨﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﻳﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯩﻤﯟﻭﻟﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺗﯩﻜﻠﯩﯟﺍﭘﺘﯘ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﺑﯩﺮ ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﺴﻰ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﻟﻪﻏﻤﻪﻧﻨﯩﯔ ﭼﯚﭘﻰ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺗﯧﺘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ.
ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﺑﯧﻴﺨﻪﻳﻨﯩﯔ ﻳﯧﯖﻰ ﭘﯜﺗﻜﻪﻥ ﺋﺎﻳﺮﻭﭘﻮﺭﺗﯩﺪﯨﻦ ﻳﻮﻟﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﭼﺎﯕﺸﺎﻏﺎ، ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺋﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻐﺎ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ.

2007-يىل

بېيجىڭ